HARAMSIN BANA (+18)

ZITLIKLAR

Buraya madem bunun için gelmişti o zaman konuyu açsa iyi olurdu. Görkem' i her zaman kendine yakın hissetmişti; ama şimdi... şimdi aralarındaki mesafe çok daha belirgin görünüyordu. Ancak Görkem' in Lale'ye karşı ilgisi her zaman bir şekilde var olmuştu. Bu iki tezat kafasını karıştırıp duruyordu.

Lale şekerleri alırken, bir yandan Görkem ’i izliyordu. Gözlerinde bir huzursuzluk vardı ama yine de onu tanıdık bir şekilde, belli belirsiz bir şekilde izleyen, onu hatırlayan bir bakış vardı. Lale’ nin içi bir nebze huzurluydu. Bir şeyler değişmişti ama o, geçmişin izleriyle ne kadar derinleşirse derinleşsin, Görkem ’in ona gösterdiği ilgiyi görmeyi hala arzuluyordu. Şekerleri görmek bu konuda destek olmuştu.

“Senin için aldım. Hepsini al. Biliyorsun ben sevmem zaten. ” Görkem ’in sesi biraz daha soğuk bir tonla odanın içini doldurdu. O kadar basit bir şeyin, bir şekerin Lale ’yi mutlu edebileceğini görmek... Bu Görkem' e tuhaf geliyordu.

Lale şekerin ambalajını dikkatlice açarken bir an durdu, sonra sakin bir şekilde, “Sadece benim küçükken sevdiğimi bildiğin için mi aldın?” dedi, biraz da eğlenceli bir şekilde. Görkem 'in bu şeker meselesiyle olan tutumunu merak ediyordu. O her zaman biraz mesafeli, ilgisiz bir tavır sergilese de, Lale, aradaki eski bağları görmek istiyordu. Şeker konusu Görkem için sıkıcı bir konuydu. Bir an önce kapansın istiyordu ama Lale için önemliydi. Lale şekere bakışıyla bile bunu belli ediyordu.

Görkem gözlerini yavaşça Lale' nin üzerinde gezdirdi, hafifçe başını eğdi ve bir an düşündü. İçinden “Bu kadar mı? Sadece şekerle mi olacak bu iş?” diye geçirdi, ama dışarıya hiçbir şey yansıtmamaya kararlıydı. “Evet senin için aldım çünkü seni mutlu etmek benim için önemli.” dedi, soğuk ve maskeli bir şekilde. İstese de sesine sıcaklık katamamıştı ama Lale bunu fark etmedi. Göktuğ bazen aldıklarını Görkem' e verirdi Lale' ye vermesi için. Görkem neden kendi vermediğini sorduğunda önemli olanın mutlu olması olduğunu söylerdi. Bu cümle oradan aklına gelmişti.

Lale’ nin gözleri hafifçe parladı. Görkem ’in küçükken de böyle dediğini hatırlıyordu ama o zamanlar işler çok farklıydı. Şimdi, aralarındaki mesafe çok daha derindi. Ancak yine de, Görkem 'in hala ona özel bir şeyler sunma çabası Lale ’yi düşünmeye sevk etti.

“Peki. Uzatmaya gerek yok. Eski arkadaşız biz. Rahat olabiliriz sanırım. ” dedi Lale yavaşça.

“Ailelerin evlenmemizi istediklerini biliyorum. Ama sen gerçekten buna istekli olduğuna emin misin? Bunu bizim için mi istiyorsun, yoksa ailen için mi? ”

Lale’ nin sesi nazik, ama belirgin bir şekilde sorgulayıcıydı. Görkem ’in cevabını merakla bekliyordu ama aynı zamanda o cevapla başka bir şeyler de öğrenmeyi umuyordu.

Görkem, derin bir nefes aldı ve hafifçe gülümsedi, ama bu gülümseme hiç de içten değildi. “Lale, bu sadece ailelerin istemesiyle olacak bir şey değil. Ben de bu fikri uygun buluyorum. Geçmişe bakıldığında, seninle geçirdiğimiz zamanları düşündüğümde, sanırım bizim için uygun. Biz çok uyumluyduk. Her şey çok doğru görünüyor seninle. Bunu seninle yaşamak istiyorum. ”

Sözlerinin altını çizen bir hava vardı. Lale, Görkem ’in bu kadar doğrudan konuşmasını beklemiyordu. Ancak onu tanıyordu, her zaman mesafeli ve temkinli bir şekilde yaklaşırdı. Onun bu kadar açık sözlü olması bir şeyleri değiştirebilir miydi? Lale hala emin olamıyordu.

