Stres giderek beynime hücum ederken elimden gelebilecek tek şey her şeyi Afran’a anlatıp bir şekilde sakinleşmesini arzu etmekti. Bunu yapmam gerekiyordu ancak yüzüm öyle kireç gibi kesilmişti ki Zümrüt bana çok dikkatli bir şekilde bakmaya başlamıştı.
“İyi misin? Sevineceğini düşünmüştüm. Sonuçta böyle bir evliliğin sonunda Reyhan bir daha buraya gelemez ve sen de Afran konusunda rahat edersin.”
“Afran konusunda neden rahat edeceğimi düşünüyorsun ki?”
“Kıskanıyorsun çünkü…”
Söylediği şeye bir şok etkisiyle karşılık verdim. Gerçekten onu kıskandığımı düşünüyor olamazdı öyle değil mi?
“Hayır, kıskanmıyorum. Onu neden kıskanayım ki?”
Güldü hatta büyük bir alaycı kahkahayı üzerime doğru patlattı:
“Bana mı söylüyorsun bunu? Reyhan’ın hakkında Afran ile olan münasebetini söyledikten son
