พอสิ้นเสียงของพิธีกร ฉันก็รีบวิ่งออกมาหน้าเวที แล้วก็แอบประหม่านิดหน่อยที่เห็นคนเยอะมาก
“กรี๊ดดดดด! ฮู้วววววว”
“พีชชชชช! ลูกพีชชชช!” เสียงกรี๊ดเสียงเรียกชื่อทำให้ฉันยิ้มหวานโดยอัตโนมัติ พอกวาดสายตาตามเสียงให้กำลังใจก็เห็นพวกฝัน พวกเพื่อนเอกญี่ปุ่นรวมถึงรุ่นพี่เกือบยกเอกกำลังกระโดดชูไม้ชูมือให้ จากด้าน หน้าไปจนถึงกลางเวทีก็เป็นเพื่อนคณะมนุษย์เอกอื่นรวมถึงเพื่อนคณะวิศวะที่คุ้นตากำลังโห่ร้องโบกมือเชียร์ ฉันยกมือโบกให้เล็กๆ ก่อนจะกวาดสายตาไปทั่ว จนกระทั่งมาหยุดที่บริเวณกึ่งกลางเวที...
มีรุ่นพี่ผู้ชายกลุ่มนึงที่คุ้นตามากกำลังตะโกนเชียร์ ตาของฉันมองตรงไปที่รุ่นพี่ผู้ชายคนนึงในกลุ่มนั้น แถมรุ่นพี่คนนั้นก็มองตรงมาที่ฉันด้วย เขายักคิ้วและส่งยิ้มมุมปากมา ฉันยิ้มจนตาหยีส่งคืนกลับไป... พี่เทมส์มาเชียร์ฉันตามที่ให้สัญญาไว้เลย
พอเสียงแบ็คกิ้งแทร็คเริ่ม ฉันก็ยกไมค์ขึ้นมาร้องด้วยรอยยิ้มหวานโดยอัตโนมัต
