ANG HULING UNGØL NI MARIPOSA (SSPG)

⚠️ CONTENT WARNING: This story contains strong violence, abuse, death, trauma, and mature themes. Reader discretion is advised. __________ MARIE CRISOLOGO "Sir Gustavo, 'wag po! maawa po kayo!" sigaw ko nang makita ko kung paano pagsasampalin ng mga tauhan niya ang inay na nakaupo sa kawayajg bangko habang hawak ako sa kamay ng isa sa kanyang mga tauhan. "Put*ng ina ka Senior Gustavo. Ako ang saktan mo wag ang asawa ko," pagwawala ng tatay na nakahandusay sa lupa habang naliligo sa sarili niyang dugo at namimilipit sa sakit. "Buhay ka pang anim*l ka!" muling sabi ni Sir Gustavo pagkatapos ay mabilis na kinuha nito ang kanyang baril sa kanyang likod at mabilis na tinutok kay tatay. BANG. BANG. BANG. "Tay!" malakas kong sigaw nang makita ko kung paano siya pinagbabaril ng hayop na si Sir Gustavo. "Rene..." hiyaw ni nanay sabay pagwawala. Tinamaan si tatay sa dibdib at sa ulo. Mabilis siyang humandusay at nawalan ng ulirat oero bago yun nakatingin muna siya sa akin sabay abot ng kanyang kamay na parang may sinasabi. Nilapitan siya ni sir Gustavo at pinagsisipa. Nagsisisigaw si inay na nagwawala sa galit. "Wala kang kasing sama Sir Gustavo. Mabubulok kayo ng pamilya mo sa impyerno, mga demonyo kayo!" hiyaw ni inay. "Matigas kasi kayong mga Crisologo. Kung sana sumunod kayo sa alok namin ay hindi tayo aabot sa ganito," nakangising sambit ni sir sabay tingin kay inay habang hinihipan nya ang dulo ng kanyang baril. "Tama na sir Gustavo. Papayag na ako sa gusto nyo. Papakasal na ako sa anak niyo," sigaw ko. Bumaling siya sa akin at tumingin. "Too late Marie. Ayaw na sayo ni Kris. Sa tingin mo gugustuhin ka pa ng anak ko pagkatapos ng nakita niyang pinagsasawaan ka na ng boyfriend mo?" insultong sagot nito sa akin. "Kahit na sinong matinong babae aayaw sa anak nyong hambog. Ngayon alam ko na kung saan nagmana ang anak nyo. Parehas kayong demonyo," galit na galit kong sigaw at pagwawala. "Talaga Marie? Oo demonyo nga ako. Matagal ko ng alam. Tignan mo kung gaano ako kademonyo," Nakangising sagot niya sabay tutok ng gatilyo kay inay at putok. Isang putok. dalawa. tatlo. Nakatingin si inay sa akin habang tumutulo ang dugo sa mga tinamaan ng baril. Lumabas ang dugo sa bibig niya at hinayaan nila siyang humandusay sa lupa. Pinipilit pa ni nanay tumayo pero pinag tatadyakan sya ni Sir Gustavo. "Tama na Gustavo. Demonyo ka talaga. Hayop ka!" sigaw kong galit na galit. "Nay.. " Hagulgol ko namg makita ko kung paano siya nahihirapan sa ginawa sa kanya. "Oh di ba Demonyo ako Marie? Susulitin ko na ang pagkademonyo ko, Ilabas ang mga bata," utos nya. Nanlaki ang mga mata ko. "Wag ang mga kapatid ko. Parang-awa niyo na," humahagulgol na pakiusap ko. Isa isa nilang binaba ang mga kapatid kong nakatali din. "Nay...tay!" mabilis na hiyaw ni Jingjing at Dexter nang makita nila sina nanay at tatay na wala ng buhay at naliligo sa sarili nilang dugo. Kinaladkad sila pero nagpumilit silang lapitan sina nanay at tatay. Niyakap nila ang walang buhay na katawan ng aming mga magulang. "Sir Gustavo akala ko mabait kayo sa amin. Ang sama niyo pala," Sigaw ni Jing kay sir Gustavo sabay sugod para sampalin ito pero nahawakan agad siya ni Gustavo sa kamay at pinagsasampal. Natumba siya sa lupa sapo ang kanyang mukha. "Ate. Tulungan mo kami," iyak ni Dexter na takot na takot at nanginginig na yumakap sa kanyang sarili. "Jing... Dexter," hiyaw ko at nagpupumilit na makaalpas sa taling nasa kamay ko. "Matapang ka gaya ng ate mo," baling sa kanya ni sir Gustavo na nakangisi na parang may iniisip na masama. "May mas idedemonyo pa ako Marie, gusto mong makita?" nakangising tanong nito sa akin sa malademonyong mukha. Natakot ako para kay Jing, alam kong siya na ang isusunod. Nilapitan siya ni Gustavo at sinabunutan hinarap sa kanya. "Maganda ka hija. Kasing ganda ng ate mo. Kaso wasak na siya. Ikaw sigurado ako hindi ka pa nakakatikim ng lalaki," sambit niya kay Jing habang hawak niya ang baba nito. Nakita kong nanginginig sa takot si Jing sabay iyak at tumingin sa akin. "Ate. Tulungan mo ako," mahinang pakiusap niya sabay iyak. Dalaginding na si Jing at maganda ang hubog ng kanyang katawan. "Boys... Balato ko na ito sa inyo. Ipatikim niyo ang langit sa magandang dalagang ito. Kayo na amg bahala pagkatapos," sigaw ni sir sa mga tao niya. "Jing... Jing... Wag," hiyaw ko sabay