Chapter 11.3
WALANG araw at gabi na hindi ako nakabantay kay Stephanie. Lagi akong nasa tabi niya sa tuwing meron siyang kailangan—ako parati ang hinahanap niya na nauunawaan naman ng mga kasama namin dahil nga sa iniisip nilang ako ang doktor at pasyente ko si Stephanie. Unti-unti namang nanunumbalik ang lakas ni Stephanie ngunit hindi niya pa rin talaga magalaw ng maayos ang kaniyang hita—dahil sa pag-inda inda pa rin nito sa pagkirot nito. Nagkakataon din naman na sa tuwing maliligo si Stephanie ay parating wala ang tatlo kaya naman ako ang napipilitang samahan siya sa likod ng puno upang alalaayan siya sa pagligo niya.
Hindi naman na niya inaalintana kung palagi kong nakikita ang hubaran niyang katawan—gusto ko man baliwalain pero sadyang dinadapuan pa rin talaga ako ng libog k
