The Heart Never Forgets

Chapter 4

Di ko alam kung ano ang isasagot kay Chase.Naguguluhan ako.Ba't nya alam ang sitwasyon ko? Nasisilipan ba ako nito?Can he see me through that window?Kita ba ako sa labas o from where he is right now? Ba't di ko naisip yon na possible nya akong makita from his place?Pabaling-baling ako sa higaan at di ako mapakali sa mga isiping iyon. And he had just text me right now.How would I reply? What would I tell him? Muli kong binasa ang messages nya at sinimulang mag tipa ng isasagot. Pero hanggang pag-type lang ginawa ko.I couldn't send it.Tinitigan ko lang ang dapat sana ay reply ko sa kanya. I was about to press the send button when my phone suddenly went off. Naks!Dead battery. I haven't noticed na pa empty na ang battery ko kanina samantalang aware naman ako na di ko pa na charged ito simula pa kaninang umaga. Bumangon ako at saka kinuha ang charger ko sa cabinet. Di na ako nag-abala pang e on ang ilaw dahil okay na ang liwanag na dulot ng lampshade.Madalian kong chinarge ang phone at saka bumalik ng higa. Hihintayin ko lang na atleast 5 percent ang battery nito at susubukan kung e turn on mamaya para ma send ko ang reply ko sa mga texts ni Chase.

=Ganun sana ang plano nyang gawin.Kaso dahil na rin sa pagod sa buong araw ay tuluyan na siyang hinila ng antok.At di na niya nabuksan pang muli ang cellphone at nasend ang sanay reply nya kay Chase=

Pupungas-pungas akong bumangon ng marinig ko ang alarm. 5A.M ang alarm na si-net ko kagabi ng sa gayun ay maaga akong makapaghanda para sa unang araw na pasok ko sa opisina.Nakasanayan ko na magdasal pagkagising at pagkatapos niyon ay e check ang phone ko.Nang bigla kong maalala ang mga pangyayari kagabi.Naalala ko ang texts ni Chase sa akin at ang unsent reply ko sa kanya.I turned on my phone at atubili pa rin sa sarili kung e sesend ko ba o hindi ang reply ko.Finally,I decided not to.Saka ko nalang siya rereplyan pagkatapos kong ihanda ang sarili.Need ko pa magprep for work.Thinking so,ay tumayo na ako at sinimulang iligpit ang kama.At pagkatapos ay sinimulan kong kuhanin ang isusuot na damit mamaya. Wala namang recommended uniform for secretaries sa office kaya I'm free to dress myself the way I want as long as it's presentable and of course formally fit sa trabaho ko. Inilapag ko na ang mga ito sa kama kasama ng iba ko pang dapat gamitin at dalhin mamaya. Napagpasyahan kong maligo na at nang makababa na rin mayamaya para bumili ng pag-almusal.Nagmamadali akong pumasok ng banyo at saka naligo.Pagkatapos ay sinuot ko muna ang damit pambahay na shorts at tshirt para lumabas at bumili ng pang-agahan. Maaga rin ang bukas ng karenderya at iba pang mga tindahan dito dahil alam ng mga may-ari na maaga ang pasok ng halos karamihang nangungupahan dito. Nagsuklay lang ako sandali ng buhok at saka ako bumaba.Nasa ground floor na ako ng apartment when I suddenly remembered Chelsea. Her unit was the third door to the right ng kinatatayuan ko,so I tried to stop there and knocked. And since walang sumasagot ay inisip kung baka andun pa ito kina Brad at hindi pa nakauwi simula kagabi. Diretso nalang ako sa karenderya para gawin ang sadya ko.Pagkatapos bumili ay madalian akong naglakad pabalik.Mabilis ang mga kilos ko dahil marami pa akong dapat gawin.Papasok na ako ng apartment ng mahagip ng mga mata ko ang 2nd floor o ang terrace ni Chase.Nakita ko itong parang nakamasid sa akin.Bahagya lang ako nitong tinignan at saka madaling tumalikod.Galit ba ito?Di naman bago na parang laging seryoso o galit ang mukha nito.Kaya di ko masabi kung ano talaga.Baka di nya nagustuhan ang di ko pagreply sa texts nya.Eh nakatulog na ako eh.Ano magagawa ko.At isa pa, naghahabol ako ng oras ngayon.Tsaka,kahit pa kuryoso ako paano nya nasabi yon ay saka ko na poproblemahin pagkatapos kung ma ready ang sarili.Saka na ako magrereply.For now,I have to get myself ready.Ayokong ma late sa first day of work ko. Kaya tuloy-tuloy ang lakad ko.

