Mary Jane

Chapter 10

Chapter 10

Mary

Nagising ako sa dampi ng sinag ng araw sa aking balat. Naiwan ko palang nakabukas ang bintana. Mabuti at hindi umulan. Magandang panahon ang bumungad sa akin habang ang kurtina ay sinasayaw ng hangin, siguro ay uuwi na kami ngayon.

Kinuha ko ang cellphone sa aking side table. Laking gulat ko dahil 11:30 na pala ng tanghali. Napabalikwas ako nang tayo at napahilamos ako sa aking mukha.

Hindi ko alam kung ano oras ako nakatulog kagabi. Masyado kasi ako binagabag ng tanong sa aking nakita. Muli kong pinagmasdan ang paligid at bumuntong hininga. Naligo na ako at bumaba.

" Magandang tanghali mam Mary, nakahain na po ang pagkain" sabay ngiti ni manang Fe.

" Salamat po manang, si Sir Liam po? "

" Ah eh maagang umalis, pero babalik din daw sya agad" saad nya habang naglalagay ng pagkain sa aking plato. Matapos kumain ay napagpasyahan kong lumabas muna.

Bumungad sakin ang napakalawak na hardin. Halatang alaga ito dahil sa maayos na puno at pantay na pagkakahulma. Gayundin ang maliliit na damo na aking naapakan, medyo mabasa basa pa dahil siguro sa ulan o hamog.

Pumikit akong mariin at dinama ang hangin. Sikat ng araw na hindi masakit sa balat. Nawala ako sa pagmumuni muni nang tumunog ang telepono ko.

Krys calling...

" Hello? "

" Kumusta? Uuwi ka na ba ngayon? " mahinahon tanong ni krys.

Nanibago ako sa tono nang pananalita nya. Sanay kasi ako na bubulyawan nya agad ako ng sermon.

" May problema ba krys?" pagaalala ko

"Ha? Wala ah. Namiss lang kita " napangiti ako sa sinabi nya. Pero ramdam ko parin na may problema sya.

" Uuwi na siguro mamaya, inaantay ko lang si sir Liam " rinig ko ang pagbuntong hininga nya.

Pagkatapos namin magusap ni krys ay agad ako umakyat sa kwarto. Inaayos ko ang gamit ko para ready na ako pagdating ni Liam. Kailangan ko na makauwi dahil nagaalala ako kay krys.

Nilock ko ang kwarto upang makapag bihis. Habang inaayos ang sarili ay napatingin ako sa pinto nang biglang pumihit ang seradura nang ilang beses. Baka si manang fe may kailangan

Mayamaya ay tumigil din ito.

Nang matapos ako ay binuksan ko na ito. Nagulat ako nang makarinig na sigaw sa isang silid.  Lumabas dito si Liam na may kausap sa kanyang telepono. Galit na galit ang kanyang itsura.

Agad ko sinara ang pinto ko ngunit may naiwang naka awang kaya tanaw pa rin ang labas. Diri diretsyo paalis si Liam na parang nagmamadali. Maya maya ay naka received ako ng text galing sakanya

+639********

I think you fell asleep. Just stay in your room and wait me there. I'll show you something.

Isasarado ko na sana ang pinto ko nang mapansin ko ang pintuan na kung saan lumabas si Liam na hindi nakalapat ang pagkakasara.

Babaliwalain ko sana ito ngunit may tumutulak sakin na tingnan ang loob nito. Hindi ko namamalayan na nasa tapat na pala ako ng pinto.

Hinawakan ko ang seradura at unti unti ko itong pinihit, hanggang sa bumukas na ang  pinto ng tuluyan.Bumungad sa akin ang napakalawak na kwarto. Oo,  siguro ito ang master's bedroom dahil sa doble o tripleng laki nito kumpara sa dalawang kwartong nakita ko.

Kulay ginto at puti ang kulay dito. Meron itong malawak na sala set. Sa gilid nito ay balkonaheng makikita ang malawak nilang bakuran.

