Chapter Two

1239 Words
/N:Sorry for Slow Update. By the Way hi! Sana magustuhan niyo yung ud!♡ Play the multiplayer while reading! Chapter Two Smiling like a i***t is not my thing but what should I do? Geez! Almost a months na since the day when Keiv hurt me pero parang nakatatak na yata iyon sa utak ko dahil kahit anong gawin ko hindi ko makalimutan 'yon. And here I am smiling like a f*cking i***t. Sino ba naman kasing hindi mapapangiti ng dahil sa nadatnan mo? Geez this is first time. Keiv cook a Breakfast for us pero hindi ko na ito naabutan dahil ang aga nitong umalis para pumasok sa companya nila. Malawak ang ngiti na naupo ako sa dinning area. Agad akong nag sandok sa fried rice at kumuha ng Scrambled egg at ham na nakahain sa Lamesa. Para akong tanga rito dahil kahit sa pag subo ay nakangiti ako ngunit nawala rin iyon ng may narinig akong nag salita mula sa likod ko. "Mabuti naman ay bumaba ka 'na iha. Kung hindi ka bumaba ay aakalain ko 'na hindi ka ulit kakain naku 'at Sayang naman ang niluto ko." Napawi ang ngiti ko ng marinig ko ang tinig ni manang sa likod ko. Agad din iyong bumalik at mabilis pa kay flash na hunarap kay manang. "Manang!" Masayang Saad ko at patakbong yumakap kay manang. Na miss ko si manang! "Namiss Kita manang!" Masayang Saad ko habang naka yakap kay manang. "Namiss din Kita. Oh siya iha kumain ka muna." Saad nito. Bumitaw naman ako sa yakap at bumalik sa dinning area upang ipagpatuloy ang kinakain ko. "Kayo 'ho ang nag luto nito?" Tanong ko. "Oo iha, bakit?" "Ah Wala 'ho." So? Nag assume lang pala ako. Akala ko si Keiv na ang nag luto nito ngayon pala ay hindi. I thought after one month Magiging ayos din ang lahat. Oo nga at simula noong sinaktan Niya na ako ay hindi na naulit 'yon pero iba naman ang nangyayari. Lagi itong umuuwi na lasing at sapilitan ako nitong dadalhin sa kanyang kwarto. Kahit ayaw ko ay Wala akong magawa dahil sa Wala kong lakas para pigilan siya. At tuwing gabi na yon ay may nangyayari sa pagitan namin. Pag sapit ng umaga babalik ito sa dati at parang Wala lang sa kanya ang nangyari. Akala ko noon ay magiging maayos na kami pag sapit ng umaga pero mali pala ako. Tuwing lasing lang pala kami maayos dahil tuwing lasing ito nakikita nito sa akin ang kanyang Ex Fiance. Oo meron siyang ex fiance dahil hindi naman talaga kami ang dapat na ikakasal kundi sila, pinakiusapan ko lang naman si Daddy at mommy para kausapin ang Parents Niya at ako nalang ang pakasalan Niya. Isa rin sa dahilan Niya iyon kung bakit Galit na Galit ito sa akin at tingin nito at isa akong desperadang babae. Ano bang magagawa ko? Mahal ko lang naman siya ah? Bakit nga 'ba ganon ang nagagawa ng lintik na pag mamahal na ito? Hindi ko namalayan ng dahil sa kamamahal ko sa kanya at kagustuhan na pakasalan siya ay nakasakit ako ng tao. "Oh Iha bat tulala ka d'yan?" nabalik ako sa ulirat ng Mag salita si manang. Kheylin sinasaktan mo lang ang sarili mo.. "Po? Ah may iniisip lang po Manang..." Mahinang Saad ko. "Tapusin mo nalang 'yang kinakain mo 'iha at ng masabay ko na yang plato sa huhugasan ko, mamaya kana mag isip ng kung ano ano." Saad ni Manang. "O-opo" Mahinang Saad ko bago tinuloy muli ang pagkain. Pagkatapos kong kumain ay agad akong bumalik sa kwarto upang maligo. Balak ko sanang mag pa check up dahil mag iisang linggo na akong nahihilo at laging nagsusuka nung una akala ko noon ay dahil lang sa hindi ako nakakain pero