Duru kahvaltıyı geçiştirmek için kendine bir sandviç hazırlamıştı. Masaya oturup lokmasını alırken Neva mutfağa geldi.
Neşeli sesiyle “Günaydın!” dedi.
Duru lokmasını bitirip sıradan bir şekilde günaydın deyip yemeğe geri döndü.
Neva hızlıca kahveyi koyup dolaptan birkaç kahvaltılık çıkardı. Fıstık ezmesini ekmeğe sürerken bakışlarını Duru’nun üzerinde gezdirdi.
Ciddiyetle “Hala kızgın mısın?” diye sordu. Duru unutmamış olsa da dün gece yaşadığı utancı hatırlayınca yeniden strese girdi.
Kısaca “Kızgınım!” dedi. Neva oturan arkadaşına arkadan sarılıp “Özür dilerim. Dean’in evde olabileceğini düşünmedim.” Dedi.
Duru bu konuda Neva’nın hatalı olmadığını biliyordu. Kızgınlığı arkadaşına değil düştüğü durumaydı.
“Senin suçun değil!” Dedi dürüstçe. “Ben temkinli davranmalıydım.”
Neva
