Part 1-5

1190 Words

สาวบัญชีแซ่บเด้อ! · กำลังใช้งาน จัดการเตะตัดขามารดาเรื่องผู้ชายไปได้แล้ว น้ำหนึ่งก็รู้สึกปลอดโปร่งโล่งใจเป็นที่สุด เธอเริ่มต้นวันทำงานด้วยความสดชื่นสดใส หลังจากหงอยเป็นไก่ป่วยมาหลายวัน เพราะกังวลว่าจะจบเรื่องคู่ดูตัวครั้งนี้อย่างไรดี “ไฮ สาวสาว เริ่มต้นวันพุธด้วยดีนะคะลูก ๆ” เสียงพี่หวานยังคงช่วยทำให้บรรยากาศการทำงานในแผนกครึกครื้นเหมือนเดิม “ราชินีแห้วของพี่” ประโยคนี้จงใจพูดกับน้ำหนึ่งไม่ใช่ใคร “ได้ข่าวว่าเมื่อวานไปดูตัวมา แซ่บหล่อลากน่าหม่ำไหมลู้ก-ก-ก-ก” เสียงหัวเราะดังครืน น้ำหนึ่งหน้าหงิกหันไปมองค้อนโดยรอบ ‘มงราชินีแห้ว’ ลงหัวเธอก็นับแต่อลิยาแหละเม้าธ์ว่าเธอทำตะโก้แห้วถวายพระ! สองผัวเมียคู่นั้นน่าตบน้อยเสียเมื่อไหร่ นอกจากหาเรื่องแซวเรื่องตะโก้แห้วได้ทุกทีแล้ว ก็ยังขยันชง แถมยังชงได้ชงดี จนพี่หวานและคนอื่น ๆ ในแผนกยกตำแหน่งคู่ชิปให้เธอกับพระนาย ไม่รู้ผัวเมียคู่นั้นมองเห็นอะไรระหว่างพวกเธอ ถึงได้พยายามยัดเยียดให้รักกันอยู่ได้ ‘น้ำกับคุณพระนายรู้ตัวไหมว่าเคมีดีมาก อยู่ด้วยกันแล้วน่ารักออก’ ไม่ชงตรง ๆ หรอกอลิยาน่ะ แต่ชงอ้อม ๆ ‘คุณพระนายก็ดีน้า อยู่ด้วยแล้วอารมณ์ดี’ น้ำหนึ่งจัดการสกัดแม่ลูกอ่อนด้วยประโยคเดียว ‘งั้นแปลว่าลียาอยากอยู่กับคุณไนน์เขาเหรอ อยู่กับพี่ดวินแล้วอารมณ์ไม่ดี?’ ได้ผล พี่ดวินผู้เป็นสามีหรี่ตาจ้อง... ไม่ใช่จ้องอลิยาหรอกนะ แต่จ้องแบบเขม่นไปที่พระนายต่างหาก แล้วคนถูกจ้องด้วยแววตาอาฆาตก็พ้อกับเธอ ‘คุณน้ำอย่าหาเรื่องให้ผมซี้ มันยังมีคอนโดต้องผ่อน รถก็ยังติดไฟแนนซ์ ค่ากินอยู่ก็ยังไม่พอ’ กินอยู่ที่ว่านะ กิน-อยู่ ของน้อง ๆ ในสต็อกเขาแหละ! รู้ไส้รู้พุงกันดีปานนี้ ก็ยังจะขยันชงให้เธอกับพระนายได้กัน ไม่รู้คิดอะไรกันอยู่...เฮ้อ! “ถอนหายใจเฮือก ๆ” น้ำหนึ่งเงยหน้าขึ้นมอง ยุวดี หัวหน้าแผนกของพวกเธอ สาวใหญ่ลูกสองวัยใกล้สี่สิบวางมือลงบนบ่าของเธอ ไม่มีแฟ้มงาน ไม่มีกระดาษจด หญิงสาวเลิกคิ้วขึ้นนิด ๆ “แค่คิดอะไรเพลิน ๆ น่ะค่ะพี่ยุ” “รู้แหละจ้ะ อย่าคิดมากเลยพี่ ๆ เขาก็แค่แซวน่า” หญิงสาวเอายิ้มเข้าสู้ “เอ่อ จริงสิ งานสรุปของอาทิตย์ที่แล้วน้ำส่ง เมลแล้วนะคะ แล้วก็ปริ้นท์เป็นเอกสารไปวางไว้ที่โต๊ะพี่ยุแล้ว” “อืม” ยุวดียิ้ม ตีลงเบา ๆ บนบ่าของลูกน้อง “พี่ไม่ได้จะทวงงานหรอก” “คะ?” “คือ คอมฯ พี่มีปัญหา น้ำโทร.หาคุณพระนายให้ทีสิ ขานี้มาเร็วซ่อมเร็ว เคลมเร็ว พอดีมีงานด่วนน่ะ ถ้าคนอื่นตามก็คงไม่เร็วเหมือนน้ำตามน่ะจ้ะ” น้ำหนึ่งกระพริบตาปริบ ๆ และหัวเราะแกน ๆ ยุวดีหัวเราะออกมาเบา ๆ แต่แววตาเต้นริก ๆ และเหมือนจะจงใจรออยู่แล้ว พี่หวาน รองหัวหน้าแผนกถึงได้เอ่ยเสียงดังแทรกขึ้นว่า “แหมพี่... คนอื่น กับคนพิเศษ บรรทัดฐานมันไม่เท่ากาน-น-น-น” แล้วเสียงเป่าปากแซว พร้อมกับเสียงหัวเราะก็ดังขึ้น ยุวดียกมือขึ้นปิดปากเพื่อกลั้นขำ ในขณะที่คนอื่น ๆ หัวเราะงอหาย