Kızların yüzü de aynı İsra gibi oldu. İpek hariç. Gerildiler. İsra'nın anlattığı kadarıyla biliyorlardı onu ve hepsi nefret ediyordu ondan. İpek kollarından tutup onu kendine çekti ve sımsıkı bastırdı.
-"Korkma. Neden hemen korktun sen öyle balım." Kollarını kuzeninin sırtına dolayıp güç almak istersine sarıldı.
-"İpek onun yüzünü bile görmek istemiyorum. Yüzsüz çünkü. Buraya gelip rezillik çıkarmasından korkuyorum." İsra'nın saçlarından öptü. Kendini geri çekip onun yüzüne baktı.
-"Korkma bir şey yapamaz. Ben hallederim rahat ol sen. Nerede şimdi?" İsra'nın yüzü endişeyle kasıldı.
-"Burada. Evin ilerisindeki süt deposunun orada bekliyormuş." İsra'dan uzaklaşıp bir adım geriledi.
-"Siz bekleyin ben halledip geleceğim."Tam arkasını dönmüş gidecekti ki İsra İpek'in kolundan tutup durdu
