"Bazen iyileşmek, birinin gözlerinde eski seni aramak değil; yeni ve yaralı halini seven o adama teslim olmaktır..En büyük savaş, insanın aynadaki yansımasıyla verdiği savaştır. Ve bu savaşta tek silah, 'seni olduğun gibi kabul ediyorum' diyen bir sestir."
Altı ay sonra......
İlayda Lina anlatımıyla devam.....
İstanbul’un gri göğü, hastane odalarının bembeyaz tavanlarına sinmiş bir kabus gibiydi. Zaman burada akmıyor, her bir dikişin sızısında, her pansumanın acısında bir iltihap gibi birikiyordu. Dışarıda mevsimler devriliyor, kışın ayazı camları zorluyordu ama o koridorlarda sadece ölümle yaşam arasındaki o ince, gergin ipin sesi duyuluyordu.
Can için uyanış, mutlak bir sessizliğin içine atılan bir el bombası gibiydi. Pıhtı gitmişti ama o pıhtının boşalttığı yer artık dünyanın tüm