Lale, bir süre sessiz kaldı. Görkem ’in söyledikleri, kafasında dönüp duran sorulara net bir cevap veriyordu ama bir şeyler eksikti. Bir duygu eksikti, belki de bir güven. Bu güven, yıllar önce kurdukları bağlarla mı yoksa şu anki mesafeleriyle mi şekillenecekti? Geçmişin izleriyle mi yoksa şu anki gerçeklikleriyle mi şekilleneceklerdi?

“Bunu gerçekten istiyorsan...” dedi Lale, yavaşça, “O zaman bence doğru bir karar verebiliriz birlikte. Ama unutma, eski bizler değiliz. Her şey değişti. Konuşmamız gerekmez mi? Birbirimizi yeniden tanımamız?”

Görkem, Lale ’nin sözlerini dikkatle dinledi. Bir an için, eski günlerin hatıraları zihninde canlandı. Lale' yi arkadaş olarak severdi ama evlilik başka bir şeydi. Evlilik konusu açılınca Lale' yi düşünmüştü ve çocuksu gelmişti ona. Sonra büyümüştür herhalde dedi ama bu şeker olayı, Lale' nin konuşma tarzı falan tam aksini ispat ediyordu onun gözünde. Ailelerin çıkarlarına uygun bir evlilik olacaktı işte. Sorgulamaya gerek yoktu Görkem' e göre. Ama bunları açık etmek istemedi. Bunları söylerse Lale bu işi bozacak gibi görünüyordu. Bu evlilik ona yeni bir fırsat sunuyordu ve o fırsatı her şekilde kullanmak istiyordu.

“Geçmişteki biz, belki artık yok ama gelecekteki biz olabiliriz. ” dedi Görkem, gözlerini Lale’ nin gözlerinden ayırmadan. “Ve biz ne olursa olsun, doğru bir seçim yapacağız. Birbirimiz için doğru insanlarız Lale. Bunu sende biliyorsun. Ayrıca bunu aileme ilk söyleyen bendim. Ailem çok sevindiği için hemen ailen ile görüştü. Yoksa ben zaten seninle konuşacaktım. Ama aramızda bunlara gerek yok değil mi? Bizim çok eskiden kalma bir bağımız var. ”

Lale, Görkem ’in sözlerinden ve gözlerindeki kararlı bakıştan etkilenmişti. Ama hala, bir şeylerin eksik olduğunu hissediyordu. O, eski Görkem ’i arıyordu, onunla olmanın ne kadar kolay olduğunu... ama şimdiki Görkem ’i anlamaya çalışırken kalbinde bir boşluk oluşuyordu. Sözleri güzeldi ama niye o boşluk dolmuyor diye düşündü. Sonra kendine kızdı.

Görkem ’in gözlerindeki kararlılık, Lale ’nin kalbinde bir umut ışığı yaktı. Belki de, aralarındaki soğukluğa rağmen, hala bir şeyler vardı. Geçmişin hatıraları, her ne kadar unutulmuş gibi görünse de, bir şekilde görünüyorlardı. Görkem de unutmamıştı işte. Lale buldum da bunuyorum galiba diye kendine kızdı. Görkem gülümseyerek ona bakınca içinde bir sıcaklık hissetmeye başladı. Görkem ’in söyledikleri, kalbinin derinliklerinde bir şeyleri uyandırıyordu. Bütün bunlar, eski hatıraların getirdiği bir yankı gibiydi. Lale derin bir nefes aldı, içindeki karmaşık hisleri bir kenara iterek yüzüne küçük bir gülümseme yerleştirdi. Artık, biraz da olsa, rahatlamış hissediyordu.

