ภายในจวนสกุลฮั่วเกิดความโกลาหลวุ่นวายอีกครั้ง
นายท่านฮั่วภายหลังกลับมาถึงเรือนก็มีสีหน้าย่ำแย่หม่นหมองไม่ดีอย่างเห็นได้ชัด
“เกิดเรื่องอันใดขึ้นท่านพ่อ”
ฮั่วหลิงเฟยเห็นสีหน้าและอารมณ์อึมครึมของบิดาแล้วก็พลันลุกลี้ลุกลนเร่งปรี่เข้าไปตามด้วยความกระวนกระวายใจ
“เหอะ!” นายท่านฮั่วส่งเสียงฮึดฮัด นัยน์ตาฉายแล้วความเคียดแค้นออกมาอย่างเห็นได้ชัด “ฮั่วซูเม่ยเป็นคนเนรคุณหลงลืมบุญคุณที่เคยอาศัยอยู่จวนสกุลฮั่วไปหมดแล้วหรือไร พอออกไปได้ไม่ถึงสิบวันก็วิ่งแจ้นเอาไปฟ้องผู้คนอื่นไปทั่วแล้ว!”
ฮั่วซูเม่ย!
เป็นสตรีผู้นี้อีกแล้ว!
ฮั่วหลิงเฟยเกลียดสตรีผู้นั้นจนเข้ากระดูกดำ “เจ้าคนเนรคุณนั้นอยู่ที่ใดกันลูกจะไปจัดการเอง!”
“หลิงเออร์!”
ฮั่วฮูหยินขึ้นเสียงเอ่ยห้ามปรามบุตรสาว “ห้ามเจ้าก้าวออกจากเรือนแม้แต่ครึ่งก้าวไม่เช่นนั้นอย่าได้หาว่าแม่ใจร้าย!”
ไฉนนางจะไม่รู้และดูไม่ออกว่าเหตุการณ์ไฟไหม้เมื่อหลายวันก่อนน
