Pursuing you, my Airplane

"Tahan na my little baby boy." Ani ng mom ko. Simula nung baby pa si Aneldri, palagi siyang tinatawag na 'Little baby boy/baby boy.' Sa kasamaang palad, lumisan ang kanyang daddy pagkatapos ng kanyang kaarawan. Mula umaga hanggang gabi siyang umiiyak, madalas ay nawawalan siya ng gana kumain. At nakakatulog naman sa gabi na basa ang kanyang likod dahil sa pawis. Ni hindi manlang binubuksan ni Aneldri buong maghapon ang aircon. Her mommy always comfort him but nothing's happened. His daddy and him are close to each other. Aneldri love his daddy so much, but suddenly someone whispered to his ears. "Baby, layuan mo ang iyong mommy, because you're in danger." Isang pamilyar na boses ang bumulong sa kanya na nagdahilan kung bakit doon siya ay nagsimulang magtaka at hindi mapakali. All he know is mabait ang kanyang mommy. "Aneldri! Come here!" My mom called me at agad naman akong lumapit sa kanyang. "Ngayon, dahil wala na ang iyong daddy, lumayas ka dito sa pamamahay ko!" My mom shouted at me. "But mom, this is my daddy's house, you have no rights para po ako palayasin dito." Nagmamakaawa kong pakiusap sa kanya. "You have no choice, ipapadala kita sa orphanage today." Then she pulled me to the car at saka idinala doon. While my mom's driving, my tears can't stop falling from my eyes. "Hmm, why are you crying? Malapit na tayo sa orphanage kaya huwag kang maarte jan, at saka kapag nakarating na tayo doon, magpanggap kang itinakwil ka ng iyong mga magulang or else i will KILL YOU!" I was speechless at that time so i nodded at her. "Mabuti naman kung ganun." Dagdag pa niya. Nung nakarating na sila sa orphanage ay kinausap nang kanyang mom ang sister o madre doon. "Um good morning po sister, ipapa ampon ko sana itong bata dito sa inyo dahil nakita ko lang siya sa may ere." Paliwanag ng aking mommy sa madre. Habang ako naman ay nagulat at hindi makapaniwala dahil sa sinabi niya, i asked my self that. "What did i do wrong? Does mommy love me?" "Hmm magandang umaga din ho iha, sige aampunin ko ang batang iyan dahil kawawa naman siya kung nandun parin sa ere baka kung ano pa ang mangyari sa kanya doon." Sagot ng madre kay mommy. "Maraming salamat po sister." At agad naman umalis ang aking mommy sa orphanage. Pero hanggang ngayon hindi parin mapakali si Aneldri sa sinabi ng kanyang mommy. "I will KILL YOU!" Apat na salitang hindi makalimutan ni Aneldri. Sa umaga pala dinala ng kanyang mommy sa orphanage si Aneldri. He's full name is Aneldri Sigana Guevara, born in February 29, 1965. "Iho ano pala ang iyong pangalan? At Ilang taon kana?" Tanong ng madre sa akin. "Ako po si Aneldri, pitong taong gulang na po ako." Sagot ko naman sa kanya. Dinala ng madre si Aneldri sa isang maluwag na kwarto kung saan nandun ang ibang mga bata na naka-upo saka naglalaro at pinakakilala niya ito doon. Ang madreng iyon ay inasikaso ang mga dokumento ng bata para sa pag-aaral nito, siya ay nasa ikalawang baitang pa lamang. Kung buhay pa ang kanyang daddy, sa private school parin sana siya nag-aaral pero dahil dumating ang tunay na kulay ng kanyang asawa ipinadala ang bata sa orphanage at sa public school na siya mag-aaral. May isang babaeng lumapit kay Aneldri at nakipag kaibigan ito sa kanya, habang sila ay abala sa pag-uusap dumating ang dalawang katulong sa orphanage na may dalang pagkain para sa mga bata. Pero... agad naman lumapit ang isang katulong kay Aneldri. "Hmm bago ka palang dito?" Tanong ng katulong sa akin. "Opo" Sagot ko naman sa kanya. Then the helper suddenly hugged Aneldri for no reason. "Jusko! Ang cute cute mo namang bata ka tapos tinapon kalang dito sa orphanage." Tumango at ngumisi na lamang ako sa pagbibiro ng katulong. Nung tanghali na ay sabay sabay silang kumain sa dalawang mahaba at malapad na mesa at upuan saka doon na nga magsisimula ang panibagong buhay ni Aneldri. After they ate their lunch, Aneldri's friend named Fremisca showed the rules sa orphanage. •Huwag magsasalita ng mga masasakit/masasamang salita. •Respect each other. •No bullying. •Always pray bago kumain at pagkatapos kumain. •Maligo nang maaga para mabango. •Mag-aral ng mabuti para ikaw ay maging successful. •Palaging may angelus novena every 6:00 p.m in the evening. •Sabay sabay kakain ang mga bata. •Always be neat & clean. •Respect the nuns & the helpers. "We have 10 rules here and if you contraoctave mo ang isa jan you will be curse." Saad ni Fremisca sa akin. "Seriously?" I asked her. "Yes i am serious" Sagot niya. Pagkatapos ng pag-uusap nila ay naglaro sila ng eroplanong papel, hanggang sa nag enjoy sila sa kanilang ginagawa. Marami siyang naging kaibigan doon, hindi lang kaibigan kundi nahanap na rin niya ang kanyang soulmate. Isang malaking ngiti ang bumalot sa mukha ni Aneldri sapagkat siya ay napasaya ni Fremisca. Ngunit habang sila ay abala sa paglalaro, bigla nalang pumatak ang mga luha ni Aneldri sa harap ni Fremisca. "Are you okay?" Tanong ni Fremisca. "Actually i'm not okay" Sagot ko sa kanya. "Why? You can rant to me, we're already friends." Dagdag pa niya. Tumango ako sa kanya at nagsimulang magkwento, "Well my daddy died after my birthday, because natagpuan ang kanyang katawan under his bed and hindi ako makapaniwala sa nangyari, but ito pa i have to tell you something and it's important, while i am crying someone whispered to my ears and you won't believe me kasi ang sabi sa akin ay, 'Baby, layuan mo ang iyong mommy, because you're in danger.' Ayan yung salita na hindi ko makakalimutan. "Hala for real? Grade 2 palang tayo Aneldri pero ang advance na natin mag-isip noh?" Saad niya. "Well yeah that's true, Fremisca favor please." Sabi ko sa kanya. "What is it?" Saad niya. "Can you help me para hanapin ang bakas kung sino ang pumatay sa daddy ko? Because when i grow up i want to be a lawyer para mahanap ko kung sino ang pumatay kay daddy." Biglang napaluha ang aking mga mata habang nagsasalita at nakasarado ang aking mga kamao. ✍️ (Y.I.S)