กรงรักอัคนี

อัคนีก็เปรียบดังไก่ได้พลอย วานรได้แก้ว ชายหนุ่มผู้หยิ่งทระนง บ้าอำนาจและคิดว่าพราวฟ้าไม่มีหนทางที่จะไป เป็นตัวขัดดอกที่น่าชิงชัง เป็นดังตัวแทนของผู้หญิงที่ชายหนุ่มหลงรักจนหมดใจ แต่ไม่อาจได้ครอบครอง...ไม่ได้ครอบครองเธอคนนั้นเพราะต้นเหตุคือพ่อของผู้หญิงคนนี้และใช่...หญิงสาวที่อัคนีหลงรักคือแม่ของพราวฟ้า...พี่สาวข้างบ้านที่อัคนีหลงรักตั้งแต่ยังเป็นหนุ่มน้อยทว่า 'เดชา' กลับได้เธอ...ดุจเดือน ไปครอง อัคนีในวันวานไม่อาจเทียบเดชาที่จบนอกและเป็นลูกเศรษฐีที่พ่วงคำว่าไฮโซต่อท้ายแต่แล้วคนจับจดอย่างเดชาเมื่อสิ้นบุญพ่อแม่ ก็กลายเป็นนักพนันตัวยง ผีพนันโง่ ๆ รายหนึ่งที่หอบเงินหอบทองมาให้กับเขาที่คาสิโนจนกระทั่ง... "คุณเดชา เมื่อไหร่จะเอาเงินมาคืนให้ผม นับรวม ๆ กันก็สามสิบล้านแล้วนะครับ" ชายหนุ่มร่างสูงในชุดสูทดูเด่นสง่า เอ่ยขึ้นในขณะที่เดินเข้ามายังบ้านหลังงามของเดชา ทว่าภายในบ้านกลับโล่งเพราะไร้เฟอร์นิเจอร์ตกแต่ง อัคนีมองไปรอบ ๆ พลางนึกถึงตอนที่ดุจเดือนก้าวมาเป็นสะใภ้ในบ้านหลังนี้ ในตอนนั้นทุกอย่างดูอู้ฟู่สมฐานะเจ้าของบ้าน และบ้านหลังนี้ที่เป็นจุดเริ่มต้นชีวิตที่ดุจเดือนคิดว่าสวยงาม แต่มันไม่ใช่แบบนั้นกว่าจะรู้ตัวว่าเดชานั้นดีแต่เปลือกนอก นิสัยเจ้าชู้ประตูดินไม่เคยจางหายแม้กระทั่งมีลูกและภรรยาอยู่แล้ว เขาก็ยังมีเมียน้อยอีกหลายคน ในที่สุดดุจเดือนจึงได้ตัดสินใจลาโลกไปทั้ง ๆ ที่ลูกสาวเพิ่งได้เก้าขวบเท่านั้น "ผมขอเวลาคุณต่ออีกหน่อยไม่ได้เหรอคุณอัคนี" "ต่อ? ผมต่อเวลาให้คุณมาหลายครั้งแล้วนะ ครั้งนี้คงจะไม่ได้ คุณต้องหาเงินมาใช้หนี้ผมเท่านั้นคุณเดชา" เดชามองอีกฝ่ายอย่างอกสั่นขวัญขวัญแขวน ก่อนที่สายตาของเขาจะไปสะดุดกับรูปสาวน้อยที่ส่งยิ้มสดใส ชายผู้หลงมัวเมาในการพนันไม่รอช้า รีบก้าวยาว ๆ ไปหยิบกรอบรูปนั้นมาและเอ่ยขึ้น "ถ้าผมจะให้ลูกสาวไปรับใช้คุณจนกว่าผมจะหาเงินมาใช้หนี้คุณได้ คุณจะรับไหมครับ?" "หึ!" รอยยิ้มหยันปรากฎบนใบหน้าหล่อก่อนที่อัคนีจะเอ่ย ออกมาอย่างเย็นชา "ลูกสาวคุณวิเศษมาจากไหนเหรอถึงได้กล้าเอามาขัดดอกกับหนี้สามสิบล้านบาทน่ะคุณเดชา" เมื่อได้ยินคำปฏิเสธแบบกลาย ๆ จากคนตรงหน้า เดชาก็ได้แต่คอตก ก่อนจะตั้งท่าจะนำกรอบรูปไปวางไว้ทีเดิม "เดี๋ยว!" เสียงเรียกจากด้านหลัง ทำให้เดชาหยุดชะงักก่อนจะหันกลับมา "เอามาให้ผมดูหน่อย" อัคนีพูดก่อนที่อีกฝ่ายจะยื่นกรอบรูปมาให้เขา ในคราแรกชายหนุ่มกะจะหยิบมาดูและพูดตอกย้ำความเห็นแก่ตัวของเดชา ทว่าเมื่อเห็นหน้าลูกสาวของเดชา เขาก็ต้องชะงัก อัคนีนิ่งไปครู่หนึ่งเมื่อเห็นรูปของพราวฟ้า ไม่นานรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก็ผุดขึ้นมาก่อนจะเอ่ยขึ้น "คิด ๆ ดูแล้วข้อเสนอของคุณก็น่าสนใจดี เอาเป็นว่าผมรับ 'ของขัดดอก' ไปเล่นจนกว่าคุณจะหาเงินมาคืนผมได้ก็แล้วกัน หึหึ" *****