Part 1-3
1214 Words
“ผมโกหก?”
“หรือคุณจะปฏิเสธว่าไม่ใช่ล่ะครับ ชื่อพระนาย ที่บ้านฐานะถือว่าร่ำรวยเป็นเศรษฐี มีกิจการส่งออกหลายอย่างแต่ไม่อยากทำงานกับที่บ้าน ถึงได้ออกมาสมัครงานหาประสบการณ์ให้ตัวเอง ก่อนหน้านี้ไม่กี่วันคุณเพิ่งควงลูกสาวของเสี่ยค้าไม้ที่ทำสัมปทานอยู่กับประเทศลาว และก่อนหน้านี้ที่คุณจะทิ้งมา เป็นลูกสาวของขนส่งรายใหญ่รายหนึ่งของทางใต้ไม่ใช่หรือครับ”
เขารู้ได้ยังไง!?
น้ำหนึ่งตาโต พูดไม่ออก หันไปมองคู่ชิป... ที่คราวนี้มีแววว่าจะฉิบ...หายไปกันใหญ่!
“การกระทำของคุณนอกจากจะไม่ให้เกียรติน้องน้ำ และผู้หญิงแล้ว มันยังเข้าขั้น ‘เหี้ย’ ได้เลยนะครับ”
สำหรับคนที่เรียกคอมพิวเตอร์ว่าคณิตกรณ์ น้ำหนึ่งสาบานว่าไม่มีทางพูดคำว่าเหี้ยเพราะเผลอหรอก เน้นคำ เน้นเสียงขนาดนี้ จงใจชัด ๆ!
อาทิตกรเบนสายตาไปยังหญิงสาวหนึ่งเดียว “พี่รู้แหละค่ะว่าน้องน้ำอยากปฏิเสธพี่ ถึงได้งัดมุขพวกนั้นมาใช้ แต่จะแกงพี่น่ะ คิดว่ายังทำไม่ได้หรอกนะคะ”
หญิงสาวมองคนพูดอย่างทึ่ง ศัพท์วัยรุ่นขนาดนี้เขาก็รู้จักด้วย
พระนายไม่ได้เหลียวมองหญิงสาวข้างตัว แต่เขาหรี่ตาจับคนที่เพิ่งพูดออกมาเหมือนกับว่าตัวเองเป็นกล้องวงจรปิดที่ติดอยู่บนหัวเขา ถึงได้รู้ได้เห็นทุกการกระทำ มิหนำยังด่าโต้ง ๆ มาด้วยว่าเขามันตัวลากไก่ไปกินในน้ำ!
“คุณน้ำครับ” หนุ่มไอทีไม่สนใจคู่สนทนาแต่ก้มลงมองคนข้างตัว เรียกร้องความสนใจให้กลับมาอยู่ที่ตัวเอง เพราะตอนนี้แม่คนอยากโสดทำตาโตจนน่าจะความแตกไปแล้ว “ที่รักว่าที่รักคงถูกตามสืบเข้าแล้ว คุณน้ำคงไม่เที่ยวไปเล่าให้ใครฟังหรอก จริงไหมครับคนดี”
น้ำหนึ่งได้สติกลับมา และอยากกลอกตามองบนกับคำหวานเลี่ยน แต่กระนั้นก็ได้แต่แกล้งทำกะบึงกะบอนใส่เขา
“ที่รัก!?”
“ไม่เอาครับ อย่างอนซี้ ที่รักก็แค่เปรย ๆ ให้คุณน้ำฟังว่า--” พระนายเบือนสายตากลับมามองจับที่อาทิตกร ยิ้มมุมปากดูรว้าย-รว้าย “คุณอาทิตกร แอบส่งคนส่องผม”
เป็นความร้ายที่น้ำหนึ่งอยากปรบมือให้ เพราะเป็นความร้ายที่ถอดแบบมาจากดวินเป๊ะ ๆ!
นี่สินะ สองคนนี้ถึงได้นับถือกันเป็นพี่เป็นน้องได้ ถ่ายทอดความร้ายกาจให้กันอย่างกับกระสือหาทายาทด้วยการถุยน้ำลายให้คนอื่นกิน!!
พี่ชายใหญ่ผ่อนลมหายใจ คล้ายระอาที่ต้องมาทุ่มเถียงกันเป็นเด็ก ๆ
ทายาทกระสือของดวินที่น้ำหนึ่งมอบมงให้ หน้าชาเมื่อเห็นกิริยาท่าทางรวมถึงสายตาของอีกฝ่าย กระนั้นก็ยังฝืนยิ้มแต่มุมปากดันกระตุกยิก ๆ ไม่เลิก ยิ่งคำถามต่อมายิ่งเหมือนหมัดน็อก
“น้องน้ำคะ แน่ใจหรือคะว่าผู้ชายคนนี้น่ะเป็นแฟนของน้องน้ำจริง ๆ เป็นแฟน แต่เรียกน้องน้ำว่าคุณน้ำ พี่ว่าสรรพนามมันแปลก ๆ อยู่นะคะ”
พูดจบก็ตบด้วยยิ้ม หม่อมหลวงหนุ่มสังเกตอาการของน้ำหนึ่งและยิ้มขำ ก่อนหน้านี้คุณป้าเพื่อนของแม่ที่เป็นแม่ของน้ำหนึ่งมาที่บ้านบ่อยครั้ง และร้อนอกร้อนใจกับการหาคู่ให้บุตรสาว เขาไม่ได้สนใจ จนกระทั่งเมื่อหนึ่งเดือนก่อน
‘ชายใหญ่ช่วยป้าทีสิคะ ป้าจนปัญญาจริง ๆ แล้ว’
เขาเพิ่งกลับจากมหาวิทยาลัย งานสอนเพิ่งจบไปและพอกลับถึงบ้านก็ได้รับคำร้องขอจากแขก
‘ช่วยอะไรหรือครับคุณป้า’
‘จัดการยายน้ำให้ป้าทีสิคะ’
อาทิตกรยอมรับว่างงไปหมดแล้ว ‘คุณป้า?’
