Gecenin Yansıması

BÖLÜM 1 Alarmımın sağır edici sesiyle uyandım. Başım çatlayacak gibiydi gözlerimi açamıyordum. Bu işkenceye bir son vermeye mutfağa annemden kalan filtre kahveyi yudumlamaya gittim. Annem bir beyaz yakalıydı haftanın belli günleri evden belli günleri ofiste çalışıyordu. Bugün ofis günündeydi anladığım kadarıyla. Mutfağa gelişi güzel baktım masada birkaç kahvaltılık duruyordu ve yanında bir not vardı: GÜZELCE KAHVALTINI YAPMAYI VE İKİ SAAT SONRA DEMİR HAPINI ALMAYI UNUTMA ASYAM!!! Gülümseyerek nota baktım ah bu kadın olmasa ne yapardım. Ondan başka kimsem yoktu sadece ikimiz vardık. Babamı ben küçükken kaybetmiştik fazla bir anım yok hatırlayamıyorum. Fotoğraflar ve annemin anlattıklarıyla sınırlı bir hafızam var. Annemin anlattığına göre çok varlıklıymışız ancak babam öldükten sonra kardeşleri elimizden her şeyi almış ve annem beni de almamaları için onlara her şeyimizi bırakmış. Anneme göre babamın ailesi şeytanlıydı bizden ne kadar uzaklar annem o kadar mutluydu. Eh annem mutluysa ben de mutluyum. Senede bir iki kere babaannem ve dedemle görüşürdüm sadece. Sağolsunlar arada yardımcı oluyorlardı ama anneme göre bu yardımların bir sebebi vardı. O kısmı pek umursadığım bir şey değildi. Filtre kahvemi içtikten sonra hızlıca bir şeyler atıştırdım. Bugün yorucu bir gün olacaktı. Fakülteden mezun olalı iki hafta olmuştu. Ama vakit kaybetmeden hukuk stajımı başlatmak istiyordum. Annem için bir problem olmasa da artık kendi ayaklarım üstünde durmalıydım bazen ona yük olduğumu hissediyordum o her ne kadar tam aksini söylese de. Artık o da hayatını yaşamalıydı. Düşüncelere fazla dalmadan duşa girdim .Duşun ardından kendimi kremledim ve saçlarımı kurutup şekil verdim. Telefonumu elime aldığımda kız wp grubumdan bir sürü mesaj gelmişti. Arkadaşlarım da benimle aynıydı hepimiz staj yapacağımız bir hukuk bürosu arıyorduk. Sibil ve Deniz en yakın iki kız arkadaşım canlarım ,her şeylerim ,üniversite hayatımın en güzel zamanları onlarla geçti. Ha bir de exim Koray ile neyse bu konuya hiç girmeyelim. Üzerime krem ipek gömlek ve siyah havuç kumaş pantolonumu geçirdim. Bugün büro büro gezip cv bırakacaktım iyi gözükmeliydim. Kızlarla kararlaştırdığımız buluşma yerine gitmek için evden çıktım. Keşke arabam olsaydı otobüsle uğraşmazdım ama maleseff bugün annem de çalışıyordu arabasına konamamıştım. Aktarmalarımın ardından bir saat sonra otobüsten inmiştim kızlar da beni bekliyordu. Sibil arabasıyla gelmişti ve geçerken Denizi de yol üstünden almıştı. Benim evim ona biraz ters olduğu için ondan hiç rica etmiyordum . Ama Sibil'in sabırsız yüzünden anladığım kadarıyla beklemekten sıkılmıştı. "Hadi Asya ağaç ettin bizi." "Tamam Sibil geldim işte ne yapayım bugün araba annemdeydi." bana sen iflah olmazsın bakışı atıp "Sana kaç kere söylüyorum bana haber ver ben seni alırım diye ama kraliçemiz burnundan kıl aldırmaz rica minnet etmez ki" Haklıydı maalesef