นางเอกเรื่องนี้ ตีสองหน้า หลายใจ แอ๊บแบ้ว แต่ที่ทำลงไปเพราะมีเหตุผล!!

EP. 11 เสแสร้ง

บ้านภาคภูมิ

เอี๊ยดดดด!!

"ถึงแล้วลงกันเถอะ..."

"พี่ภาคชวนวดีมาด้วยเหรอคะ?" เมื่อรถมาจอดที่หน้าบ้านของภาคภูมิแล้วอิษยาก็หันไปถามภาคภูมิเมื่อเห็นว่าเรวดีกำลังยืนอยู่ข้างพ่อแม่ของภาคภูมิและยิ้มกว้าง

"พอดีวดีบอกว่าวันนี้เหงาไม่มีเพื่อนน่ะพี่ก็เลยชวนมาด้วย ยังไงวดีก็เป็นเพื่อนของอิษอยู่แล้วเพราะฉะนั้นไม่ต้องคิดมากหรอกวันเกิดทั้งทีอยู่กันหลายๆคนน่าจะสนุกดี" ภาคภูมิพูดพร้อมกับเปิดประตูลงไป

"แหม!พูดประโยคเดียวกันเลยนะ" แต่ในเมื่อมาถึงขนาดนี้แล้วเธอก็คงทำอะไรไม่ได้นอกจากลงไปเผชิญหน้ากับความจริง แล้ววันนี้ก็คงเป็นวันที่เรวดีจะรู้ด้วยว่าความจริงแล้วพ่อแม่ของภาคภูมินั้นไม่ได้ชอบใจอะไรอิษยาเลย คงได้มีเรื่องให้เรวดีเยาะเย้ยเธอแน่ๆ

ปึก!!

"สวัสดีครับพ่อ...สวัสดีครับแม่.." ภาคภูมิยกมือไหว้สมพลกับอังคณาซึ่งเป็นพ่อแม่ของภาคภูมิ

"สวัสดีค่ะคุณลุง...คุณป้า" อิษยาเองก็ยกมือไหว้สวัสดีทักทายเหมือนกัน

"อ้าว!!ทำไมอิษยาเรียกว่าคุณลุงคุณป้าล่ะไม่เรียกว่าพ่อกับแม่...ทั้งที่เป็นแฟนของพี่ภาคเนี่ยนะ?" เรวดีสร้างทำท่าทางตกใจ

"ยังไม่ได้แต่งงานกันแม่ก็เลยยังไม่ได้อนุญาตน่ะ" อังคณาหันไปพูดกับเรวดี

"แต่คุณแม่ก็ให้วดีเรียกว่าคุณแม่กับคุณพ่อนี่คะ แบบนี้อิษยาจะไม่น้อยใจหรอคะ?" เรวดีถามด้วยน้ำเสียงออดอ้อน

"ที่แม่ให้หนูเรียกว่าแม่กับพ่อนั่นก็เพราะว่าหนูเป็นรุ่นน้องคนสนิทของลูกชายแม่ เพราะฉะนั้นเรียกได้ไม่เป็นอะไรหรอกจ้ะ" อังคณาพูดกับเรวดี

ซึ่งความจริงแล้วทั้งสองคนนั้นได้รู้จักกันมาก่อนอยู่แล้วและได้เจอกันหลายครั้งและคนที่พามานั่นก็คือภาคภูมินั่นเอง

"วดีจะเรียกคุณลุงคุณป้าว่าพ่อกับแม่ก็ได้นะ เพราะว่าฉันก็ไม่ค่อยอยากเลือกเท่าไหร่" อิษยาพูดขึ้น

"ไม่อยากเรียกแต่อยากแต่งงานกับลูกชายลุงแบบนี้มันก็ย้อนแย้งอยู่นะหนู"

"หนูเคยพูดหรอคะว่าอยากแต่งงานกับพี่ภาค ตั้งแต่คบกันมามีแต่พี่ภาคที่ขอหนูแต่งงานค่ะ แถมยังพูดถึงอนาคตของเราไว้ซะดิบดีด้วย อีกไม่นานคุณลุงกับคุณป้าก็คงได้ไปสู่ขอหนูแล้วล่ะค่ะ เตรียมสินสอดไว้ด้วยนะคะ"

"อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลยนะ แต่ว่าหนูเองก็ไม่มีพ่อแม่สินสอดเอาไปก็คงไม่มีประโยชน์อะไร ถ้าจะแต่งงานก็คงไม่ได้มีสินสอดอะไรให้หรอก" สมพลพูดกับอิษยาซึ่งก็ทำให้เธอรู้สึกน่าใช้อยู่นิดๆ แต่ถ้าเป็นเมื่อก่อนเธอก็อาจจะไปแอบร้องไห้หลังจากที่ยิ้มรับคำด่าแบบนั้นแต่ตอนนี้มันแตกต่างกัน

"สินสอด...หนูไม่เอาอะไรมากหรอกค่ะ เอาแค่เงินที่พี่ภาคยืมหนูไปคืนมาก็พอแล้วค่ะ"

"พูดเรื่องอะไรเนี่ยวันนี้งานวันเกิดของแม่พี่มันใช่เวลาที่จะมาทวงเงินกันหรอ?" ภาคภูมิพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

"ก็ไม่ใช่หนี้ที่มันหนักหนาอะไรนี่คะ มันก็เงินที่เราไปกินไปใช้ด้วยกันนั่นแหละปกติแล้วพี่ภาคจะจ่ายให้ตอนสิ้นเดือนนี่นา หนูพูดถึงเรื่องนั้นค่ะ...วันนี้วันเกิดของคุณป้าทั้งทีงั้นเราเข้าด้านในกันดีกว่าไหมคะมายืนคุยกันแบบนี้เมื่อยขาค่ะปวดเท้าด้วยไปเดินเลือกของขวัญให้คุณป้ามาตั้งนาน" อิษยาพูดแล้วเดินผ่านทั้ง 4 คนเข้าไปในบ้านซึ่งก็ทำให้อังคณารู้สึกไม่ชอบใจเป็นอย่างมากที่เธอทำตัวเหมือนไม่มีมารยาท

"อิษยา! อย่าคิดว่าเป็นแฟนของลูกชายฉันแล้วจะทำตัวแบบไหนก็ได้นะ!" อังคณาพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

"ก็แค่เดินเข้าบ้านหนูทำตัวไม่ดีตรงไหนหรอคะคุณป้า?"

"ก็ตรงที่เดินนำหน้าผู้ใหญ่เดินผ่านหน้าผู้ใหญ่แบบไม่ก้มหลังแบบนี้ไง ทำตัวไร้มารยาทซะจริงแบบนี้ลูกชายฉันคงอาจจะต้องคิดเรื่องการแต่งงานใหม่ หนูวดีทำตัวน่ารักน่าเอ็นดูกว่าตั้งเยอะ"

"งั้นก็ให้พี่ภาคไปขอวดีแต่งงานสิคะ ถ้าหากว่าพี่ภาคจะแต่ง"

"พูดอะไรน่ะพี่ก็ต้องอยากแต่งงานกับอิษอยู่แล้ว"

"เห็นไหมคะคุณป้าหนูอ่ะพูดขนาดนี้แล้วลูกชายคุณป้ายังไม่ยอมไปแต่งงานกับคนอื่น แบบนี้สงสัยต้องรีบหาฤกษ์ยามในการแต่งแล้วค่ะ เพราะเราอดทนที่จะอยู่ด้วยกันไม่ไหวแล้ว อยากจะย้ายเข้ามาอยู่บ้านหลังนี้เต็มทนแล้วค่ะ"

"อิษยาาา~พูดอะไรก็เกรงใจคุณแม่หน่อยสิ เป็นผู้หญิงยิงเรือจะมาพูดว่าอยากเข้ามาอยู่บ้านผู้ชายแบบนี้มันดูไม่เป็นกุลสตรีเลยนะ เป็นคุณครูสอนเด็กแต่กลับทำตัวแบบนี้ผู้ปกครองที่ไหนจะไว้ใจฝากฝังดูแล" เรวดีได้จังหวะก็รีบพูดจาตักเตือนเพื่อนต่อหน้าทุกคน

