Göktuğ, düğün salonunun önünde durduğunda, içini garip bir his kapladı. Midesinde rahatsız edici bir ağırlık vardı, elleri yumruk olmuştu ama yüzüne hiçbir şey yansıtmıyordu. Davetliler lüks arabalarla birer birer gelirken, içeriden yükselen müzik ve kahkahalar her şeyin ne kadar kusursuz göründüğünü gösteriyordu. Ama kusursuz olan her şey gibi, bu düğün de içi boş bir yanılsamaydı.
Daha içeri adım atmadan, Görkem’ i kapının yanında beklerken buldu. Ellerini cebine sokmuş, kendinden emin bir gülümsemeyle yaklaşıyordu.
Göktuğ hemen duruşunu düzeltti. Ne olursa olsun, hissettiklerini belli edemezdi.
Görkem yanına gelince omzuna hafifçe vurdu. “Geldiğin iyi oldu.” dedi samimi bir sesle. “Bir şey rica edeceğim.”
Göktuğ kaşlarını çattı. “Nedir?”
Görkem, yanında duran görevliye hafif bir iş