hulagpos. Kinaladkad nila si Jing. Nagwawala ito at tskot na takot. Wala akong magawa dahil nakatali pa rin ako. Parang bibigay na ang puso ko sa mga nasisilayan ko. "Ate... Ate... Ayaw ko ate. Tulong ate," sunod sunod na hiyaw ni Jing sabay kaladkad sa kanya ng apat na tao ni Gustavo. Halos mabaliw ako sa naririnig kong hiyaw, iyak at paghingi ng tulong ni Jing. Dinala nila siiya sa kwarto sa itaas at sinimulang halayin. "Manahimik ka. Sa una lang masakit. Masarap kaming magpaligaya. Dadalhin ka namin sa langit," "Ang swerte naman natin masikip pa ito sigurado," "Ako sa bibig ikaw sa kweba. Wahahaha," Mga nakakadiri at nakakadurog na salitang naririnig ko habang pstuloy sa paghiyaw at paghingi ng saklolo si Jing. Pangalan ko ang derstsong tinatawag niya. Wala akong magawa aking kapatid patawad. Durog na durog ako da bawat hiyaw na maririnig ko mula kay Jing. Grabe ang kademonyohan ng mga tao ni Gustavo. Humihiyaw pa sila sa sarap habang pinapahirapan ang kapatid ko. Lumapit sa akin si Dexter at yumakap. Nanginginig ang walong taong gulang kong kapatid sa takot. "Ate... ayaw ko pang mamatay. Alis na tayo dito," hiyaw at sigaw niya. Naawa ako sa kapatid ko. Wala pa siyang kamuang muang. "Sir Gustavo. Maawa na kayo sa kapatid ko. Ako na lang. Pakawalan niyo na sya. Bata lajg siya," pakiusap ko. "Ano ako tanga? Hahaha," malakas na sigaw niya at tawa. Hinablot niya si Dexter sa tabi ko at kinaladkad. Nanlaban ito at kinagat siya sa kamay. Initsa siya ni Gustavo sa tabi ni nanay at biglang pinaulanan ng bala. "Dexter!!!!!!" hiyaw ko ng makita kong humandusay ang bunso kong kapatid sa lupa na walang buhay. Nagwala at naghuhulagpos na ako. Hindi na lang galit ang nararamdaman ko sa mga sandaling ito kundi matinding pagkasuklam at pagkamuhi. Sa wakas ay natanggal ko ang tali sa kamay ko. Sa tabi ko ay may nakita akong basag na bote. Hindi ako nagdalawang isip na kunik yon at sumugod kay Gustavo para saktan siya pero agad niya akong napaghandaan at hinawakan sa leeg. "Palaban ka talaga Marie. Anong pakiramdam na makita mong mawala ang mga mahal mo sa buhay? Masakit ba?" nakatawang tanong niya. "Bakit niyo ito ginagawa sa amin? Ano bamg makukuha niyo sa amin? mahirap lang kami kayo asa inyo na ang lahat," mahinang tanong ko sabay hikbi. "Gusto lang naman naming bilihin tong lupa niyo kaso matigas ang ama mo. Milyon na nga ang inoffer ko tumanggi pa. Uminit tuloy ang ulo ko. Tapos inayawan mo pa ang anak ko. Sino ba kayo sa tingin nyo para magmatigas sa amin? Mga Kuto lang kayo dito sa lipunan," matigas na sagot niya. Hindi ako nakatiis, dinuraan ko siya sa mukha. "Mayaman nga kayo pero Napakademonyonng pamilya niyo," sambit ko sa knya. Uminit ulo niya at pinagsasampal ako at sinakal. Akmang tinutok nanniya sa akin ang kanyang baril ng may pumigil sa kanya. "Dad. Wait. She's mine," boses ng anak niyang kasing demonyo niya na biglang pumasok sa pinto. "Come on Son. Don't tell me gusto mo oang tikman yan. Pinagsawaan na ni Ronald yan," sambit niya sa anak niya. "Masarap pa rin siya dad. Sayang naman kung papatayin mo agad. Titikman ko muna. Malay nyo mapapayag ko siya," sambit niya sabay upo sa tabi ko. "Bubuka ka rin pala sa katulad mo pang dukha. Kung sa akin ka nagpatikim e di sana buhay pa ang pamilya mo ngayon," sambit niya habang hinahaplos nya ang hita ko . Nakaramdam ako ng pandidiri at pagkamuhi pero mas nagimbal ako sa mga narinig ko. BANG. BANG. BANG. Jingjing? "Boss. Tumirik muna ang mata sa sarap bago namin dinespatya," sigaw ng tao niyang nag aayos ng pantalon papunta sa amin. "Putang*na niyo. Mga Hayop. Demonyo kayong lahat!" hiyaw ko at sugod sa kanila. "Jing Jing!" hiyaw at paghagulgol ko. Wala ng natira sa pamilya ko. Hinawakan ako sa mga kamay nilg mga tao ni Gustavo. "Ikaw na ang bahal sa babaeng yan Son. After mo. Patayin mo. Wag kang mag-iiwan ng pwedeng ikasira ng pangalan natin," utos ni Gustavo sa anak niya sabay talikod. "Tara na boys. Si Kris na ang bahala diyan. Pagtabi tabihin nyo ang mga bangkay para madalign sunugin mamaya," utos niya sa mga tao nya. Naiwan kami ni Kris sa loobnng bahay. Nakahandusay pa rin ako sa lupa at umiiyak. Wala ng natira sa mga mahal ko sa buhay. "Tama na Marie. Hindi mo bagay ang umiyak sa ganda mong yan. Mas bagay mong umungol. Halika na wala na sila dad. Tayo na lang dito," malamig na yaya niya sa akin sabay haplos sa mukha ko.