Chapter Three: Pregnant
Agad akong bumaba ng kotse ng makarating ako sa hospital. Kinausap ko pa ang guard para pakitignan ang kotse ko dahil hindi ko na park I'yon sa Parking lot ng Hospital dahil Puno.
I confident walking in the corregidor of the Hospital when someone Spoke besides me. ”Why are you here?“ Halos mapatalon ako sa gulat ng marinig ang boses na I'yon. Pag katingin ko sa tabi ko ay halos manliit ang mata ko ng makita si Drixion na naka ngiti sakin. What the hell he doing here? I though he's in the US?
“Check up.“ I simple said and glance at him side way. I look ayaw and focus my sight in the pathway and Walked confidently. I saw some people glance at me but I didn't pay attention to them.
“Check up for what?“ He asked me.
I clear my throat and glance again to him before I spoke. “For my health of course.“ I said.
“Okay. Can I join you?“ He asked again.
Napakunot Naman ang noo ko sa sinabi nito bumaling ako sa kanya na may nagtatakang tingin. “Why?“ I asked him. We're not even close para samahan Niya ako mag pa check up.
“Come on Kass. Just let me join you, I'm kinda bored. So yeah let me join you ayah?“ He said in a sweet Voice.
I clear my throat again and look at him confused. “Sorry? What did you just call me? Kass?" I asked him before she could answer me, nag salita ulit ako “Sorry if I refuse you by not joining me in my check up but we're not even close to join me, and please don't act like that.“ Sabi ko bago ito taasan ng kilay.
Agad ko itong nilampasan. Hindi Naman sa ayaw ko itong makasama pero He is Keivan Best friend and were not close.
I took a deep breath when I reach the office room or the clinic room of doctor docheres. I knock on the door 3 times before I heard doctor Docheres smooth voice inside. “Please Come in, The door is open.“
I open the door of the room and smile when I saw Doctor Docheres, sitting in Her table. “Hello Doc.“ I greet Her.
“Oh stop that formality of yours, kass.“ She said irritated. “ Come on sit here.“ Iniwesta nito sakin ang upuan sa harap Nito. Agad Naman akong nagtungo Doon at umupo. I smile at her.
Doctor Docheres or should I say Shinny Grenafhia Docheres. She my best friend since High School She graduate as a Doctor and I Graduate as A architect.
“What are you doing Here, Kass?“ Nakangiti nitong Saad. I clear my throat and answer her.
“Check up Shinny. I felt Dizzy and I always vomit in the morning.“ I said.
“Dizzy and vomiting?“ She asked confused I nooded to her.
“Yeah. Nung una akala ko ay normal lang iyon dahil Hindi lang ako nakakain pero Nung tumagal ng Isang linggo ay nag taka na ako. What do you think Shinny?“ tanong ko rito na may konting kaba sa boses.
“Uhuh. Let me test you first.“ Saad nito. Tumango naman ako at ngumiti sakanya. Agad ako nitong pinatayo at pinapasok sa Isang kwarto na naroon sa loob ng office Niya.
“Kukuhanan muna Kita ng dugo then afterward I will recommend you to Dra. Mendez.“ She said nag taka Naman ako.
“Why? I mean bakit mo pa ako I rerecomenda sa ibang doctor If you can check me Naman?“ I asked.
“Basta malalaman mo nalang after Kita I test.“ Saad nito tumango naman ako.
Agad Naman ako nitong kinuhanan ng dugo, pag katapos non ay sinabihan ako nito na hintayin siya dahil Checheck nito ang dugo ko. I just nod at her.
I hope I'm not sick. Hindi ko yata kakayanin na marinig na Sasabihin nito na may sakit ako. Hindi ko na nga kaya ang nangyayari sa buhay ko tapos may panibago na Naman.
Napatingala ako ng maramdaman ko ang pag babadyang pag patak ng luha ko. Naiisi ko na naman ang problemang kinakaharap ko. Nangungulila na Naman ako sa Dalawang tao.
I was thinking about my problem. Why I need to end up like this? Bakit kailangan ko pang pag sisihan ang mga desisyong nagawa ko noon? As if Naman mababalik nito ang lahat. Kung alam ko lang talaga na Ganito ang mangyayari at ganito kahirap ang mga pasakit na pagdadanan ko, Sana palang mas pinili ko nalang na maging Malaya ay kinalimutan ang narararamdaman.
Dahil sa desisyong ko na 'yon na ngungulila ako sa Dalawang taong napaka importante sakin. I wish the both of them is here for me. I wish they here to wipe my tears. I wish they with me right now so they can asked me if everything is okay. I just hope.
Napabalik ako sa ulirat ng bumukas ang pinto ng kwarto at iniluha nito ang ang kaibigan ko na may Hindi maipaliwanag na ngiti sa labi. Napakunot ang noo ko sa pag tataka.
“May sakit 'ba ako shinny?“ Bungad na tanong ko rito.
She shock her head bago mag lakad papalapit sa Kinalalagyan ko. Halos dagain ang dibdib ko dahil sa di maipaliwanag na expression sa mukha ng kaibigan ko, yet I'm happy dahil nalaman ko na Wala akong sakit pero di ko parin Maiwasan na kabahan dahil Hindi ko parin alam kung bakit ko nararansan ang pag susuka at pag kahilo. Kahit na may kung anong nabubuo na sa isip ko ay hindi parin mawala ang kaba ko.
Sana mali ang iniisip ko....
“You're not sick kass.“ Nakangiti nitong anas.
“Then anong dahilan kung bat ko nararansan I'yon?“ I asked.
“Pregnacy is not a sick kass. Congrats I'm happy for you.“ masaya nitong Saad.
Halos gumuho ang Mundo ko ng marinig ko ang sinabi nito. No! No! No! Hindi pwedeng mangyari 'to. Hindi! Hindi! Please tell me this is just a dream!
“No...“ Mahina kong Saad.
“No? What do you mean kass? I'm sure Keiv would be happy pag sinabi mo sakanya ang magandang balita na 'to.“ Saad ni Shinny na may pag tataka sa boses.
Sana nga shinny Sana nga masaya siya. Pero Hindi e Ako nga na Hindi nya patangap ang bata pa kaya sa sinapupunan ko?
Lord bakit naman po ganito? Ayos lang Naman po sakin kung may sakit ako e. Makakaya ko pa po 'yon, pero eto po Hindi ko alam...
Paano ko sasabihin sa kanya na buntis ako? What if he refused this child? What if sabihin nya na I palaglag ko ang bata? No! No! No! If he doesn't what this baby then. I will do everything just to raise this baby. If he could love me like I do. I will do my best just the baby love me how I love his Father. But for now I'm scared to what would might happen if he know about this baby.
Baby hold on,hmm? Don't give mommy a stress like what your daddy gave to me ah? I love you...
|Unknown_Gourgues|
isy♡