และพอหันไปมองแม่ผู้ใหญ่นุ้ย ก็เห็นว่าแม่ผู้ใหญ่ยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มรวดเดียวหมด เสร็จแล้วก็หันมายิ้มให้เธอ พยักพเยิดชักชวนเธอดื่ม
“อร่อย ซาบซ่า น้องรดาลองชิมดู”
รินรดาจึงยกเหล้าขึ้นมาดื่มหมดแก้วเหมือนกัน แล้วเธอก็พบว่ามันอร่อยจริง ๆ
แก้วแรกหมดไป แก้วสอง แก้วสามก็หมดไป ดื่มแรก ๆ ก็อร่อยซาบซ่าน แต่ดื่มไปดื่มมาก็ออกอาการแปลก ๆ เริ่มเมา เริ่มยิ้มหวานผิดปกติ
พอเห็นรินรดาดื่มเหล้าสูตรพิเศษไปหลายแก้ว พ่อผู้ใหญ่ขันจึงนั่งกับที่ ไม่ลุกไปไหน เขาไม่ห้าม เพราะเขาอยู่ตรงนี้ ไม่มีใครมาทำอะไรเธอได้แน่นอน แม้พวกสมาชิก อบต. ชีกอบางคนทำทีเข้ามาทำเป็นพูดคุย และจะฉวยโอกาสขอจับมือแสดงความยินดีกับเธอที่กลับมาอยู่บ้าน แต่เขาก็คอยกันท่า ไม่ให้ใครได้แตะเธอได้แม้แต่ปลายก้อย
สี่ทุ่มแล้ว คนเริ่มทยอยกลับ เหลือแค่ไม่กี่คน แม่ผู้ใหญ่นุ้ยก็เมา เธอขับรถกลับเองไม่ได้ เธอจึงโทรหาบักหล่าครับให้มารับกลับบ้าน
ร้านปิดไฟไล่
