Chapter Three

1735 Words
          Katatapos lang ng klase ko sa University and I'm here in Pinch. I'm secrely visiting their company. Alam niyo na, tingin tingin lang. Wala naman sigurong masama, diba?           Palibot-libot ako, nanunuod ng photoshoots, patingin tingin sa mga empleyadong dumadaan. This place is actually cool. I love their interior design tapos pansin kong may maliit silang tila grocery store sa loob at food court na rin na para sa mga empleyado? I mean, that's cool.           Pumasok ako sa food court. Ginutom na rin ako. I didn't eat lunch kanina dahil dumiretso ako agad sa library after our last class sa umaga for my research. Halos nasa library na lang ang mukha ko pag nasa university. Ganun talaga.           I was just looking at the food stalls, naghahanap ng makakain when I accidentally bumped on someone.           "I'm sorry." hinging paumanhin ko.           "It's okey." aniya saka ngumiti.           I raised my eyebrows. He looked familiar. Parang nakita ko na siya dat--... No way! He's that guy in the elevator nung isang araw sa condo! Hindi ako pwedeng magkamali! Hindi ko makakalimutan ang mukhang yan! What is he doing here? Dito ba siya nagtatrabaho?? Don't tell me he's really a model?           "Okey ka lang?" tanong niya ng nakatayo lang ako roo't nakatitig sa kanya.           I cleared my throat. "I-I'm sorry ulit."           Aalis na sana ako sa harapan niya para bumalik sa pamimili ng food when he suddenly talked.           "You look familiar. Have we met before?"           Bumaling ako muli sa kanya. Sasabihin ko na sanang sa elevator. But that'd be awkward kung ie-explain ko pa.           He snapped his finger. "You're that viral girl!"           Naglaho ang mga ngiti ko sa sinabi niya. Hays. Lahat na lang ng nakakakita sa akin yun ang tawag sa akin.           "Uy diba ikaw yung nag-viral sa f*******:?"           "Siya yung magandang babae na pinakita ko sayo!"           "Hala, ikaw yung famous. Nakita kita sa page dun sa facebook."           Yan lang ang laging naririnig ko and it's really tiring.           "Can I take a picture with you?" tanong niya.           Hindi na ako naka-hindi ng kunin niya ang phone niya mula sa bulsa't agad na lumapit sa akin. He asked someone na picturan kaming dalawa. I feel really embarassed. Di na dapat ako nagpunta dito.           "Do you work here?" tanong niya.           Umiling ako. "May binisita lang."           "Oh... Okey. I'm Kiko by the way."           Inabot niya sa akin ang kamay niya, nagdadalawang isip ko namang tinanggap yun. "Justine."           "Yeah, I know. You're pretty famous. You're a lot prettier in person by the way... Like really pretty."           Naaasiwa akong tumawa. "Thanks?"           "Can I get your number?"           "Su--" hindi ko natapos ang isasagot ng marealize ang tanong niya.           Malapad ang ngiti niya habang hinihintay ang sagot ko. Hindi ko alam ang isasagot. He's nice to me and he's really f*****g attractive! Like really attractive. Kung yung mga lalaki lang toh sa University na bigla na lang lalapit sa akin just to ask for my number, malamang tinurn down ko na siya agad without a second thought           "F-for what?" imbes ay tanong ko.           He laughed. "That's a weird question... Uhmm... So we can be friends?" hindi niya siguradong sagot.           I have the impression that he's a funny guy. Mas lalo din siyang gumagwapo pag ngumingiti siya. The first time I saw him, seryoso yung awra niya. He's like a total different person.           "Kiko!"           Napatingin siya sa likod ko ng may tumawag sa pangalan niya. Napatingin na rin ako doon. Parang mauubo ako ng masilayan kung sino ang papalapit sa amin. I know him!! That's Edmund Rodriguez! He's the son of Tyron Rodriguez, the former CEO of Pinch! I always see him on car racings. Not that I'm a big fan, Ellah's a big fan and she always watches it pag nasa bahay lang kaming dalawa. Though I heard he's already married. Do they know each other?           "Pinababa mo pa talaga ako rito. I told you to come upstairs." tila inis na wika ni Edmund.           He's... He's very good looking. No wonder why Ellah's obsessed with him. She'd probably be jealous pag kinuwento ko toh sa kanya.           Tumingin siya sa akin. "Is she your girlfriend?"           "Pwede." pabirong sagot ni Kiko.           Napailing naman si Edmund saka tumingin sa akin. "Wag na wag kang magpapadala sa paandar nito. He might look harmless but he's an asshole. I'm warning you since you're really pretty."           