"I told you to leave all the f*cking files on my desk so that I can come back and review all of them, didn't I?" Jaero started yelling as soon as he entered his spacious office. Ang laki ng galit niya dahil lang nadatnan niya ang bakanteng lamesa niya.
One of his employees ran to him with a bunch of folders in her hand. She handed over the papers with her head almost hitting the ground at how hard she bowed down. Her hands were trembling, she knows how bad this is gonna get.
"Mr. Jaero, ito na po ang mga-"
"I needed those yesterday!" he screamed with his whole chest. "Ano sa mga sinabi ko ang hindi nin'yo naintindihan? I requested this to be in before I even arrive. You forgot to bring them in for thirty minutes longer than you were supposed to! What good reason do you have?"
"Sir, hindi po namin napansin na hindi pa pala nakalapag sa-"
"So, binabayaran ko kayong lahat para ako pa ang makapansin sa napakasimpleng bagay na kagaya no'n?"
Wala na namang nakakibo dahil sa pambabara ng kanilang boss. Kahit pa araw- araw na siyang ganito kahirap kausapin, hindi pa rin sila nasasanay. Kailangan pa rin nilang mag-ipon ng lakas ng loob. At kahit pa anong gawin nila, hinding- hindi nila 'yon magagawa. Ang tanging makakagawa lang ng paraan para maayos siyang makausap ay si Tomo.
"Sorry po talaga Mr. Jaero, hindi na po mauulit," the woman in her late twenties,Daniela, whispered. She just stood back up and a faint sound of her bones cracking was heard. Napangiwi pa nga ang babae dahil dito.
Jaero aggressively pulled the folders, opened one up and scanned it with his eyes. His eyeballs moves too quickly from left to right, but then it got stuck on a certain phrase that kept on bothering him to the point where he clenched his jaw really hard.
"Who wrote this?" he asked. "Simpleng grammar, hindi maayos?" muntikan na mapasigaw si Daniela dahil sa pagtama ng mga papeles sa pader na nasa likuran niya. Maging ang mga ibang trabahador na nasa labas ng opisina at nakikinig lang para makasagap ng balita ay nangatog sa takot.
"Ay, may war," everyone turned to look at the man that just came to save them all. Tomo finally came in, kung tignan siya ng mga tao rito ay parang siya ang tanging makakapagligtas sa kanilang lahat ngayon. Silently, he nodded, acknowledging that he's the chosen one to deal with the monster.
"Mr. Jaero," tawag niya sa lalaki. Biglaan niya rin na isinara ang pintuan, sakto lang na nakatakas mula sa opisina si Daniela. "Alam mo, kung hindi ka lang guwapo, siguradong ipinakulam ka na lahat ng mga epleyado rito," he commented with a smirk on.
"Ano ba namang katangahan kasi 'yan? Ang dami- daming kailangan na tutukan, ang daming kailangan na gawin! And yet, we waste time just because they fail to accomplish the most basic tasks? Anong klaseng ace team 'yan? Maghanap ka nga ng papalit sa mga 'yan! Nakakairita na! Wala namang ibang alam gawin kung hindi patagalin ang trabaho!"
"Hoy, tama na muna. May ibabalita pa ako sa'yo, 'wag kang masyadong gigil. Baka sumabog ang puso mo bago pa ang kasal mo."
His cat eyes landed on Tomo. He immediately raised both his hands because of how threatening his gaze looked. Up till now, it gives him chills.
"Chill friend," Tomo nervously giggled. "May bride ka na."
"What?"
Tomo gave him the binder, "Irene Pascua, twenty. A normal second year, nursing student at Morgan University. Nand'yan na rin ang birth certificate, ID copies, uh, ano pa ba?"
"Resume and police clearance?" nagtatakang sabi ni Jaero habang binabasa ang mga papeles na hawak niya. "Ano 'to? Bakit hawak mo ang mga papeles niya?"
Parang kinikiliti kung tumawa si Tomo, "Alam mo, hindi ko rin alam kung ano ang nangyayari, pero pumayag siyang magpakasal sa'yo."
Jaero's expression quickly changed. He suddenly grinned and excitedly sat down on his chair while pulling all of Irene's papers out. He wants to read all of them at once.
"Seryoso ba? Pumayag siya?" masigla niyang tanong, parang bata. "Sandali nga, niloloko mo ba ako?"
"Please, Mr. Jaero! Ipaliwanag mo nga sa akin kung papaano ko makukuha ang lahat ng 'yan kung hindi siya mismo ang nagbigay sa akin. Hindi ko nga alam kung bakit handang- handa siya na mag apply, pakakasalan mo, tapos ipinabigay sa'yo 'yong resume niya? She's something else, man."
"I know, she is."
"Aba, sandali nga! Kakaiba naman 'yang mga ngitian mo! Parang may something kaagad!" sigaw ni Tomo.
Jaero happily shrugged, "Schedule a meeting with her. I want to know her better."
"Huy, Bayani," tawag sa kan'ya ng kaibigan. "Seryoso ka talaga? Pakakasalan mo siya? Akala ko ba you're into more matured and successful ladies? Hindi pa graduate 'yong tao. Hindi pa nga niya kayang tumayo para sa sarili niya. I've never seen you be attracted to someone like her, before."
The businessman crossed his arms on his chest, "I know," he said with a sigh. "She really should stand up for herself huh?" napahawak pa ito sa kan'yang baba habang tila malalim ang iniisip.
Makalipas ang ilang sandali, matalim na naman ang tingin niya sa assistant.
"Tomo, ipaalala mo nga sa akin 'yan. Ha?"
"Ang alin?"
"Kailangan ang unang- una kong ituro sa kan'ya ay kung papaano siya makakatigil na maging okay lang sa kahit na ano. Remind me to teach her how to be rude to people, she should take that from me."
"T*ngina, anong kalokohan 'yan Jaero?" bulalas ng kaibigan. "Seryoso ka talaga? Gusto mong pakasalan 'yong tao para turuan kung papaano maging masamang d**o na kagaya mo? You want to marry her and corrupt her? Is that it?"
"Tanga, hindi," Jaero rolled his eyes. He licked his lips before grinning, "Come on now, as Mrs. Aghero of course, she needs to learn how to make people bow down for her. She's going to be a Queen, that's one thing she has to learn."
"So, talagang seryoso nga ito? Siya na nga ang pakakasalan mo?"
Jaero slammed his fist on the table, "Tomo, ilang beses mo ba ako kailangan na tanungin? I already said, I will marry her, didn't I?"
"Ye- yeah."
"No go and schedule a meeting with her. I want to meet my bride," Jaero grunted and threw insulting looks at Tomo. Then seconds later, he happily pulled out the resume of the woman she chose to marry.
"Oh gosh," he cutely chuckled. "She doesn't have anything in here- oh, but she's smart."
Hindi na nito namalayan ang mahinang bulong ni Tomo, "What the f*ck? Anong nangyayari rito? Biglang natatawa at kinakausap ang sarili?" he asked himself as he tried to physically shake off the chills he got from how creepy his boss was acting.