The Heart Never Forgets

Chapter 14

Gell's PoV

Nag-aayos ako ng mga gamit ng biglang tumunog ang cellphone ko. When I checked,ay number lang ang nag appear.And since I am not the type who took calls from strangers ay kinansel ko lang ang tawag.Maya-maya pa ay nag ring ulit ito. Naisip ko baka importante at kilala ako dahil di pa rin ito tumigil.When I pressed the answer button ay wala akong narinig sa kabilang linya...

"Hello?! Hello!??? nang wala pa ring sumagot sa kabilang linya ay handa ko ng e press ang quit button ng call.Biglang...

"Gella,It's Chase....can..we ..please talk...?" mahina at pautal-utal nitong sabi.

"Ano pa ba ang gusto mo pag-usapan natin? dretsong saad ko dito.Wala ako sa mood na kausapin ito.I haven't move on sa pjnagsasasabi nya sa akin. Right now,he is the last person I wanna talk to.

" About all I said about you,for everything I said that hurt you...I.....I'm sorry...

bahagya akong natahimik dun.He is saying sorry. Di ko alam kung anong isasagot.Napatingala ako at wala sa loob na biglang naalala ang huling tagpo namin.

Kusa namang nag-iinit ang gilid ng mga mata ko.Nag flashback lahat ng sinabi nya sa akin. Totoong nasaktan ako. Sa sobrang pagpigil na wag maiyak,ay parang nanuyo ang lalamunan ko.

"Gel,are you still there? please,say something...

tunikhim muna ako at di napigilan ang garalgal sa boses ko dahil d ko na rin mapigil pa ang sarili na mapaluha.Pero di ko iyon ipapahalata rito.

"Yeah,still here... saad ko na pilit pa normalin ang boses ko."I'm a bit busy Chase,mag-usap nalang tayo next time... alibi ko.Kailangan ko ng tapusin ang tawag dahil di ko rin alam ang sasabihin dito.Walang matinong salita ang pumapasok sa isip ko. Kahit pa sabihing may bahagi ng puso ko ang nasabik ng marinig ko ang boses nito. Pero sa oras na ito,ay nangingibabaw ang inis at galit ko rito.

"Please Gel,just few more minutes."

"Chase...Just not now okay...ayoko munang mag-isip... Please. Whatever you wanna sya..keep it. I'm tired.Gusto ko ng magpahinga...

papilosopa at inis kong sabi dito sabay pindot ng end button upang putulin na ang tawag nito.I don't like the thought na napakadali lang nitong manghusga at sa isang simpleng sorry lang ay tingin nito okay na ang lahat para dito. Ganun ba kayong mga mayayaman? Napakadali lang ninyong manakit ng damdamin ng ibang tao? Napayuko ako at mahinang umiyak.Nasaktan talaga ako ng sobra dahil sa panghuhusga nito.And right now,hindi ko pa sya kayang kausapin...

CHASE's POV

I was stunned after I got to talk with Gella. Kahit sandali lang iyon ay ramdam ko ang sakit sa boses nya kahit wala ito sa harap ko at di ito nakikita. Nasaktan ako sa isiping iyon.I know I hurt her so bad.And right now parang gusto kong pagsusuntukin ang sarili ko dahil sa nagawa ko kay Gella... Alam kong umiiyak sya dahil gumaralgal ang boses nya...lalo tuloy naninikip ang dibdib ko.Di ako mapakali.And I need to talk to someone.That's why I look for Aris...gusto ko syang makausap.I really don't like this feeling.Para akong sasabog sa disappointment sa sarili ko.I badly need to seek for his advice.

"Bro,madali lang yan..puntahan mo.Consider that as an adventure... I'm sure kung susulpot ka dun ay mapapatawad ka na nun." his serious advice when I told him what happened.And how I actually feel after the call.

"Do you think it'll work? "

"I'm not sure though but you can give it a try.Ano,??!!!just say so at aalis tayo.We both know you love adventures." napapangiting sabi nito sabay kindat pa sa akin.

Kinakabahan man ay napatango ako.Kailangan ko talaga yatang gawin ito.Dahil kung hindi,parang di kayang dalhin ng isip ko ang dinidekta ng puso ko.Mababaliw ako.