Pagkatapos kumain ay agad akong nagligpit.Nagsipilyo at saka nagpalit ng damit.I chose a white long-sleeved top at pinaresan ko ng light gray trousers. I will again wear my heels dahil yon lang ang tanging heeled shoes na dala ko.Di bale,pag nagkasahod ay ibibili ko ang sarili ko ng isa pang pares. Ok na ako dun.Di naman talaga ako materyosong tao. Naglagay ng kaunting pulbo,blush at blush on.Syempre pa,since kilay is life ay piansadahan ko na rin ng kunti.Makakapal na rin naman ang kilay ko.Di na kelangan pang e drawing masyado.Biniyayaan rin ako ng mahahabang pilikmata kaya no need ko ng gumamit pa ng mascara.Nag spray ng perfume at nasiyahang pinagmasdan ko ang sarili sa salamin. Nang matapos ay kinuha ko ang aking bag at sinukbit iyon sa balikat saka ako bumaba at naglakad papuntang abangan ng jeep.Mga ilang metro nalang ang layo ko sa waiting shed ay pumagilid ako dahil narinig kong may paparaan na sasakyan mula sa likuran.Patuloy lang ako sa paglakad ng mapansin kong hindi naman ito lumagpas sa kinaroroonan ko.Bagkus ay bumusina ito dahilan nang paglingon ko.Ibinaba ng driver ang window at nabigla ako ng makita ko kung sino ang nagmamaneho nito.It was Chase! Napakagwapo nito sa suot na white long sleeved din na bahagyang itinaas ang mga manggas sa magkabilang braso nito.

"Get in" utos nya na para bang napaka authoritative nito.

Itinuro ko ang sarili upang siguraduhin na ako ang pinagsabihan nya nun.Kahit kita kong ako lang naman ang naroon at kausap nito.

"Who else was I talking to? May iba ka bang kasama?"Of course,ikaw"

Parang biglang kumulo ang dugo ko sa tinuran nito.May regla ba ito?Ba't parang ang sungit? Oo at strikto ito pero di ko alam may pagkapilosopo dinpala ito.

"No,I'm good...mag ji-jeep nalang ako" mariing ko namang sagot.

"Come on,Gella. Your workplace is just along the way to where I'm going.Hop in...please..."

Para namang biglang lumambot ang puso ko sa isang pag please lang nito. Kaya napilitan na rin akong sumakay.Paikot na ako ng sasakyan niya ng bigla itong bumaba at saka agad akong pinagbuksan ng pinto sa front seat.Walan naman akong nagawa kundi ang umupo na lang at hintayin syang patakbuhin na ang kotse niya.Di ko alam na may kotse pala ito dahil kahapon lang ay kasabayan ko itong nag-abang ng masakyan sa waiting shed.Naputol ang pag-iisip ko ng magsalita ito habang mahinang nagmamaneho.Parang di yata ito nagmamadali dahil prente lang itong nakahawak sa manubela at mabagal ang takbo.

"What time is your time in today Gel?"

"8 a.m but I hope to be there before 7:30" pag emphasize ko sa oras para naman bilis-bilisan nito ang takbo.Para lang kasi itong bagong nagmamaneho "Can I ask you something?"

Napalingon naman ako sa kanya at saka marahang tumango lamang.

"Why haven't you replied to my messages?"

Napangiwi at napabuntong hininga ako habang napaayos ng upo.Biglang naging uncomfortable ako sa patutunguhan ng usapan namin. Pero sasagutin ko naman sya ng maayos at saka totoo.Wala naman akong kailangang itago.