‘ป้าไม่รู้จะทำยังไงดีแล้วกับลูกคนนี้ ไม่รู้จะหวงความโสดไปถึงไหน ดูสิ ไม่ว่าจะแนะนำใครให้ก็ไม่ถูกตาทั้งนั้น’
‘เอ่อ ผมว่าเรื่องนี้คุณป้าน่าจะให้เธอได้ตัดสินใจเองนะครับ’
‘ป้าอดห่วงไม่ได้นี่คะ แล้วลูกสาวป้าก็แสบใช่เล่น เห็นมองตาแป๋วใส ๆ แต่ข้างในน่ะร้ายกาจเชียว’
ตลก... มีแม่ที่ไหนจะบอกว่าลูกตัวเองร้ายกาจกัน
‘โกหกหน้าตายก็เก่ง นี่นะหลัง ๆ เนี่ยพาใครไม่รู้มาอุปโลกน์ว่าเป็นแฟน ป้านี่เกือบจะโดนถอนหงอก พอให้คนไปสืบถึงได้รู้ว่าเป็นเพื่อนที่ทำงาน คราวก่อนหน้าช้ำกลับบ้านมาบอกป้าว่าตกบันได แล้วความจริงนะคะไม่ใช่อะไร ที่ถูกตบนั่นเพราะไปช่วยนายนั่นเคลียร์เรื่องผู้หญิงแล้วตัวเองก็โดนตบเสียเอง ดู๊! ลูกคนนี้ ป้าละกลุ้ม!!’
เป็นประโยคที่ทำให้อาทิตกรอยากจะรู้ ผู้หญิงที่ทุ่มตัวลงไปช่วยผู้ชายคนหนึ่งที่บอกว่าเป็นเพื่อนมากขนาดนี้ เขายังไม่เคยเจอ
‘แล้วนายนั่นก็มารับสมอ้างว่าเป็นแฟนปลอม ๆ จัดการจนคู่ดูตัวที่ป้าหาให้กระเจิงไปหมด!’
ฟังดูเป็นเพื่อนสนิท แต่...
‘ป้าเคยแอบให้คนไปตามดู เนี่ยค่ะ อยู่ด้วยกันเนี่ยเหมือนลิงเหมือนค่าง ไปไหนไปกันตลอด จนป้าชักกลัวว่าจะไม่ได้เป็นแค่เพื่อน แต่นายนั่นก็ควงผู้หญิงคนอื่นโฉบไปโฉบมานะ ป้าก็เลยไม่มั่นใจ ชายช่วยป้าหน่อยได้ไหม เกิดยายน้ำไปรักไปชอบเข้าจริง ๆ ป้าก็ห่วงกลัวยายน้ำจะเสียใจ ผู้ชายแบบนั้นใครได้เป็นแฟนก็ช้ำใจตายกันพอดี’
ความห่วงของคนเป็นแม่ อาทิตกรเข้าใจ พอได้มาเจอจริง ๆ เขาก็ออกจะเห็นด้วยว่าน้ำหนึ่งไม่ใช่คนเรียบร้อย แต่เป็นสาวแสบแถมยังเฮี้ยวเอาเรื่อง
แต่... ยังมีแต่ เขารู้สึกว่าลูกเพื่อนแม่คนนี้ก็น่ารักดี
“ขอโทษนะครับ” น้ำเสียงนิ่ง ๆ จากพระนายดึงให้หม่อมหลวงหนุ่มดึงตัวเองออกมาจากความคิด สีหน้าของคู่สนทนาเขาเปลี่ยนไปดูขรึม ๆ “ทำไมคุณถึงได้ใช้คำถามที่น่าเกลียดแบบนั้นล่ะ ถ้าผมไม่ใช่แฟนแล้วผมจะเป็นใครไปได้ล่ะครับ ส่วนเรื่องสรรพนาม ผมให้เกียรติเธอถึงได้เรียกว่าคุณ คุณน้ำมีค่าสำหรับผม แล้วทำไมผมจะยกย่องเธอด้วยการแสดงออกแบบนี้ไม่ได้”
สองหนุ่มมองกันตาไม่กระพริบ น้ำหนึ่งตอนนี้ถูกผลักให้ออกไปอยู่ขอบสนาม ไม่ต้องหือ ไม่ต้องอือ!
เป็นคำถามที่หวังน็อก และเป็นคำตอบที่สวนด้วยหมัดฮุก ถ้าเป็นเหตุการณ์จริง ๆ น้ำหนึ่งคิดว่าตัวเองคงมีเคลิ้มไปบ้าง แต่อย่างว่าแหละ ความจริงเป็นไงก็รู้ดี
“ก็...” คุณชายใหญ่เริ่มก่อน “จริงอย่างที่คุณว่า แต่คงไม่มีแฟนที่ไหน ที่ดี ๆ จะเที่ยวควงสาวอื่นไปทั่วหรอกใช่ไหมครับ ถึงจะยกย่องให้เกียรติแค่ไหน แต่การนอกใจนอกกายก็ถือว่า--”
หมัดแรกตรงเป้า แต่พระนายตั้งการ์ดป้องกันไว้ได้
- Writer