Sinipa ni Kiko si Edmund. "Shut up, man. Hindi pa nga nagsisimula binubuko muna." aniya. "Don't listen to him. He's the biggest asshole in the family."           I looked at him surprised. "Family?"           He smiled. "Yeah. Edmund's my cousin."           Ohh, so they're cousins. Kaya naman pala pareho silang gwapo.           "Anyway, can I still get your number?"           Sinuntok-suntok ni Edmund sa braso si Kiko dahil sa tanong nito. Hindi ko alam ang isasagot. Should I give it to him? Wala naman sigurong masama, diba? I mean... He looks nice. Saka number lang naman.           "Don't. I'm warning you. Don't." biro ni Edmund.           Natawa na lang ako sa biruan nilang dalawa. Inabot ni Kiko ang phone niya sa akin. Agad namang humiyaw si Edmund ng tanggapin ko iyun. I typed my number on his phone. Saka ako na rin mismo ang nag-save.           He checked his phone saka tinawagan yung number na sinave ko. I took my phone out of my purse at pinakita ko sa kanya yung tawag. Tss. Sigurista.           "I hope we'll meet again, Justine." aniya.           "S-sure."           "Anyway, I have to go. May kailangan pa kaming pag-usapan ng pinsan ko about sa upcoming anniversary ng Pinch. Call me if you need anything or if... You want someone to hang out with."           Tinulak siya ni Edmund. "Tama na yan, pre. Baka ma-fall na si Ms. Ganda sayo niyan."           "Eh di mas mabuti. You don't mind falling for me, do you?"           Napaubo ako. "H-ha?"           He chuckled. "As long as you're not a minor, you're free to fall in love with me. Sasaluhin kita." aniya sabay kindat.           Lumakas ang t***k ng puso ko sa sinabi niya. Tila pinagpapawisan na ako. Saan na ba nakarating tong usapan namin. Ba't love na agad pinag-uusapan? Kaloka.           "Y-you said you're part of their anniversary?" wala sa sariling tanong ko.           Nagkibit-balikat siya. "Not exactly pero parang ganun na nga."           Napatango-tango ako. I'm not sure what he meant by that but I'll take that as a yes.           "I'm sorry, Ms. Justine... But I'm afraid I have to excuse ourselves now. It's nice to meet you... And please don't forget my advice. Wag kang magpapadala dito kay Kiko."           "Stop it, bro. Baka matakot eh." anang si Kiko. "Anyway... We really have to go. Save my number."           Tumango lang ako saka tuluyan na silang nagpaalam na dalawa. Nagbibiruan pa rin sila habang naglalakad palabas ng food court. He's cute. I mean, Kiko.           I looked at my phone saka agad na sinave yung number niya sa phone ko. Don't get any ideas, I'm only saving this in case I need his help in the future.           Parang nawala yung gutom ko dahil sa kanila. But I bought some foods na rin para hindi ko na kailangang magluto pa kung gutumin ako mamaya pag-uwi sa bahay.           Palabas na ako ng Pinch when I heard my name. Napatingin ako sa kung sino ang tumawag sa akin. I'm surprised to see that Sunny woman who went to the house last time.           "I'm glad to see you here. May desisyon ka na ba? I heard from your sister na pinag-iisipan mo pa yung offer namin."           I bite my lips. Parang lumakas yung urge ko na tanggapin ang offer. I mean, ngayong nakita ko yung Pinch, saka parang light naman yung environment dito, tila wala ng dahilan para umayaw ako. The offers are tempting as well.           "Yes. I already made my decision."           "Glad to hear that... And I supposed you're accepting it?"           Tumango ako. "Ihahatid ko na lang po rito yung kontrata with my signature on it."           Mas lalong lumawak ang ngiti nito. "That'd be great! I'm excited to welcome you in our family. Once you signed the papers, go to my office and we'll talk about everything then."           "S-sige po."           "I'm really happy. You made the right choice. Your sister will probably be happy to hear this as well."           Ngumiti ako. "Well, siya yung pumilit sa akin dito."           Nag-usap pa kami about some stuff. She offered me na i-tour niya ako sa buong building but I refused dahil naikot ko na rin naman toh kanina. Matapos namin mag-usap ay nagpaalam na akong aalis. Weirdly, I didn't regret saying yes sa offer nila. I think I'll enjoy this. Di ko naman pababayaan ang pag-aaral ako. I'll balance it. I'll be graduating like 2 months from now anyway.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD