Hidden Heiress Unseen Love

"Pressure"

CHAPTER 4

Third Person POV

Kinabukasan, nagising si Blaire ng maaga at agad na naghanda para sa isang panibagong araw ng trabaho. Tulad ng dati, mabilis niyang inayos ang kanyang sarili at tinungo ang opisina. Sa loob ng elevator, sinubukan niyang kalmahin ang sarili, alam niyang magiging isang araw na naman ito ng stress at mga deadlines. Ngunit hindi siya susuko, dahil bawat araw ay isang hakbang patungo sa kanyang layunin—ang mapatunayan ang sarili sa isang mundo na puno ng paghihigpit at expectations.

Pagdating niya sa opisina, sinalubong siya ni Karen, na tila may balitang hindi maganda. “Blaire, may malaking meeting si Brandon mamaya. Mukhang mabigat ang presentation na kailangan niyang gawin,” wika ni Karen habang naglalagay ng mga papeles sa mesa ni Blaire. “And it’s crucial.”

Sumimangot si Blaire, alam niyang magiging challenging ang araw na ito. “I expected as much,” sagot niya, habang kinukuha ang kanyang laptop. “I guess I’ll be preparing for a long day ahead.”

Maya-maya, bumukas ang pinto ng opisina ni Brandon. Agad na napansin ni Blaire ang seryosong ekspresyon sa mukha ng kanyang boss. "Blaire, I need you to finalize all the reports for today’s meeting. Make sure the numbers are accurate, and we can’t afford any mistakes. We have to impress the board."

Agad na sumagot si Blaire, "Yes, sir. I’ll make sure everything is in order." Agad niyang binuksan ang kanyang laptop at sinimulan ang pagsusuri sa mga dokumento.

Habang nagsusuri siya, nakaramdam siya ng matinding pressure. Nakita niya ang mga detalye ng reports—mga numero, graphs, at iba pang data na kailangang malinaw na ipresenta. "Okay, focus, Blaire. Kailangan mong gawin ito ng tama," bulong niya sa sarili.

Sa gitna ng kanyang pagtatrabaho, napansin ni Blaire na palaging lumalapit si Brandon sa kanyang desk, tila hindi mapakali. "Blaire, have you double-checked the financial projections? We can’t miss a single detail."

“Yes, sir. I’ve reviewed it twice already,” sagot ni Blaire habang ini-scroll ang mga reports. "Everything seems accurate, but I’ll triple-check just to be sure."

Tumango si Brandon, ngunit ang tensyon sa mukha nito ay hindi pa rin nawawala. "Good. I want us to be fully prepared. The board members can be very meticulous. We can’t afford any errors."

Naramdaman ni Blaire ang bigat ng responsibilidad. Ang bawat pagkakamali ay maaaring magdulot ng malaking epekto, hindi lamang sa trabaho niya, kundi pati na rin sa reputasyon ni Brandon. Kaya naman, sinigurado niyang bawat detalye ay tama at walang kulang.

Lumipas ang oras, at natapos ni Blaire ang pagsusuri sa mga reports. Ngunit bago niya ito ipadala kay Brandon, napansin niya ang isang maliit na inconsistency sa isa sa mga figures. Agad siyang kinabahan at mabilis na binuksan ang spreadsheet upang ayusin ito. "Thank God I caught that," bulong niya.

Pumunta siya sa opisina ni Brandon, dala ang mga dokumento. "Sir, I’ve reviewed everything, and I noticed a slight discrepancy in one of the numbers. But I’ve fixed it. The rest of the report looks good."

Tiningnan ni Brandon ang mga papeles na hawak ni Blaire, at tumango. "Good job, Blaire. That’s exactly the kind of attention to detail I expect. We can’t afford mistakes, especially today."

Habang umalis si Brandon upang maghanda para sa kanyang meeting, nag-relax ng bahagya si Blaire. Nakahinga siya ng maluwag, ngunit alam niyang malayo pa ang tapos ng araw.

Alas-dos ng hapon, nagsimula ang meeting. Habang nasa conference room si Brandon kasama ang board members, nanatili si Blaire sa kanyang desk, tila naririnig pa ang tahimik na bulungan ng mga empleyado. "Sana maging maayos yung presentation ni Brandon," sabi ng isang empleyado.

"Yeah, the board can be really tough," tugon ng isa pa. "Let’s hope everything goes well."

Nasa loob ng conference room si Brandon ng ilang oras, at habang tumatagal, mas lalong nararamdaman ni Blaire ang tensyon. Maya-maya pa, nag-ring ang telepono sa mesa ni Blaire. Tumawag si Brandon. “Blaire, I need you to send me the backup report for the quarterly earnings, ASAP.”

Agad na kumilos si Blaire. "On it, sir!" Mabilis niyang hinanap ang file sa kanyang computer at sinigurado na tama ang data bago ito ipadala. "Sent!" sabi niya sa telepono.

“Got it,” sagot ni Brandon, at binaba ang tawag.

Pagkatapos ng ilang oras, natapos din ang meeting. Bumalik si Brandon sa opisina at tiningnan si Blaire na tila pagod ngunit hindi nawawala ang determinasyon. "The meeting went well," wika ni Brandon, na may bahagyang ngiti sa labi. "Thanks for your help. You’ve done a great job today."

Nakangiti si Blaire, at naramdaman niyang kahit paano, nakatulong siya ng malaki sa araw na iyon. "Thank you, sir. I’m glad everything went smoothly."

Tumango si Brandon, ngunit tila may kung anong bagay ang naglalaro sa kanyang isipan. "You’ve been consistent in delivering good work, Blaire," wika niya habang nakatingin sa mga dokumento sa kanyang mesa. "I think it’s time we start considering more responsibilities for you. You’ve shown that you can handle the pressure."

Nanlaki ang mga mata ni Blaire. "Sir, you mean...?"

"Yes," sagot ni Brandon, na seryoso ngunit may halong pag-asa ang boses. "We’ll talk more about it in the coming days, but I see potential in you. If you continue working this hard, there could be more opportunities for you in this company."

Hindi makapaniwala si Blaire sa narinig. Sa kabila ng lahat ng tensyon at mga pagsubok sa trabaho, naramdaman niya ang pagbangon ng kanyang morale. Ang kanyang pagsusumikap ay nagbigay ng magandang resulta. "Thank you, sir. I appreciate the opportunity."

"Don’t thank me yet," sagot ni Brandon, ngumiti ng bahagya. "Let’s see how you handle what’s next."

Habang umalis si Brandon, napabuntong-hininga si Blaire. Hindi niya inaasahan ang ganitong pagbabago ng tono mula sa kanyang boss, ngunit ngayon, mas lalo siyang nasabik sa mga susunod na araw. Alam niyang mas malaki ang magiging responsibilidad niya, ngunit handa siya.

Habang sinasarado ang kanyang laptop, iniisip ni Blaire na, sa wakas, ang lahat ng kanyang hirap ay nagbubunga. Sa simpleng buhay na kanyang pinili, hindi niya inaasahan ang ganitong klaseng tagumpay—pero natutunan niyang tanggapin ang bawat hamon na darating.

Matapos ang ilang oras ng tahimik na pagtatrabaho, pumasok si Brandon muli sa opisina ni Blaire, at halatang may kinikimkim na namang sama ng loob. Napahinto si Blaire sa pag-type at tumingin sa kanya. Ramdam niya ang bigat ng enerhiya na dala ni Brandon, tila may mali na naman.

“Blaire,” bungad ni Brandon, halos di mapigilan ang pagsinghap. “Where are the revised contracts I asked for earlier? You said you’d send them by noon, but it’s already past that, and I haven’t seen anything in my inbox.”

Halos gusto na ni Blaire maglaho sa kinauupuan niya. Matapos ang kanilang tensyon kanina, ginawa niya ang lahat para matapos ang mga kontrata sa tamang oras, ngunit dahil sa dami ng kanyang gawain, nakaligtaan niyang i-send agad ito.

“Sir, I’m really sorry,” mahinahong sagot ni Blaire. “I’ve finished the contracts. I was just double-checking the details to make sure everything’s accurate before sending them to you. I’ll send them right away.”

Napabuntong-hininga nang malalim si Brandon, tila hindi na mapigilan ang kanyang inis. “Blaire, we don’t have time for delays. I’ve already been patient, but this is becoming a pattern. I need those contracts now, not later.”

Halos sumikip ang dibdib ni Blaire sa bigat ng sitwasyon. Agad niyang binuksan ang kanyang email, tinype ang address ni Brandon, at sinend ang mga dokumento. Napakagat-labi siya habang naghihintay ng anumang sasabihin ni Brandon. Ang kanyang mga mata ay hindi magawang magtagal sa harap ni Brandon, takot na takot sa posibleng reaksyon ng boss niya.

“Check your inbox now, sir,” mahinang sabi ni Blaire habang pilit na nilalabanan ang kaba.

Saglit na katahimikan bago marinig ang malakas na paghinga ni Brandon habang sinusuri ang mga dokumento. Tumitig siya kay Blaire, kita sa kanyang mga mata ang pagkainis. “I appreciate that you’re being thorough, Blaire, but we’re running a business here. Time is everything. Next time, I expect you to be more on top of these things.”

“Yes, sir. I’ll make sure to send everything promptly next time,” sagot ni Blaire, ang boses niya ay halos mabasag sa bigat ng emosyon.

“Good,” malamig na tugon ni Brandon. “I trust this won’t happen again.”

Mabilis na umalis si Brandon, naiwan si Blaire sa kanyang mesa, ramdam ang matinding pressure mula sa mga sunod-sunod na pagkakamali. Huminga siya ng malalim at sinubukang kalmahin ang sarili. Napansin ni Karen, ang kaibigan at kasama niya sa trabaho, ang nangyari at agad itong lumapit.

“Blaire, are you okay?” tanong ni Karen, halatang nag-aalala.

Umiling si Blaire, pilit na ngumiti ngunit halata ang tensyon sa kanyang mukha. “Yeah, I’m fine. It’s just been a rough day.”

“A rough day? More like a rough week,” sabi ni Karen, habang umupo sa gilid ng desk ni Blaire. “You know, Brandon can be really hard to deal with, but you’re doing great. Don’t let him get to you too much.”

Alam ni Blaire na tama si Karen, pero hindi niya maiwasan ang pakiramdam na tila lagi siyang nagkakamali. “I just feel like I’m constantly letting him down. I don’t know what else to do.”

“Naku, Blaire,” tugon ni Karen habang hinahaplos ang balikat ng kaibigan. “You’re doing everything you can. Sometimes, no matter how perfect you try to be, some people will always find something to be upset about.”

“Maybe,” sagot ni Blaire habang hinaplos ang kanyang noo, napapikit sa stress. “I just want to do a good job. But it feels like I’m always falling short.”

Nagbuntong-hininga si Karen at tumingin kay Blaire na parang alam na niya ang kasunod na mangyayari. “You know, Brandon’s a perfectionist. But he’s also human. He gets stressed just like the rest of us. Kaya huwag mong masyadong personalin.”

“Yeah, I know,” pag-amin ni Blaire, ngunit hindi pa rin maalis ang bigat sa kanyang dibdib. “I just don’t want to disappoint him. I want to prove that I can handle this.”

“You’re stronger than you think,” sabi ni Karen, na may ngiting pilit. “And remember, you’re not alone. If you need help, don’t hesitate to ask.”

Nagsilbing maliit na comfort ang mga salita ni Karen, ngunit alam ni Blaire na malaki pa rin ang kailangan niyang gawin upang mapanatili ang tiwala ni Brandon. Pagkatapos ng ilang minuto ng pag-iisip, bumalik siya sa kanyang mga gawain, determinado na hindi na muling magkamali.

Pagkalipas ng ilang oras, bumalik si Brandon sa opisina, mas kalmado kaysa kanina. “Blaire,” tawag nito, habang hawak ang ilang papeles. “I reviewed the contracts, and they look good. But there are a few small adjustments I want you to make before we send them to the client.”

Nagulat si Blaire sa medyo mahinahong tono ni Brandon. “Of course, sir. I’ll make the changes right away. What adjustments do you need?”

Inabot ni Brandon ang mga papeles at itinuro ang ilang bahagi. “Just here and here. Make sure to revise the figures to match the latest data from finance. And clarify the terms on the third page, they’re a bit ambiguous.”

Tahimik na kinuha ni Blaire ang mga dokumento at sinuri ang mga pagbabago. “Got it, sir. I’ll have them revised and sent back to you shortly.”

“Good,” sagot ni Brandon habang tumatango. “Thanks for getting this done. Let’s make sure everything is perfect before we move forward.”

Habang umaalis si Brandon, napansin ni Blaire ang biglang pagbabago sa tono ng kanyang boss. Para bang, kahit papaano, nagsisimula siyang makuha muli ang tiwala nito. Huminga siya ng malalim at bumalik sa kanyang mesa, tinapos ang mga adjustments na kinakailangan. Ramdam niya ang bahagyang ginhawa sa kanyang dibdib.

Alam niyang hindi madaling makuha ang buong tiwala ni Brandon, ngunit ang maliit na pagkakataong ito ay nagbibigay sa kanya ng pag-asa. Sa kabila ng mga pagkakamali at tensyon na nararanasan niya araw-araw, buo pa rin ang loob ni Blaire na patuloy na magpursige. Para sa kanya, ang bawat araw ay isang bagong pagkakataon upang patunayan ang kanyang kakayahan at sa pagkakataong ito, wala siyang balak sumuko.