Hinanap ko si Manang Su. Kasama ko parin hanggang ngayon si Thania. Tahimik lang siya. Nakita naman namin si Manang Su na nakaupo sa isang bench malapit sa dormitory namin. May mga kasama siyang ligaw na kaluluwa. Nakikita niya kaya sila? O nararamdaman man lang?
Lumapit kami at nagulat siya ng makita ang hawak kong orchids. Nakaupo sa tabi niya si Dianne habang pinagmamasdan siya.
"Manang..para sainyo po."halos mangiyak ngiyak niyang kinuha iyon sakin.
"salamat hija. Tama nga ang anak ko. Darating ang panahon na may isang taong mag aabot sakin ng paborito kong bulaklak. Akala ko siya ang mag aabot sakin. Kaya lang wala na siya."nalungkot kami ni Thania.
"buhay pa siya.."sabi ko. Napatingin silang tatlo sakin kasama si Dianne.
"buhay pa siya?"naguguluhang tanong ni manang.
"oo buhay
