My Lucifer (SPG)

Chapter 08 worried

WORRIED.

Matama lang nakatitig sa kaniya si Mr. Brantley ano ba ang dapat niya itawag dito eh hindi naman niya alam ang totoong pangalan nito maliban sa Mr. Brantley at Lucifer ay wala tanging Boss ang tawag ng mga tauhan niya.

Pinag papawisan na siya na. Malalagkit na pawis sa paraan ng paninitig nito sa kaniyan.

"Hmmmm.. Why you staring at me? ." hindi niya natiis ang sarili. Eh paano kung makatitig akala mo Isa siyang siopao na nakahubad sa harap niya tangin ketchup lang ang kulang lalamotakin na.

"Why, masama ba titigan ang babaeng mapapangasawa ko?"

"Eh one, one year lang naman yon eh."

"Bakit gusto mo ba na forever na lang? Pwede naman yong kung liligawan mo ako" Gusto na yata niya masuka sa pinag sasabi nito. Ubo na lang siya na fake na Ubo. Napangisi naman ang kaharap natutuwa ito sa nagiging reaction ng mukha nito.

" Pirmahan mona yan bukas ang kasal natin." aniya. Napatingin siya sa binata napaka antipatiko talaga ng Lucifer na 'to sarap lasonin. Aniya ng isip niya.

" Gusto ko makita si Papa! Saan persinto mo ba ipinakulong si Papa bakit Wala siya sa mga presinto! "

" Tanging ako lang ang nakakaalam kung saan ko siya kinulong but don't worry he is safe, makikita mo siya but you are not allowed na mag-pakita sa kaniya. "

Pag katapos nila mag usap ay ni-lagyan niya nang piring ang niya.

" Now open your eyes Leigh" bulong sa kaniya. Na paiyak siya sa saya ng masiguradong ligtas ang Ama.

Kinabukasan kinasal na nga sila ni Saifan at Leigh doon din na laman ni Leigh ang totoong pangalan ng binata.

Walang nangyari sakila Saifan nang gabi ng kasal dahil laging busy ang Asawa ko no niya. Hindi naman niya alam kung saan ito nag-pupunta dahil ayaw niya mag-tanong. Wala naman talaga siyang pakialam mabuti na nga hindi ito umowi dahil na naalibarbaran siya pag nasa malapit ang presensya nito.

Nagising siya dahil na uuhaw siya at nakalimotan niyang humoha ng tubig kanina. Nakapatay lahat ng ilaw painot-inot siyang nag lalakad papunta sa kusin ng may marinig siya sigaw at butok ng baril, napatalon siya gulat nilingon niya ang pinang galingan NG ingay. Nakita niya ang medyo nakaawang na pinto sa library ng asawa. Dumating na pala ito pero hindi niya alam.

" Last question nasaan ang Annex B!?" pag karinig niya sa boses ni Saifan ay kinilabotan siya. May dalawang lalaki na nakaluhod at ang isa ay naliligo na ito sa sariling dugo. Napa hawak siya kaniyang bibig.

"H-hindi ko po alam Mr. Brantley. Na pag utosan lang po kami." na nginginig na sabi ng lalaki.

"M-maaw-awa na po kayo S-sa a-amin may-may mga anak po ako B-boss." putol-putol na sabi ng isang lalaki.

" I have no mercy sa mga taong sinongaling." nilalaro nito sa bibig ang baril na kulay puti na mahaba ang dulo.

" Now speak or die!" nakita niyang nanginginig na ang dalawa umiiyak na ito nag halo ang sipon at luha. Maski siya ay pakiramdam niya ay maiihi na din siya sa nervous. Narinig pa nag-tatalo ang dalawa kung sino ang mag sasalita sa kanila. Hindi pa siya nakakurap nang sabay napabulagta sa sahig ang dalawang lalaki ang Isa ay nakadilat ang mata na sa directions niya nakatingin.

Napa sigaw siya pero bago pa yon lumabas ang tili niya ang may isang malaking kamay ang tumakip sa bibig niya at hinahatak siya palayo sa pintoan, pero bago pa sila makalayo narinig niya ang sabi ni Saifan.

"Bigyan niyo ng malaking halaga ang mga pamilya nila at sagotin niyo rin ang libing nila at kabaon maliwanag?"

"Yes.. Boss masusunod" rinig niya na boses yon ni Antoy at Bunny, nanginginig na ang buo niyang katawan totoo nga ang sinabi nang Mama niya wala itong awa kung pumatay ng tao. Pero lalo siya nanginig nang makita kung sino ang lalaki na himila sa kaniya.

"Ssshh.. Who he'll are you?!" malamig din ito mag salita, hindi siya makapag salita dahil sa takot sa nasaksihan kanina. Nakakita naman siya ng binaril noon sa blue bay sa Palawan at yong sa Hotel ng Heaventel Hotel nila Mark kasama si Mr. Zorro, pero bakit iba ang ngayon dahil ba sa narinig niya kung paano makiusap ang mga ito na wag silang patayin or dahil sa nakita niyang nakatingin sa kaniya yong bangkay na may luha sa Mata. Pag naalala niya yon ay lalo lamang sumisikip ang dibdib niya napakasama talaga ni Saifan demoniyo nga.

