ANG malakas na hiyawan ng mga manonood ay parang unti-unting lumayo at napalitan ng isang nakakabinging katahimikan sa aking pandinig habang nakatayo ako sa gitna ng volleyball court. Ang mga mata ko ay nanatiling nakatutok sa nag-iisang pigura na dire-diretsong naglalakad palapit sa gilid ng net.
Si Professor Levi Hoffman.
Ang kaniyang mga hakbang ay mabibigat, mabilis, at may dalang isang nakakakilabot na kapangyarihan. Wala na ang kalmado at pormal na propesor na nakaupo kanina sa VIP section; ang natira ay isang lalaking nag-aalab sa galit, ang panga ay mariing tumiim, at ang mga asul-berdeng mata ay nagliliyab sa matinding pagpipigil. Ang bawat tao sa gilid ng court—mula sa mga manlalaro ng Engineering hanggang sa mga opisyal ng Student Council—ay kusang umurong at nagbigay-daan sa