"My phone run out of battery last night. sagot ko.And since you brought that up,may I ask how you got my number? balik tanong ko naman sa kanya.

"I got it when Chelsea provided your number for the occupant's details na pina fill-upon ni mom sa kanya."

Napatango lamang ako sa kanya.Oo nga at nasabi sa akin ni Chelsea iyon matapos niyang maibigay ang pang deposit ko sa upa.Nang may bigla akong naalala sa texts niya.

"Ba't mo naman nasabi sa text mo yon Chase? Were you observing me? Parang feeling ko nakikita mo bawat galaw ko. Prangkang sabi ko dito.

"I just happen to see you from my room Gella. so nakikita nga ako nito.Naku,di ko na uli bubuksan ang bintang iyon kahit pa di na makapasok ang preskong hangin galing sa labas.

"Yeah,I admit.I got curious about you."

sabi nito na puno ng sensiridad at saka bumaling sa akin. I saw something in his eyes while saying those towards me."I don't know why. And my curiosity deepens when I saw you doing something you shouldn't." dagdag pa nito na nagpakunot sa noo ko.Ang kanina ay akala ko puno ng sensiradad ay parang nag iba ang dating ng tono sa akin.Nalito ako at saka nagtaka kung patungkol saan ang mga pinagsasabi nito.Awang ang bibig na tinignan ko sya.

"Anong ibig mong sabihin? What is that something you say I did that I shouldn't have done????! " wala akong natatandaan. nalilitong saad ko.

"Oh really Gel? " galit at pabalang na sabi nito sa akin.

"Diretsuhin mo nga ako Chase? Ano bang pinagsasabi mo?"

Pagak itong tumawa and speaks sarcastically while looking me straight in the eyes

"I know you were betraying Chelsea. You are doing things behind her back. Natutop ko ang bibig sa tinuran nito.Ano ang pinagsasabi nito?

"Mabait na tao si Chelsea ,Gella yet inahas mo ang boyfriend nya.Are you that desperate to have someone na aahon sayo sa sitwasyon mo?"walang pigil na dagdag nito.Ang sakit ma judged ng taong ito.Kahit naman naghihirap kami at desperado akong makapagtrabaho ay di ko magagawa ang mga pinagbibintang nito.Sobra naman yata nitong hinusgahan ang pagkatao ko.Di lang ito strikto,mapanghusga pa ng kapwa.Sobrang nasaktan ako.Di pa nga ako nito lubusang kilala ay ganun na nito hinusgahan ang pagkatao ko.

"How dare you accused me that Chase." At tuluyan ng bumagsak ang mga luhang kanina lang ay pinigilan kung makawala.

"Please just stop the car at bababa ako."

para naman itong natigilan sa sinabi ko.Nang di ito sumunod ay di ko na napigilan pang magtaas ng boses dito.

"We're almost there sa office mo"

"Wala akong pakialam" at galit na tinignan sya. Nakipagtigisan ako ng titig sa kanya habang in-unbuckle ko ang seatbelt. At bago ako bumaba ay binigyan ko sya ng isang nakamamatay at matalim na tingin.

"Before you accused me of something,please make sure na totoo lahat ng mga iyon. Nakatitig lang ito sa akin.His face,no expression at all."

At sana,bago ka manghusga ng kapwa, ay kilalanin mo muna ang tao ng di ka nakasakit ng damdamin ng iba. Thanks for the ride Mr.Chase Valle." dagdag sabi ko pa habang mabilis na bumaba ng kotse. Walang lingon akong naglakad at mabilis na tumawid sa kabiling kalsada.

Malapit na rin pala ako sa opisina kaya mas binilisan ko pa ang hakbang.I was shocked with what Chase has think about me.Masakit sa loob ko ang ang mga ibinibentang nya sa akin. At di ko akalaing ang kaninang ni look forward ko na magandang araw ng unang pasok ko ay masisira lamang ng isang tao. Sobrang sira na pati puso ko ay parang nagkapira-piraso sa mga pinagsasabi nito.