Kabanata 62
I have always loved the sunsets with a flourish of red and gold in its boldest blaze. I have always loved the starry night in a blanket of stars. But I began to feel my tiredness while watching them instead of joy... my eyes were flickered with creeping sorrow.
A huge force is pressing down on me... days of drowning... this is how the universe makes my life more complicated.
Inilapag ko ang gamit at pabagsak na naupo. Natulala ako sa sahig ng bahay namin. Tila nanunuyo na ang mga mata ko dahil sa dami ng iniluha. Ilang araw ako hindi nakapag-isip ng tama matapos ang nangyari.
Hindi ko kinaya... wala na sa tabi ko si Zairo... ngayon pati na rin si Lola. Tila ba pakiramdam ko ay nawalan ako ng kakampi. Wala akong masandalan kahit na nariyan naman ang mga kaibigan.
I don’t
