WAKAS
ROSALINDA Pagmulat ko ng aking mga mata ay habol-habol ko ang aking hininga. Umupo ako at saka sunod-sunod na huminga ng malalim. Inilibot ko ang paningin ko sa aking paligid at nagsalubong ang dalawang kilay ko nang mapansin na nasa hospital ako ngayon. Bumukas ang pintuan ng kuwarto na hinihigaan ko at sumalubong sa akin ang mga kaibigan ko, professor, ang aking ina at pati na rin ang lalakeng unang nagpatibok ng puso ko. Tila ilang dekada na ang lumipas nang huli ko silang makita. Anong ginagawa nila rito? Hindi, mali. Anong ginagawa ko sa hospital? Napatitig ako sa dextrose na nakatusok sa kanang kamay ko at napahawak ako sa aking ulo na naka-bandage pala. "Oh-my-gee! Si Rosalinda, gising na siya!" Muli akong tumingin sa mga kaibigan ko dahil sa pagtili ng bakla kong ka
Great novels start here
- Writer