nang dumating ang araw ng bukas at ganon parin ang eksena ay bigla na akong kinabahan. Sana lang at Wala akong sakit. I just wear a simple Yellow dress and White Heels. I didn't put make up on my face because I am confident on my own beauty. Mommy always say to me na dapat hindi ko ikahiya ang kagandahang taglay ko being beautiful is not how you look being beautiful is all about your Attitude and kindness. Sabi nga nails aanhin mo ang kagandahan kung meron ka nmnang ugaling maaring ika pangit mo? Halos pamunit ang Labi ko ng makita ko ang sarili ko sa Salamin. Simple but elegant. Nangmatapos akong mag ayos ng sarili ay bumaba ako. Naabutan ko si Manang na nag lilinis ng sala. "Manang..." Pukaw ko sa attention nito. Lumapit ako ng bahagya sa pwesto nito upang mapansin Niya ako at mukhang tumalab Naman iyon dahil napatingin ito sa gawi ko. I smile at her. "Manang aalis po muna ako." Mahinang Saad ko. "Huh? Saan ang punta mo 'iha?" Tanong agad nito ng marinig ang sinabi ko. "May bibilhin lang po sa Lana's.." Pag sisinungaling ko. Hindi ko maaring sabihin kay Manang na Pupunta ako sa Hospital dahil alam kong mag aalala lang ito saakin at ayokong mangyari iyon. May katandaan na rin si Manang kaya Ayoko na pag aalalahanin pa ito baka bigla nalang tumaas ang prisyon nito. "Ako nalang ang bibili 'iha. Ano ba 'yon?" Saad nito. Tinabi Naman nito sa may gilid ang walis na hawak Niya at lumapit sa may pwesto ko. I shook my head. "Ako na po Manang. Wag po kayong mag alala uuwi 'rin po agad ako." Saad ko na may konting ngiti sa labi. "Sigurado ka 'ba iha?" Tanong nito. Agad Naman akong tumango. Napabuntong hininga Naman ito. "O 'siya kung yan ang gusto mo. Mag iingat ka nalang 'iha." Paalala pa nito. "Opo. Manang kung maaari po Sana ay hindi na makarating pa kay Keiv ang pag Labas kong ito." Saad ko. "Huh? Bakit naman 'iha?" Nagtataka nitong Tanong. Napabuntong hininga nalang ako. Keiv will be mad at me pag nalaman nito na umalis ako sa bahay ng hindi Niya alam. Last time I check ay Tatlong araw ako nitong kinulong sa sarili kong kwarto ng dahil sa lumabas lang ako para mag grocery. "Alam niyo Naman po ang nangyari noon diba Manang?" Saad ko tumango naman ito. "Kung maaari po Sana ay iniiwasan ko 'ho ulit mangyari iyon." Mapait kong Saad. "O 'siya Sige. Umalis kana 'iha baka bigla pang dumating ang asawa mo. Mag iingat ka nalang." Saad nito ngumiti Naman ako rito at nag paalam bago lumabas ng bahay. Napangiti Naman ako ng malanghap ko ang sariwang hangin mula sa Labas. Mula ng araw na iyon Ngayon na lang ulit ako nakalabas kaya susulitin ko na ang araw na ito dahil baka Sa susunod na araw ay hindi ko na ulit 'to masilayan. Hindi ko alam kung ano 'ba talagang gustong mangyari ni Keiv kung bakit kailangan Niya pa akong Ikulong sa bahay na ito. I was wondering kung parte ba ito nang pag hihiganti nito saakin, lalong lalo na dahil nakatatak na sa utak ko ang mga katagang binitawan Niya noon, nang malaman Niya na ako ang papakasalan Niya. "How desperate you are? Hindi nga ako nagkakamali na isa kang malandi at desperadang babae. Tandaan mo kassandra sa oras na maikasal tayo'ng Dalawa gagawin kong Impyerno ang buhay mo para malaman mo na mali ang desisyong Pinili mo. Tatandaan mo rin na kahit gaano ka pa kaganda ay hindi Kita mamahalin. Only Jhessie is the one I love! Tandaan mo 'yan." |Unknown_Gourgues| Isy♡
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD