หลังจากที่พลาดนัดทานข้าวกับฝัน เอม และแก้มยุ้ยในคืนวันเฟรชชี่ไนท์
พวกเราสี่คนก็แก้ตัวกันใหม่ด้วยการมาทานชาบูในวันอาทิตย์นี้แทน โดยเอมเป็นสารถีขับรถมารับพวกเราอีกสามคนที่เหลือ
“โหว! แกสองคนจัดเต็มกันมาก ให้ฉันลงไปเปลี่ยนผ้าก่อนมั้ย สวยสู้ไม่ได้เลยเนี่ย” ฝันเอ่ยปากแซวเมื่อเห็นเอมกับแก้มยุ้ยใส่เดรสสวยงามแถมแต่งหน้ามาเป็นอย่างดี คือสองคนนี้นัดเพื่อนเก่าสมัย ม.ปลายในช่วงเย็นแถมจะได้เจออดีตคนคุย ก็เลยต้องสวยเป็นพิเศษอย่างที่เห็นนี่แหละ
“แค่แกอยู่ในเดรสเบาๆ พี่เดย์เห็นเข้าก็หลงหัวปักหัวปำแล้วเหอะ อย่าเปลี่ยนให้เสียเวลาเลย” แก้มยุ้ยแซวกลับทำเอาฝันอึกอักแก้มแดงทันตา
“บ้าเหอะ” ฝันขมุบขมิบปากเถียงทำให้เพื่อนรักดูน่ามองขึ้นไปอีกจนฉันเผลอยิ้มในความน่ารักของอีกฝ่ายไม่ได้
“นั่น! หน้าแดงละ แสดงว่าฉันพูดถูก” แก้มยุ้ยยังแซวไม่เลิก เรียกรอยยิ้มให้พวกเราได้เป็นอย่างดี
“ฉันกับพี่เขายังไม่ได้เป็นไรกันสักห