Sa dingding ay mga paintings, mamahaling mwebles at mga indoor plant. Para sa akin parang bahay na talaga sya, namalayan na lang ang sarili na nasa loob na ako. Napadako ang tingin ko sa kama ng may umilaw dito ngunit kalaunan ay namatay din. Tinungo ko ito at nakita na isa itong cellphone. Siguro ay naiwan ni Liam. Pero nagtext sya sa akin kanina diba?

Bumalik ako sa realidad nang tumunog ulit ito. Dala nang kuryosidad ay kinuha ko ito. Halos manlaki ang mata ko sa nakita ko

Ingrid's calling..

Halos manlamig ang buo kong katawan sa aking nabasa. Tumatawag ang fiance nya.

Nakatitig lang ako sa hawak ko para akong naestatwa sa pagkakatayo ko. Namatay ang tawag at halos mabitawan ko na ito sa aking nakita. Screen saver nilang dalawang magkasintahan. Masaya at magkayakap. Gusto ko sana ibato ang cellphone pero ano ba ang karapatan ko magselos?

Nakailang beses ako bumuntong hininga at napagpasyahang ibalik ito kung saan ko nakuha. Lalabas na sana ako nang may mapansin ako sa aking gilid. Ang kaninang luha kong pinipigilan ay tuluyan nang lumandas sa aking mukha

Mga picture frame na nakasabit sa dingding. Kitang kita ko sa kanilang mukha ang pagmamahalan nila at kung gaano sila kasiya. Mga lugar kung saan saan sila nagpupunta.

May isang litrato na nagpadurog sa puso ko. Si Liam na nakayakap sa likuran ni Ingrid at nakahawak silang dalawa sa nakaumbok na tyan.  Hinawakan ko ang litratong nakapatong sa vanity na nakahalik pa sya sa pinabubuntis nito.

Bigla akong nawalan ng lakas at nabitawan ito. Halos di ko na makita ang nabasag na picture frame dahil punong puno ng luha ang mata ko.

Kaya pala ganun nya ako bilinan at ilock ang pinto. Kwarto pala nila ito. Kwarto nilang dalawa mag asawa. Napahawak ako sa aking dibdib dahil sa sakit ng nararamdaman ko at halos di na ako makahinga.

Piling ko bumigat bigla ang ulo ko, ang daming tanong na pumasok sa isip ko. Ano ang mga pinakita nya sa akin? Bakit gusto nya ako makasama? Bakit humiling sya ng isang gabi. Yung mga halik nya at yakap? Ano lahat ibig sabihin non? O baka ako lang? Ako lang ang nagiisip lahat ng ito. Ako lang ang nagiisip na may namamagitan sa aming dalawa.

Pinipigilan ko ang aking pahikbi. Dalawang kamay kong tinakpan ang aking bibig upang hindi makalikha ng anumang ingay dulot ng aking pagiyak. Gusto kong umalis na sa kwartong ito ngunit parang napako ang aking paa. Nawalan ako nang lakas.

" M-mary " bumilis ang t***k ng puso ko nang marinig ko ang boses ni Liam. s**t! Alam kong nasasaktan ako ngayon pero natatakot ako dahil naabutan nya akong pumasok sa sagradong kwarto.

Pinunasan ko ang aking luha lumingon sakanya na parang hindi umiyak kahit alam ko sa sarili ko ang pamamaga ng aking mata.. Napadako ang aking tingin sa nabitawan kong litrato kung saan nakatitig si Liam.

Napapikit ako dahil nabasag ko pala ito.

" S-sorry sir L-liam.. Hindi ko po sinasadya sorry po talaga " saad ko habang kinukuha ang bawat piraso nito.

Ramdam ko ang panginginig ng aking kamay dahil sa nabibitawan ko ang pinupulot ko. Lalo itong nanginig dahil sa papalapit sya sa aking direksyon.

Hinawakan nya aking dalawang kamay. Kasabay ng pagtulo ng aking luha ang pagtulo ng dugo sa aking daliri.

Yumuko ako at pilit na pinupulot pa rin ang bawat piraso. " I'm sorry, I'm sorry, I'm s-sorry Liam " paulit ulit kong saad habang patuloy ang pag agos ng aking luha.

