“... พีช ลูกพีช!” เสียงเรียกทำให้ฉันหลุดจากความคิดและขานรับตาโต
“ขา”
“พี่ขอเบอร์โทรเทมส์ได้มั้ย จะโทรไปขออนุญาตเทมส์ก่อน” พี่เอบอกด้วยสีหน้ากังวล
“ไม่ต้องขอหรอกค่ะ หนูกับพี่เทมส์ไม่ได้เป็นแฟนกันสักหน่อย” ฉันบอกยิ้มๆ เพื่อให้รุ่นพี่สบายใจ
“หา!” แต่รุ่นพี่ทั้งสามดันโพล่งเสียงดังหน้าตาตื่น เล่นเอาผู้คนแถวนี้หันมามองเป็นตาเดียวเลยล่ะ
“อ๋อ! งั้นแสดงว่าที่ผ่านมาคือเทมส์จีบน้อง แต่น้องยังไม่ตกลงใช่ป่ะ พี่พอจะเข้าใจละ” พี่ชิชาว่ายิ้มๆ แถมมองมาด้วยสายตาเหมือนมีเลศนัยอีกแน่ะ ฉันกำลังจะแก้ต่าง แต่พี่ลูกน้ำแทรกด้วยน้ำเสียงอ้อนวอนอีกรอบจนไอ้เราเกรงใจเพิ่มขึ้นร้อยเท่าแล้วเนี่ย แง!
“ลงแข่งเถอะนะลูกพีช ถือว่าช่วยคณะสักครั้งเถอะ...นะ!”
“ถ้าเกิดไม่ชนะ ไม่ว่ากันใช่มั้ยคะ” ฉันตาโตถามอย่างเป็นกังวลนิดหน่อย
“ไม่ว่าแน่นอน!” พี่เอให้คำมั่นด้วยเสียงหนักแน่น “แค่น้องลงแข่งก็ถือว่ายอมช่วยคณะแล้ว... จะว่าได้ไ
