“โอ้โหว! ตื่นมาแกก็อ่านหนังสือเลยเหรอพีช” ฝันทักเสียงใส ฉันเงยหน้าจากหนังสือ ยิ้มให้เพื่อนรักที่ตอนนี้เปลี่ยนชุดใหม่แถมในมือยังถือชุดนอนกับกระเป๋าใส่ครีมบำรุงใบเล็กไว้อีกด้วย
“ก็เมื่อวานตอนติวเข้าหัวบ้าง ไม่เข้าหัวบ้าง วันนี้ฉันเลยต้องตั้งใจมากหน่อยไงเล่า” ฉันทำตาหยีแก้เขินทำเอาฝันที่เดินมาอยู่ปลายเตียงหัวเราะออกมา
“พูดถึงเมื่อวานฉันยังขำตัวเองไม่หาย ตั้งแต่เช้าจรดเย็นที่อยู่กับแก น้ำตาจะไหลๆ ตั้งหลายรอบก็กลั้นไว้ได้ พอออกไปเอาเสื้อผ้าแล้วกลับมา แกบอกว่าไม่ต้องไปเมกาละ น้ำตาที่กลั้นมาทั้งวันดันไหลออกมาอย่างกับเขื่อนแตก” นั่นสินะ ฝันดีใจถึงขั้นร้องไห้สะอึกสะอื้น... น่ารักใช่ม้าเพื่อนสนิทของหนูเอง ฮี่ๆ
“อย่าว่าแต่แกเลยฉันก็เหมือนกัน คุยกับปะป๊าไปน้ำตาก็ไหลไป พอปะป๊าอนุญาตให้อยู่ต่อ น้ำตาดันหยุดไหลแถมยิ้มเหมือนคนบ้า อารมณ์สลับไปมาขั้นสุดอ่ะ” ฉันเล่าเองแล้วก็อดขำตัวเองไม่ได้
“ไม่น่าเชื่อเน