เอาซี้... งี้แหละ ทุกเช้า ทุกวัน เรื่องฮาประจำแผนก ขอให้ได้ชงกันสักครั้ง มีกำลังใจทำงานกันไปหลายชั่วโมง! แต่คอมฯ น่ะมีปัญหาจริง สิบนาทีต่อจากนั้นพระนายก็โผล่หน้าเข้ามาในแผนก ทันทีที่ประตูกระจกเปิด สาวสาวในแผนกบัญชีก็หันขวับไปมองเป็นตาเดียว พ่อหนุ่มไอทีถึงจะเจอประจำแต่ก็ยังไม่ชิน ขาที่ก้าวเหยียบเข้ามาทำท่าเหมือนจะถอยกลับ “น้องพระนายมาแล้ว โถ... มาเร็วมากทูนหัวของพี่ เนี่ย” พี่หวานลุกขึ้นยืนและเหล่มองไปยังน้ำหนึ่ง “เพราะมีใครอยู่นี่หรือเปล่าเอ่ย เรียกปุ๊บถึงได้มาปั๊บอะ” เนี่ยหยอดเก่ง... สงสัยที่บ้านพี่หวานทำขนมครกเป็นอาชีพ! ส่วนสาวสาวในแผนกมองตาพราว บางคนก็หัวเราะคิก ๆ เสือหนุ่มในดงไฮยีน่าสาวยิ้มแหย “เอ่อ คอมฯ คุณยุวดีมีปัญหาใช่ไหมครับ ผมมาดู” “รู้จ้า” พี่หวานยังไม่หยุด “นั่นน่ะจุดประสงค์หลัก แล้วจุดประสงค์แอบแฝงล่ะจ๊ะที่รีบมาเพราะอยากเจอหน้าใครหรือเปล่าเอ่ย” ทุกสายตามาจับที่น้ำหนึ่ง หญิงสาวได้แต่เลิกคิ้วขึ้นและกลอกตามองบน “อุ้ยเขิน-น-น นั่นน่ะเขินพี่รู้” เสียงหัวเราะดังขึ้นอีกหน และยุวดีที่ปล่อยให้ลูกน้องสาวแทะโลมหนุ่มที่หลงเข้ามาจึงขัด “ทางนี้ค่ะคุณพระนาย พี่วานที เปิดเครื่องแล้วติดนะ แต่เข้าโปรแกรมไม่ได้จ้ะ” นั่นแหละ การชงของพี่หวานถึงได้จบลง และทุกคนก็กลับไปตั้งใจทำงาน น้ำหนึ่งที่นั่งหันหลังไม่ได้หันไปมองพระนายที่นั่งอยู่ห่างออกไปทางด้านหลังห้อง แต่เธอก้มลงมองข้อความในโทรศัพท์มือถือที่เด้งขึ้นมา เป็นเขาแหละ ถามเธอถึงฟีดแบ็กเรื่องเมื่อคืน มีพร้าเป็นนาย// เมื่อคืนโอเคนะครับ น้ำหนึ่งเห็นชื่อไลน์เขาละอดขำไม่ได้ คนอาไร้ ตั้งชื่อได้ครีเอทมาก Namnueng So cute// โอเคค่ะ แต่เมื่อเช้าแม่เหมือนจะรู้ทันด้วย มีพร้าเป็นนาย// สติ๊กเกอร์รูปหมีกุมหัว Namnueng So cute// สติ๊กเกอร์รูปหนูหิ่นยกมือกอดอกส่ายหน้า มีพร้าเป็นนาย// เที่ยงนี้คุณน้ำไปทานข้าวที่ไหน Namnueng So cute// เลี้ยงไหมคะ ปลอบใจคนโดนเท สติ๊กเกอร์หมีทำตาปริบ ๆ มีพร้าเป็นนาย// ถามเฉย ๆ ครับ วอน! หญิงสาวมองข้ามไหล่กลับไปจ้องคนกวน แม้พระนายจะไม่ได้มองเธอ แต่ไอ้ท่าทางกลั้นขำและแววตาเต้นริก ๆ ที่จับจ้องหน้าคอมพิวเตอร์น่ะ ดูออกจ้า! “อะแฮ่ม!” น้ำหนึ่งพลันสะดุ้งโหยง แถมด้วยยกมือขึ้นลูบอก “ตกใจนะคะเนี่ย” “จ้า” สาวิตรี หัวหน้าของเธอโคลงศีรษะน้อย ๆ “คือพี่อยากได้รายงานของสามเดือนก่อน น้ำส่งให้พี่อีกทีได้ไหม พี่ต้องดูก่อนเข้าประชุมกับพี่ยุพรุ่งนี้น่ะจ้ะ” “อ๋อ ได้สิคะ น้ำจัดการให้ไม่เกินสิบนาทีค่า” “ขอบใจจ้ะ” รุ่นพี่กำลังจะเดินผละไปแต่ก็หยุด แล้วยังมองน้ำหนึ่งด้วยแววตาเต้นยิก ๆ “ว่าแต่ เรากับคุณพระนายน่ะไม่ได้เป็นอะไรกันแน่เหรอ อยู่แค่นี้เองทำไมถึงได้ส่งไลน์หากัน ไม่เข้าไปคุยล่ะจ๊ะ พี่ ๆ เขาก็แค่แซวเล่นน่ะ ไม่มีใครคิดมากหรอก หลบ ๆ ซ่อน ๆ แบบนี้มันน่าคิดนะน้ำ”

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more