böyle bir huyum vardı huyum kurusun. Gülerek " Tamam tamam hadi başlayalım artık . Nerelere cv bırakıyoruz?" Deniz söze atıldı " Ben birkaç analiz ve araştırma yapıp bizim için bir liste hazırladım." Sibille minnettar bakışlarımızı Denize sabitleyip " Sen bir meleksin biliyorsun değil mi?" dedik ve öpücükler yolladık. Biraz daha ayaküstü sohbetten sonra hukuk bürolarının olduğu caddedeydik. Tamı tamına beş saat sürmüştü ve aşırı yorulmuştum. Kızlara mesaj atıp civarda bulunan restorana geçtiğimi haber verdim. Vücudum tk (türk kahvesi) için yalvarıyordu. Siparişimi verdikten sonra telefonla oyalanmaya başladım. O sırada annemden mesaj gelmişti. -Nermin teyzen İtalya'dan dönmüş ona gideceğim bugün. Beni bekleme Asyakuşum.- O zaman bugün girls date günümüzdü. Kızlar bu habere çok sevinecekti . Nermin Asilkan , annemin en vefalı ve rahmetli babamın ailesi elimizden her şeyimizi aldıktan sonra bir tek o annemle bağını koparmamıştı. Eşi Enver Asilkan babamın en yakın arkadaşıymış. Anlayacağınız eski aile dostuyuz. Çok sık olmasa da annemle senede birkaç kere görüşürler ve mutlaka görüşemedikleri zamanlarda olanları sabahlara kadar konuşurlar. Çok ciddiyim sabaha kadar. Nermin teyzeyi severdim sıcakkanlı ,samimi ve düşünceli soyadı gibi asil bir kadın. En son dört sene önce görmüştüm. Çok fazla yurt dışına çıkar İstanbul'da bir aydan fazla durmazdı. Sosyetenin göz bebeği herkesin sevip saydığı biriydi. Onun dışında Enver amca ve oğlu Asil ile çok bir tanışıklığım yok. Oğlunu sadece bir kere görmüştüm, Nermin teyzelere gitmiştik o zaman da put gibi durup bir iki kelime konuşmuştuk çok sıkıcıydı. Neyse ki Korayla sevgiliydim o sıra ve beni telefonla meşgul etmişti. Asil bana direkt kaç yaşında olduğumu bölümümü ve sevgilim olup olmadığını sormuştu. Ben de bu sorusundan dolayı tedirgin olup ona "20 yaşındayım Asil abi demiştim." ve sonra bir daha benimle iletişime geçmemişti. Benden 4 yaş büyüktü sanırım. Ben de Koray'a aptal gibi aşık olduğumdan dolayı hemen farklı yorumlamıştım ama aslında sadece ayıp olmasın diye sohbet etmek istemişti sanırım. Daldığım düşüncelerden çıkıp kızlara haber verdim. Annemin bugün olmayacağını öğrenince havaya uçtular. Dışarda biraz oyalanıp kızlarla eve geçtik. Gece kaçta uyuduk hatırlamıyorum o kadar eğlendik ki hepimiz bayılmışız. Sabah ısrarla çalan kapı ziliyle uyandım. Hepimizin ağzı yüzü yamulmuş bir halde yatıyorduk. Alkolü fazla kaçırmış olacaktım ki geceye dair aklımda hiçbir şey yoktu. Kim bilir ne mallıklar yaptım ve Deniz beni kayda aldı. Akşama gruba video ve fotoğrafları yollardı. Yüzüme su çarpıp kendime çeki düzen verdim. Kapıyı açtım ve karşımda annem sinirli bir şekilde "Saat kaç olmuş hala uyuyor musun kızım?" sabah değil miydi. Telefonumu elime alıp saate baktığımda öğleden sonra iki olmuş. Kocaman gözlerle anneme bakıp " İnanamıyorum." dedim. Annem de "İnanamazsın tabi hanımefendi annesi evde olmayınca