เอาใจยากซะจริงๆไม่รู้เเหละเเละผมก็ไม่สนด้วย ผมปล่อยนายหัวนั่งพับลงกับพื้นโดยที่ไม่คิดจะช่วยสักนิดผมไม่รู้ว่าตอนนั้นผมกล้าทำไปได้ยังไง ถามว่ากลัวมั้ยใครบ้างจะไม่กลัวเขา ทำใจดีสู้เสือไปงั้นเเหละ ผมเดินขึ้นห้องไม่หันกลับไปมองเลยสักนิดว่าคนตัวสูงทำหน้ายังไงคงโกรธจนหน้าดำหน้าเเดงไปหมดเเล้วมั้ง เจ้าเล่ห์นักนะเมาบ้าอะไรมืออย่างกับปลาหมึกลวนลามไม่หยุดเดี๋ยวจับนั่นบีบนี่ใครจะเชื่อสมควรเเล้วที่ให้นอนอยู่หน้าบ้าน ขึ้นมาเองไม่ได้ก็นอนมันกรงหมานั่นเเหละ
ผมเดินขึ้นมาไม่ลืมเตรียมชุดนอนไว้ให้วางพาดไว้บนโซฟาก่อนจะเข้าไปบีบยาสีฟันเตรียมไว้ให้คนตัวสูงในห้องน้ำ ยังไงเขาก็ต้องขึ้นมานอนในห้องอยู่เเล้วคนอย่างนายหัวทินธรมีเหรอจะยอมนอนในกรงหมา ผมเตรียมผ้าเช็ดตัวเเละยาสีฟันเสร็จออกมาก็เจอคนตัวสูงเดินเข้าห้องมากลิ่นเหล้านี่หึ่งเลยนะ ผมมองคนตัวสูงที่เสยผมขึ้นใบหน้ายังหล่อเหมือนเดิมคนตัวสูงสะบัดหัวนิดหน่อยก่อนจะมองมา
