Ang flight mula Maynila patungong Tokyo ay tumagal ng apat na oras. Ginugol ni Allyson ang halos buong biyahe sa pagtingin sa labas ng bintana, hindi dalawin ng antok sa kabila ng komportableng upuan.
Ang kanyang utak ay hindi tumitigil sa pag-iisip. Stage 4 cancer. Pancreatic. Alam niya ang istatistika—mula sa kanyang business training hanggang sa mga medical journals na nabasa niya noon. Stage 4 pancreatic cancer has less than a 5% five-year survival rate.
Five percent. Isang hatol ng kamatayan.
"No," bulong niya sa sarili. "Hindi. Mamita is strong. She'll fight. She'll make it."
Pero kahit sinasabi niya iyon, alam niya ang katotohanan. Hindi na ito tungkol sa paggaling. Ito ay tungkol na sa oras—sa pagpapahalaga sa kung ano mang nalalabi.
Nang lumapag ang eroplano sa Narita Ai