"Hey are you mute?" irritated, nitong sabi pero wala parin siyang imik.

" Dark.. What's going on here?" baritone voice,

" I dunno her bro, but I saw her na nakita niya yong pag patay mo sa tatlo"

"s**t!.." narinig niyang sabi ni Saifan bago siya nawalan ng malay tao.

NAGISING siya na may humahaplos sa buhok niya. Dahan-dahan niya nimulat ang kaniyang mga mata. Tumambad sa kaniya ang guwapong mukha ni Saifan, kung titignan mo ito ay parang angel na napad-pad sa lupa. Napalagok siya nang maalala ang nangyari kanina pero bago pa siya makapag react ay nag salita na ito.

" Relax, hindi kita sasaktan? Hindi ko sasaktan ang asawa ko maliban lang kung lulukohin mo ako I am possessive man Leigh, Kaya I'm warn you, wag mo tatangkahin lukohin ako!." normal na ang mukha nito kaya lalo lamang siya gumwapo.

"Masama ako magalit Leigh, yong mga nakita mo kanina mga traidor kong tauhan yon kaya ko sila pinatay dahil hindi sila nababagay sa Mundong ito." aniya na umupo ito ng tuwid

" Pero may mga pamilya sila may mga anak. Paano mo naaatim yong pag mamakaawa nila dahil may mga an—"

" Binibigyan ko nang malaking halaga ang bawat pamilya nila. Kayang mabuhay ng mga anak nila kahit wala silang pamilya or tatay sa tabi nila kung traidor naman ang mga ito they deserve to die " aniya ni Saifan na hindi nakatingin sa kaniya pero malungkot ang mukha nito.

" Pero kailangan pa rin nila ang Ama sa—" hindi niya natapos ang sasabihin nang tumayo ito sa kinauupoan.

" Maligo kana ready na ang breakfast sa samahan kita mag enroll makaka habol kapa." pag ka sabi niyon ay agad na din lumabas ng kwarto. Hatid tanaw na laman niya it hangang sa tuloyan na makalabas ng pinto.

Napanguso lang siya dahil sa inasal ng Lucifer na yon. Napatalon siya nang tumunog ang cellphone niya mag massage sa kaniya. Nakita niyang tatlo ang massage galing kay Mark, may missed call din. Ganun din ang kaniyang Mama, nakaka usap din naman niya ang mga ito. Si Mark naman mula nang umalis sa Palawan ngayon lang siya ni-massage ulit. Hindi naman niya rin siya nag me-massage dito dahil ayaw niyang makaabala siya dito.

" I need your report everyday understand?" rinig niyang sabi ni Saifan sa kausap. Na kaupo ito sa labas ng bahay niya lalo yata siya gumowapo sa suot nitong Black long-sleeved na Naka-open ang tatlong butones nito. Nakasout ito ng white shade na may itim ang gilid. Pag katapos niya makipag usap sa kung sino man ay itinukod nito ang dalawang kamay sa mesa at ipinatong doon ang baba nakatingin sa planto nito animoy may iniisip.

"Goodmorning Mrs. Brantley" bati sa kaniya ni Antoy na nakatayo sa gilid ng mesa na may kinakalikot sa cellphone.

" Leigh na lang Antoy napaka pormal mo naman eh mag ka 'edad lang naman tayo." Lagi lang kasi siya tinatawag Mrs. Brantley, hindi naman sa ayaw niya ayaw lang niya mag assume lalo na one year lang ang kasal nila.

Pairap siyang Tinitigan ni Saifan, bumabog naman ang puso niya sa paraan ng pag titig nito sa kaniya naa-asiwa siya.

" Seat! .." mautoridad nitong sabi. She felt shiver, sa paraan nang pag salita nito bakit ba parang nakaka'matay ang boses nito. She bite her lower lips, dahan-dahan ang paraan ng kaniyan pag upo.

Tahimik lang silang kumakaini tangin tunog nang mga kubyertos ang maririnig . Buti naman pag nito kahit medyo naa-asiwa mas mainam na ganito kay'sa mag salita na kakamatay.

"Have you break up with your boyfriend?" muntik na siya masamid sa bigla nitong pag salita. Umiling siya ayaw niya makipag break kay Mark dahil one year lang naman ang contrata nila.

" One year lan—" na putol ang sasabihin niya ng ibagsak nito ang hawak na kubyertos, matalim itong tumitig kaniya.

" Do you want me to bury him alive hm?." napanganga ako sa sinabi niya.

" A-ano?" na nginig na ako sa sinabi niya.

" I said break up to him or I've kill him." kinuha niyo ang napkin table at pinunasan ang bibig. Pinatong ang kamay sa gilid ng lamesa at tumitigas sakin na walang espresyon ang mukha.

" Ang pinakaayaw ko sa lahat ay yong tinatraidor ako gaya ng tatay mo. Dahil hindi ako marunong mag patawad. " Saad nito sa nakakakilabot na tuno. Maging ang mga kasama namin ay walang ni Isa ang umimik. Napalagok naman ako ng sariling laway sa subrang kaba.