"อย่าหาว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลยนะแต่เธอควรจะดูหนูวดีไว้เป็นตัวอย่าง เป็นเพื่อนกันแท้ๆแต่นิสัยกลับไม่เหมือนกันเลย" อังคณาพูดพร้อมกับมองทั้งสองคนสลับกันไปมา

"คุณอย่าลืมสิว่าหนูวดีมีพ่อแม่สอนมาตั้งแต่เกิด แตกต่างจากอิษยาที่ไม่มีพ่อแม่สั่งสอนนิสัยมันก็ต้องแตกต่างกันอยู่แล้ว" สมพลพูดจาแซะ

"ถ้ามีพ่อแม่แล้วจะนิสัยแบบนี้หนูขอไม่มีดีกว่าค่ะ ชอบดูถูกคน...รับไม่ค่อยได้"

"อิษ!!เลิกทำตัวไม่น่ารักได้แล้วไม่อย่างนั้นการแต่งงานระหว่างเราอาจจะต้องคิดใหม่!!" ภาคภูมิขึ้นเสียงใส่

"ฮึก!! แล้วพี่ภาคจะให้หนูทำยังไงคะในเมื่อพ่อแม่ของพี่ผู้จะดูถูกกันขนาดนี้ ฮึกๆ หนูเองก็มีสิทธิ์ที่จะปกป้องตัวเองนะคะ ถ้าหากว่าพี่ภาคไม่ปกป้องหนูหนูก็ต้องปกป้องตัวเองแบบนี้แหละ ฮึกๆ พี่ก็เห็นแล้วได้ยินแล้วนี่?!" อิษยาพูดพร้อมกับบีบน้ำตาทำเสียงสั่นเครือเหมือนกับว่ากำลังเสียใจอย่างแสนสาหัส เมื่อทุกคนเห็นอย่างนั้นก็ตกใจเป็นอย่างมากเพราะว่าที่ผ่านมาอิษยาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลยไม่ว่าจะพูดอะไรเธอก็จะนิ่งเงียบเสมอ แต่ตอนนี้เธอกลับบีบน้ำตาออกมาแถมยังพูดจาให้ตัวเองน่าสงสารออดอ้อนภาคภูมิอีก

"อิษ..." แล้วเมื่อภาคภูมิเห็นน้ำตาของเธอที่ไม่เคยเห็นมาก่อนก็รู้สึกใจอ่อนขึ้นมาทันทีเขารู้สึกว่าตอนนี้เธอกำลังอ่อนแอ

"งั้นวันนี้พี่ภาคก็ฉลองวันเกิดกับพ่อแม่พี่แล้วก็เรวดีแล้วกันนะคะ ฮึกๆ ก็คงไม่มีใครต้อนรับ..เด็กกำพร้าอย่างหนู~" พรึ่บ!! พูดจบอิษยาก็หมุนตัวและวิ่งออกมาจากบ้านของภาคภูมิเหมือนกับนางเอกในละครวิ่งแกว่งแขนซ้ายขวา

"อิษยาาาา!!"

"ฮืออออออ~~~" เธอออกจากบ้านของเขามาพร้อมกับเสียงร้องไห้...ที่แสร้งทำ

"ทำไมทุกคนถึงพูดจาแบบนั้นกับเธอ ถ้าหากว่าอิษยาไม่ยอมแต่งงานกับคุณขึ้นมาจะทำยังไง?!" เมื่ออิษยาวิ่งร้องไห้ออกไปแล้วภาคภูมิก็หันมาถามทั้ง 3 คนด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

"พี่ภาคอยากแต่งงานกับมันหรอคะ?"เรวดีถามด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

"มันก็ต้องเป็นแบบนั้น ถ้าหากว่าเรายังอยากใช้ประโยชน์จากอิษยาอยู่ ถ้าไม่มีผู้หญิงคนนั้นพี่จะเลื่อนตำแหน่งขึ้นไปให้สูงกว่านี้ได้ยังไง แค่ตำแหน่งผอ.โรงเรียนเอกชนแถมยังเป็นโรงเรียนอนุบาลอีกคิดว่าเงินเดือนมันจะสักแค่ไหนกันเชียว?" ภาคภูมิถามเสียงแข็ง

"เรื่องพวกนั้นวดีก็สามารถช่วยได้ค่ะ"

"ก็เคยทำแล้วนี่...แล้วเป็นยังไงมันได้ไหมล่ะ? ที่ผ่านมาพี่ได้ตำแหน่งผอ.นั่นก็เพราะว่ารายงานที่อิษยาทำให้ และในอนาคตพี่อาจจะต้องย้ายโรงเรียนไปโรงเรียนที่ใหญ่กว่านี้พี่ยังคงต้องพึ่งพารายงานที่ผู้หญิงคนนั้นทำอยู่ อิษยาจบมหาวิทยาลัยด้วยเกรดนิยมอันดับ 1 กับวดีที่จบมาด้วยเกรด 2.00 มันต่างกันนะ"

"ทำไมต้องพูดกับน้องแรงขนาดนั้นด้วย!! ไม่เข้าใจนะว่าภาคอย่าก้าวหน้าในชีวิตและต้องใช้ผู้หญิงคนนั้นเป็นเครื่องมือแต่มันไม่ใช่เหตุผลที่ภาคจะมาดุน้องแบบนี้นะ"

"ผมไม่ได้ดุแต่ผมแค่พูดให้ฟังเท่านั้น ผมยังต้องการไปเป็นผอ. ในโรงเรียนที่ใหญ่กว่านี้ผมจะไม่หยุดอยู่แค่โรงเรียนเล็กๆนี่!"

"แต่มันก็เป็นโรงเรียนเอกชนไงภาค...โรงเรียนนี้ก็ให้เงินเดือนดีเป็นแสนๆยังไม่พออีกหรอ พ่อว่าถ้าเรารักษาตำแหน่งนี้ของโรงเรียนนี้ได้จนเกษียณก็น่าจะไม่มีปัญหา..."

"มีแน่ถ้าหากว่าเจ้าของโรงเรียนมันจับได้ว่าผม..." อยู่ๆภาคภูมิก็หยุดพูดไป

"ช่างมันเถอะค่ะ...วดีเข้าใจที่พี่ภาคพูดแล้วแต่พี่ภาคก็อย่าลืมนะคะว่าพี่มีเมียคนนี้รออยู่เมื่อถึงเวลาพี่ภาคต้องรีบทิ้งมันและกลับมาหาเมียคนนี้" เรวดีพูดออกมาอย่างไม่อายแล้วไม่จำเป็นที่จะต้องปกปิดสถานะกับพ่อแม่ของภาคภูมิด้วย

เพราะว่าความจริงแล้วพ่อแม่ของภาคภูมินั้นรู้เรื่องของทั้งสองคนดี และก็รู้ด้วยว่าความจริงที่ภาคภูมิคบกับอิษยาก็เพื่อผลประโยชน์ทั้งนั้นไม่ได้มีความจริงใจใดๆเลย...

อีกด้าน..

"รู้กันหมดเลยสินะ..." อิษยาพูดขึ้นเบาๆหลังจากที่แอบอยู่ข้างบ้านของภาคภูมิ ความจริงแล้วเธอนั้นยังไม่ได้ไปไหนเธอแกล้งวิ่งออกมาจากบ้านและก็โชคดีที่เขาไม่ได้วิ่งตามเธอออกมา มันเลยทำให้เธอรีบหาที่ซ่อนและฟังบทสนทนาของทั้ง 4 คนและแน่นอนว่าเธอได้ยินเรื่องราวทั้งหมดแล้ว

รู้ว่าความจริงแล้วที่ภาคภูมิคบเธอนั้นเพื่อให้เธอทำงานให้ รู้ความจริงว่าพ่อแม่ของภาคภูมินั้นรู้เห็นเป็นใจที่ลูกชายตัวเองนอกใจแฟนแถมยังสนับสนุนให้มีเมียน้อย...

"หนอยยยย~~จะทำกันมากเกินไปแล้วนะ"