“ธรรศกับครมากินขนมกันเร็วครับ”
“ครับม๊า!”
เด็กทั้งสองคนตอบรับพร้อมกับเดินตามผมไปที่ห้องรับเเขกผมเปิดทีวีให้ลูกพร้อมกับวางจานขนมไว้ตรงหน้าพอเห็นลูกนั่งดูทีวีตาเเป๋วก็อดหอมเเก้มทั้งสองคนไม่ได้ ผมบอกให้ลูกทานขนมอยู่ในนี้ก่อนเพราะมีธุระจะคุยกับป๊าซึ่งเป็นเรื่องของผู้ใหญ่ ผมกลัวลูกจะมาเห็นผมกำลังโมโหนายหัวลูกอาจจะเข้าใจผิดว่าเราสองคนทะเลาะกันเลยบอกให้ลูกนั่งดูทีวีในห้องกันไปก่อน ไม่รอช้าผมเดินกลับไปหานายหัวก่อนจะเท้าเอวพูดออกมา
“จะพอได้หรือยังครับ?”
“…” ยังไม่รู้ตัวอีก
“หยุดทำงานเเล้วหันมาตอบคลีน” ผมบอกเสียงเข้มจนคนตัวสูงวางปากกาเเล้วหันมามองผม
“หื้ม?”
“กี่วันเเล้วครับที่นายหัวเอาเเต่ทำงานเเบบนี้ เคยดูเวลาบ้างไหมว่าเวลาไหนคือช่วงทำงานเวลาไหนควรพัก?” ผมดุออกไปทันที
“ช่วงนี้ฉันอยากปิดโปรเจคให้หมด”
“มันสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอครับ มันสำคัญขนาดที่ไม่มีเวลามองหน้าลูกหน้าเมียเลยใช่ไหมครับ” ผ
