11 years ago...
It’s twenty-one minutes after 8 in the morning. As what our English teacher told us, I went to the library with my classmates to finish our seatworks. Required na sa isang table, apat lang na tao ang pwedeng mag-occupy niyon.
As usual, iyong tatlong itlog ang kasama ko sa table. I mean, sina Macalintal, Sy, at Fuentes. Wala namang big deal, purong kaibigan lang dahil lahat sila ay may mga kasintahan na. Kani-kaniyang usap, kani-kaniyang business. Kaming apat, puro cellphone lang ang hawak. Iyong iba naman, nagku-kuwentuhan kaya madalas masita dahil napapalakas ang ingay.
Lumingon ako sa gawing kanan ko nang mapansin ko si Kyo, kaklase ko rin. Although mga pogi naman itong tatlo kong kaibigan, si Kyo iyong isa sa una kong napansin noong first day of school ngayong high
