Chapter 11.4
BIGLAAN din naman ang pagkulimlim ng kalangitan na tila may panibagong pagbabadyang bagyong darating na naman sa isla na ‘to. Lumalakas na rin ang hangin na nagmumula sa kanluran. Pumapagaspas ang mga dahon ng niyog. Mas lalo rin nagtataasan ang mga alon sa dagat at unti-unting lumalapit ang tubig sa palatandaan namin na tumataas na rin ang tubig. Nasundan ko naman si Michael. Kinailangan ko siyang lapitan dahil kahit anong sigaw ko ng pangalan niya’y hindi niya talaga ako nililingon.
“Michael! Kausapin mo naman ako—I said, I am sorry.” Hindi ko masabi sa sarili ko kung nagmamakaawa ba ako na kausapin niya, pansinin niya—o sadyang desperado lang ako na makausap ko siya. Nagawa kong malapitan siya’t humarap siya sa akin. Dumadampi na sa aking balat ang mga maliit na butil
