Lilipas pa ang ilang minuto bago maging tahimik ulit ang loob ng quarters. Mabuti na lamang at walang magiging emergency, walang Night Terror o alaga nitong chimera ang biglang aatake sa mundo ng mga tao. Magiging maingay ang quarters sa mga oras na iyon dahil sa walang sawa na pangungulit at pagpapapansin ni Ford kay Ace, na hindi na lang pinapansin ng huli.
Nang unti-unti nang bumabalik sa normal ang ingay ng quarters, kukunin ni Xenon ang pansin ng lahat. Nandoon pa rin si Ford nakaupo sa upuan ni Xenon, patuloy na kinukulit si Ace.
“Ford,” tatawagin ni Xenon ang pansin ni Ford.
Mapapalingon si Ford kay Xenon nang inosenteng nakangiti na parang isang bata na nahuli sa aktong gumagawa ng hindi mabuti. Tila magiging maamo itong tuta sa harap ni Xenon. Sino ba naman ang hindi kung sinus
