บ่ายโมงตรง
รุ่นน้องปี 1 คณะมนุษย์และคณะวิศวะต่างนั่งในลานเกียร์อย่างเป็นระเบียบ เงียบเชียบ ไม่มีเสียงดังสักแอะ อาจเป็นเพราะมีพวกพี่ว้ากคณะวิศวะยืนคุมอยู่ล่ะมั้ง ทุกคนเลยอยู่ในวินัยได้อย่างเคร่งครัด แล้วคือวันนี้รุ่นพี่เอกญี่ปุ่นตั้งแต่ปี 2 ยันปี 4 มาสังเกตการณ์กันเยอะมาก ไม่ต้องสืบก็รู้... พวกพี่เอต้องเอาไปเม้าท์ต่อแน่นอน
“วันนี้ประธานคณะมนุษย์ศาสตร์กับรุ่นพี่คณะมนุษย์ศาสตร์บางท่านเป็นคนนัดพวกคุณมา เชิญรุ่นพี่ที่นัดน้องออกมาข้างหน้าเลยครับ!” พี่เทมส์ที่ยืนหันหน้าเข้าหาทุกคนประกาศเสียงกร้าว แววตาดุดัน
ขวับ! ทุกคนในที่นี้หันไปมองพี่เบียร์เป็นสายตาเดียว เจ้าตัวถึงกับเม้มปาก ก้มหน้าลงเหมือนอับอายอะไรทำนองนั้น
“ไม่ออกมาคุยกับน้องๆ ล่ะครับ รออะไรอยู่! หรือรอให้มีคนมาหาถึงที่ถึงยอมเปิดตัว!” พี่เจมส์ที่ยืนข้างพี่เทมส์ตะโกนดังลั่นเนื่องจากนานเป็นนาทีพวกพี่เบียร์ยังยืนแข็งทื่ออยู่ที่เดิม แถมยังท
