ห้าง M
พวกเราสี่คนตรงไปยังชั้นโรงหนังเป็นอันดับแรก พอได้ตั๋วไว้ในมือก็ย้ายมาที่ร้านชาบูเจ้าดัง โชคดีที่มีโต๊ะว่าง ไม่ต้องรอคิวให้ท้องร้องอะไรทั้งนั้น เย้!
อ้อ! ฉันไลน์ไปบอกพี่เทมส์แล้วว่าดูหนังรอบกี่โมง หนุ่มหล่อเกินต้านก็บอกว่าจะมารับแน่นอน
ทานชาบูเสร็จ พวกเราก็เดินย่อยด้วยการเดินดูของโน่นนี่นั่น พอใกล้ถึงเวลาหนังจะเข้าก็ย้ายร่างมาที่หน้าโรง สองชั่วโมงครึ่งในโรงเป็นอะไรที่ง่วงมาก อาจเป็นเพราะฉันทานเนื้อเข้าไปเยอะด้วยแหละ พอเจอแอร์เย็นๆ แถมนั่งอยู่กับที่ ไม่ได้ขยับตัวไปทางไหน ตามันก็เลยจะปิดอยู่หลายรอบ ฉันพยายามต่อสู้ความง่วงสุดพลังแต่สุดท้ายสู้ไม่ไหว...หลับคาโรงเลยจ้า
“หนังสนุกมากเลยดิพีช ฉันหันมาอีกทีแกไปเฝ้าพระอินทร์ละ” ฝันที่เป็นฝ่ายปลุกฉันหลังหนังจบ ถามเหมือนแซวๆ ทำเอาเอมกับแก้มยุ้ยถึงกับหัวเราะออกมา
“ฉันพยายามต้านทานความง่วงสุดพลังแล้วนะ แต่สู้ไม่ไหวไง ก็เลยเป็นอย่างที่เห็น” ฉัน