" I'm sorry sir Liam, hindi ko po sinasadya, hindi ko intensyon na---"

" This is my fault, I should've tell you" saad nya habang hawak ang aking pisngi. Hinawakan nya ito na parang takot magasgasan.

Nagtaka ako sa kanyang ginawa diba dapat magalit sya? nakialam ako sa kwarto nila.

Ngunit ang takot kong baka magalit sya sa akin ay napalitan ng pagalala.

Namumula ang kanyang mata na parang anu mang oras ay may lalabas na luha.

"  I want to go home " wala sa sarili kong sambit, sandali kami natigilan, bagsak balikat akong tumayo at lumabas ng kwarto.

Nanigas ang buong katawan ko nang biglang may yumakap sa aking likuran.

" Ni Mary please, don't leave me " may kung anong kumurot sa puso ko. Muli nanamang tumulo ang luha ko.

" Bakit mo ba to ginagawa? Hindi ko na alam naguguluhan na ako " hinarap nya naman ako at pinunasan aking luha. Kinulong nya ang aking mukha sa kanyang palad at pinagdikit ang aming noo.

" I don't know, Mary naguguluhan din ako, basta ang alam ko gusto kitang kasama, gusto ko sa akin lang atensyon mo, nagseselos ako kapag may ibang lalaking humawak sayo, o kahit tingnan ka nila. Gusto ko akin ka lang."

" Simula ng una kitang makita at nang mangyari ang gabing iyon hindi kana nawala sa isip ko! Lagi mo akong ginugulo pati ang nararamdaman ko ginulo mo!" hindi lang mata nya ang namumula maging ang kanyang mukha

"Gusto kitang ipagdamot Mary just... just give me some time " ang boses nya ay pilit pinapatatag.

" Mali to, ilang linggo na lang ikakasal kana at ayokong makasira ng pamilya .m-may asawa at anak kana"

" Hindi mo naiintindihan Mary"  kasabay nito ay ang paglayo nya sa akin. At paghawak nya sakanyang sentido habang ang isang kamay ay nasa kanyang baywang.

" Ayoko maging kabit sir Liam, kung ano man ang namagitan sa atin kalimutan na natin iyon" madiin kong sinabi sakanya at binuo ang aking boses upang hindi mahalata ang pag garalgal nito.

" No! I can't! Hindi ganon kadali kalimutan ang lahat Mary! Pera pera na lang ba sayo yon? Your virginity? " napa awang ang labi ko sa sinabi nya. My virginity?

" Isang gabi lang iyon, ni hindi ko nga matandaan kung ano ang nangyari eh. kaya kalimutan na natin kung ano man yon! " this time napasigaw na ako. Kitang kita ko ang pagkadismaya sa kanyang mukha.

I saw his face changed real quick!  Galit na galit. Hinakbang nya ang distansyang namamagitan samin, kinabahan ako at nawala bigla ang tapang ko.

Hinawakan nya ako sa aking magkabilang balikat. Napangiwi pa ako sa diin ng pagkakahawaak nya

 " Kalimutan? Hindi papaalala ko sayo lahat."  Kasabay non ay mabilis nya ako tinulak sa kama, halos tumalbog ako rito sa lakas ng pwersa nya.  Ginapangan ako ng takot sa aking katawan.

" You beg for me! You want me to own you. You need money. I told you i can't do that because I'm getting married but then, you are so desperate. That's why you wrecked my clothes at hindi mo yun nasukahan" napahawak ako sa aking damit habang hinuhubad nya ang kanyang suot. He showed me his perfect body, broad chest and abs.

Really mary? Fantasizing this time?

Napalunok ako nang kinalas nya ang kanyang sinturon at hinubad ang pantalon. I gasped when he was only wearing his boxer. Napaatras ako sa kama habang unti unti syang lumalapit sakin. I'm shaking

"Please stop Liam, tinatakot mo na ako "  really I am, sa titig pa nga lang nya kinakalibutan na ako. Eto pa kayang galit na talaga.

Clenching jaw and dark aura of his face it look likes devil for me. Ghad!

This time I'm crying and begging for mercy,  when he totally take off his boxer short.

" NO please " saying those words while looking to his strong masculine. He owned me for the second time.