partiliyor hemen." işaret parmağımı dudaklarıma götürüp " Anne şşştt kızlar içeride uyuyorlar, valla bak duymasınlar çok alınırlar." Annem hadi yine iyisin bu sefer elimden kurtuldun bakışı atıp içeri girdi. "Telefonlarımı açsaydın müjdeli haberi verecektim sana." dedi. "Allah Allah neymiş bu müjdeli haber annecim bana cici baba mı getireceksin yoksa." Annem bir hışımla dönüp "Arkadaşların var demem vallahi bacaklarını kırarım senin Asya. Ne biçim konuşuyorsun beni geriyorsun. Haldunuma bağlıyım ben hala." "Sadece şaka yapmıştım annecim. Yoksa biliyorum tabiki senin babama hala aşık olduğunu. Eee neymiş müjdeli haber?" Annem mutfağa yöneldi ben de onun arkasından gittim merak etmiştim. Mutfağa girdiği gibi bizim bulaşıklarımızı toparlamaya başladı annem. " Nermin teyzelere gitmiştim ya dün. Sohbet sohbeti açtı seni sordu. Ben de bahsettim işte o da şirketlerinin hukuk departmanında staj yapabileceğini söyledi. Oğlunu aradı hemen sağolsun Asil oğlum hiç itiraz etmedi. Gelsin hemen başlasın dedi." duyduklarımla çok heyecanlanmıştım. Ne diyeceğimi bilemedim. " Anne sen rica etmedin değil mi? Bak öyle bir şey varsa söyle.Ayıp olmasın diye kabul etmişlerdir." Annem "Yok canım valla ben bir şey demedim.Nermin Teyzen düşüncelidir biliyorsun bir senin çalışkan ve yetenekli olduğunu söyledim. Hemen teklif etti." Mutluluktan havalara uçacaktım ama aynı zamanda çok gerilmiştim. Ne kadar büyük bir şirketleri olduğunu ve hangi çapta işler yaptıklarını bilmiyordum. Umarım kendimi rezil etmezdim. Kendimi silkeleyerek düşüncelerimden çıktım. Sonuçta ben bölümünü yeni bitirmiş taze bir hukukçuydum elbet hatalar yapabilirdim. Kızlar gittikten sonra yarın ne giyeceğimi ve kendimi nasıl ifade edeceğimi düşünüp durdum. Kendimi en iyi şekilde hazırlamalıydım. Çok geç olmadan uyumaya karar verdim. Sabah alarmımın sesiyle heyecan ve stresli bir şekilde uyandım. Duş aldım, kahvemi içtim. Annemle hızlı bir kahvaltının ardından hazırlanmaya koyuldum. Bugün blazer yelek ve pantolon takımımı giymeye kadar verdim. Sarı ipek saçlarımı şekillendirdim. Gözlerime eyeliner çektim kapatıcı allık ve biraz da gloss ile dudaklarıma renk verdim. Aynadan kendime baktığımda gayet iyi görünüyordum. Annemle birlikte çıktık evden. Beni o bırakacaktı bugün. Gece biraz araştırmamı yapmıştım. Çok büyük bir şirketti. Uluslararası alanda iş yapıyordu. Ve her alanda fabrika ve şirketleri vardı. Bu kadar büyük olduklarını bilmiyordum. Ama bu benim için çok iyi bir şeydi. Kendimi geliştirme fırsatı bulacaktım. Annem geldiğimizi haber verince camdan karşımda gökyüzüne uzanan devasa yapıya baktım. Ve daha çok heyecanlandım. Bugün mükemmel olmam gerekiyordu. Falsoya yer yoktu. Anneme teşekkür edip yanaklarına öpücük kondurdum ve arabadan indim. İçim içime sığmıyordu ve çok gergindim. Ya beni beğenmezlerse ya yetenekli ve donanımlı değilsem? Karşımdaki devasa yapıya kafamdaki düşüncelerle bakmayı sürdürdüm.