“Mukhang kanina pa umiilaw ang phone sa tingin ko siya na yang tumatawag. Kausapin ko mo na siya. Whatever your decision, you know I'm always available. Hintayin na kita sa labas.” Tumango lang ako kay Zoey. Huminga muna ako ng malalim bago sagutin ang tawag nito.
“Thank god, you already answered. Nag-aalala ako baka napano ka na. Are you okay?” bungad agad nito.
“I’m fine. Pasensya na nakasilent ang phone ko hindi ko na rinig na kanina ka pa tumatawag.” Actually alam ko pero hindi ko lang ito pinapansin.
“Okay, magkita tayo. I have something to tell you.”
"Me too. I have something to tell you. I'll send you the location where we'll meet."
"I'll see you there."
“Bye.”
*******
Hindi na tuloy ang pagkikita ng araw na iyon. He told that their something came up. Hindi ko naman na maiwa
