CHAPTER 16
Siguro dahil sa pagsigaw niya sa akin kahapon. Hindi ko alam kung ano ang pumapasok sa isip niya ng mga oras na iyon. At ako ay hindi ko rin alam kung ano ang naging dahilan kung bakit ako tumanggi sakanya. Wala naman talaga siyang karapatan para tulungan ako. He is not my friend.
Sabi niya.
Hindi niya ako kaibigan. Then don't. I don't even care. Tapos may lakas pa siya ng loob na tulungan ako matapos niya akong sabihan ng mga masasakit na salita kahapon.
"Teka naman. Alalayan mo pa rin ako," aniya ko nang binitawan ni Naiel ang kamay ko.
Napakamot ito sa ulo niya. "Ano? Sa paa mo ba tumama ang bola? Diba hindi?" Aniya niya habang pinagmamasdan ang paa ko.
Gumalaw ang adams apple niya. Medyo kasi nagasgasan ang paa ko dahil sa nangyari. Plus pa, nainjured pa yata lalo ang