Görkem’ in o soğuk dış görünüşüne rağmen, aslında onu unutmadığını, hala bir şekilde ilgisini kaybetmediğini fark etti. Çocukluk yıllarındaki Görkem ’in, ona sürekli küçük sürprizler yapıp, onu mutlu etmeye çalıştığını hatırladı. O zamanlar da onu sevmişti; bunu hatırlamak, bir anda içini sıcacık yaptı. Görkem' de unutmadığına göre ona eski Görkem olacaktı. Lale müsaade istedi.

Evin kapısını kapandıktan sonra, biraz daha ilerledi ve sonra derin bir nefes aldı. “Gerçekten de beni seviyormuş.” diye mırıldandı kendi kendine. “Beni unutmadı, hala benimle ilgili detayları hatırlıyor.” Lale, adımlarını hızlandırarak, evin dışına doğru yöneldi. Bu evdeki anıların ve hislerin arasında kaybolmuş gibiydi ama o an, geçmişiyle bir bağ kurmanın verdiği o sıcaklıkla kendini hafif hissediyordu.

Biraz önceki karışıklıkların yerini, küçük bir zafer duygusu aldı. Görkem ’in söyledikleri belki de gerçekti. Belki de Görkem onu gerçekten seviyordu. Hem de geçmişin tüm duvarlarını aşarak... Bu, Lale ’nin yıllardır hissetmediği bir duyguydu. Bu kadar zaman sonra, birinin hala onu düşündüğünü görmek, o eski hatıraların sıcaklığını yeniden hissetmek...

Çocukken ona gösterilen küçük ilgiler, küçük hediyeler... Görkem ’in onları hatırlaması, Lale ’yi mutlu etmek için bir şeyler yapması... “Evet.” dedi, gözlerinde bir ışıltı belirerek. “O beni unutmadı. Her şey değişmiş olsa da, bazı şeyler... bazı şeyler hala aynı.”

O an, Lale’ nin içindeki tüm belirsizlikler bir kenara çekildi. Görkem, gerçekten de hala onu seviyordu. Kendisini, çocukluk yıllarında hayal ettiği o insanla bir arada hissetti.

İçindeki mutlulukla, bir gülümseme daha yerleşti yüzüne. "O zaman..." diye düşündü Lale, "Belki de bu sefer doğru zamanda doğru insanla birlikteyimdir. Belki yaşanan her şey çocukluk duam kabul olduğu içindir."

Çocukken Görkem ile evlenmek istiyordu. Elinde sevdiği şekerler ve oyuncaklar ile gelen bir Görkem hayal ediyordu. Yavaşça yürürken, o sıcak, hafif duygularla eve doğru adım attı. Bugün, bir şeylerin başladığı gündü ve o, bu başlangıcın ne olacağını görmek için sabırsızlanıyordu.

Görkem ise Lale’ nin ardından sıkıntılı bir nefes verdi. Aslında istediği bu değildi. Lale ile konuşmayı gerçekten düşünüyordu ama onun istediği konuşma için acele etmeye gerek yoktu. O Lale' nin de büyüyüp aklını başına almış olmasını istiyordu. Görkem' in aklı başında olma hayalleri ise oldukça farklıydı. Lale güzel ve seksi bir kızdı. Evlenmek çocuk sahibi olmak sorun değildi Görkem için. Ama Lale de bu evliliğin bir iş olduğunu bilsin ve rahat bir hayatları olsun istiyordu. Görkem Avrupa' da bir çok ülkeye seyahat etmiş ve rahat bir hayatı benimsemişti. Yani bir yandan evlilikleri gerekli görüntüyü verirken diğer yandan kendi hayatlarını yaşayabilirlerdi. Görkem için bir sakıncası yoktu. Lale' nin böyle düşünmeyip duygusal baktığını fark edince anında tavrını değiştirmek zorunda kalmıştı. Madem Lale duygusallık peşinde evleninceye kadar idare ederim bu şekilde diye düşündü.

....

Günler geçti.. Görkem ve Lale sadece bir arkadaş toplantısında bir araya geldiler. Onda da fazla konuşma imkanı olmadı. Bugün Lale için çok özel bir gündü. Lale o gün yaşadığı ikilemleri bir kenara bıraktı. Aileler rahat görüşmeleri için en azından bir yüzük takılmasında ısrarcı olmuşlardı. Lale için böyle bir şart yoktu ama ailesi ısrar edince kabul etti.