Imbes na ihatid ako ni Andrew sa bahay ay dinala niya ako sa isang lugar malapit sa may bangin. Ihuhulog na ata ako nito e dahil sa kakaiyak ko kanina sa kotse niya.
"Where are we?" Tanong ko dito nang pinatay na niya ang makina ng kanyang kotse. I feel so stupid, I am crying non stop since nung umalis kami sa hall.
"My escape" nagkibit balikat siya at saka lumabas na ng kanyang kotse. Sinundan ko naman ito at ganun na lamang ang mangha ko nang makita ko ang ganda ng buong lungsod.
Those city lights makes the whole place more beautiful and amazing.
"Dito ako pumupunta pag frustrated ako sa buhay especially sa trabaho" umupo ito sa damuhan kaya ginaya ko din siya kahit na nakagown ako.
"Why did you help me?" Tanong ko sakanya.
"Why not? You are a friend" ngumiti ito pero hindi ako tin
