Siyah Zehir ( +18)

Lösemi

2. Bölüm ~ Lösemi

ALARA BOZOĞLU

Sarhoştum değil mi? Başım dönüyordu. Çok fazla uğultu vardı. Yüzümü ekşitip Hasan’a döndüm.

“ Birileri uğulduyor. Söyle sussunlar.” Çınar Ezel Darca.. Hala daha telefonuyla konuşuyordu. Göz hapsinden bir an için bile vazgeçmemişti. Gülmeli miydim?

“ Alara, yeter bu kadar. Alp’i veya babanı arayacağım. Gelip seni alsınlar. Olmuyor böyle.” Alp ha? Daha demin buradaydı zaten. İstemsizce göz devirdim.

“ Daha demin buradaydı ya zaten? Benimle ilgilenmek yerine o şerefsizin peşine gitti.” Bıkkınlıkla nefes verdim.

“ Ayrıca babamı da arayamazsın. Malum evlendirmek istiyor beni. Şimdi ararsan geldiği gibi dövmeye başlayacak. Şu an dayak havamda değilim.” Normal zamanda olsa bu şekilde konuşur muydum acaba?

Kendimde değildim ayrıca.

“ Tamam ama bu şekilde de olmaz. Daha akşam olmadı ama sen şimdiden bitik durumdasın.” Bitiktim, doğru.

“ Bitirenler utansın.” Bardağımın dibinde kalan son yudumu da içtim.

“ Sen!” Kafamı boyun hizamdan arkaya çevirdim.

Çınar Ezel Darca öfkeli bakışlarını gözlerime sabitledi. Telefonunu cebine koyduğu gibi hızlı adımlarıyla tam dibimde bitti.

“ Evet, ben.” Hasan’a dönüp Çınar’ı işaret ettim.

“ Herkeste ne çok bana meraklı. Çınar bey de sürekli sen deyip duruyor.” Hasan çok gerilmişti. Omuz silktim.

“ Seninle de dedikodu yapılamıyor cidden.” Omuzumun üzerinde bir el hissettim. Bakışlarımı tekrar Çınar’a çevirdim ama bulanık görüyordum.

“ Bana Çınar deme. Ezel de Darca de ama Çınar deme. Ailemden değilsin.” Böbürlendim. Ne çok konuşuyordu bu böyle.

“ Ailemden değilsin zırvalıkların bitti mi?” Bardağı Hasan’a uzattım.

“ Patronun en son benden demişti. Eee ver artık hadi.” Bardak bir an da elimden alındı. Çınar bardağı Hasan’a uzatıp eliyle gitmesini işaret etti. Hasan gözden kaybolduğunda öfkeyle beyefendiye baktım.

“ Senin amacın ne?” Parmağımı göz hizasına doğru salladım. Bir an da parmağımdan tutup beni kendisine çekti. Anın etkisiyle göğsüne çarptım.

“ Senin parfüm markan ne?” Çok güzel kokuyordu. Biraz daha kokladım. Kendisini sinirle geri çekti.

“ Ya sabır! Kızım sen benim başıma bela mısın? Git nereye gidiyorsan. Senden para isteyen de yok. Tek istediğim defolup gitmen.” E ama ben gitmek istemiyorum…

“ Gitmeyeceğim.” Derin bir nefes aldım. Gözlerim dolmaya başladı.

“ Ayrıca gidecek yerim de yok. Babama gittiğim an dayak manyağı yapar ki ertesi güne kalmadan da kendimi evlenmiş vaziyette bulurum.” Burnumu çektim.

“ Evlendirmek istediği adam beni daha önce taciz etti. Ben istemedim. Hala daha istemiyorum.” Uykum geliyordu. Başımı göğsüne yasladım. Yastığım çok rahattı.

ÇINAR EZEL DARCA

“ Beni taciz etmeseydi de evlenmezdim.” Mırıldanıyor muydu o? Göğsüme iyice kedi gibi sokulan kıza şaşkınlıkla baktım.

“ Hasan!” Barmen içeriden koşarak geldiğinde kızın halini görünce o da şaşırdı.

“ Bu kız neyin nesi? Yok mu haber verebileceğin bir yer.” Biraz daha sokuldu. Kendimden uzaklaştırmaya çalıştım. Bu sefer de belimden sarıldı. Kendimi geri çekeyim derken az daha oturduğu tabureden düşüyordu. Kolumu beline sarıp düşmesini engelledim.

“ Efendim ismi Alara. Benim liseden arkadaşım. Babası ile küçüklüğünden beri sorunları vardı ama dedikleri doğru. Siz gelmeden önce arkadaşı buradaydı. Kızı zorla evlendirmek istiyor babası.” Sıkıntıyla nefes aldım.

“ Abi?” Arkamdan gelen kız sesi ile irkildim. Arkamı döneceğim ân az daha Alara yeri boylayacaktı. Beline iyice yapışıp kollarımı bacaklarının altından geçirdikten sonra kucağıma aldım.

“ Efendim, Nil?” Kız kardeşim şaşkınlıkla kucağımda duran kıza bakıyordu.

“ Sonra! Ne oldu söyle.” Eliyle oynamaya başladı.

“ Abi…” En haz etmediğim şeyi yapıyordu.

“ Nil! Uzatma daha fazla. Ne söylemek istiyorsan çabuk söyle abicim.” Sinirle ayağımı yere vurmaya başladım.

“ Sinirleniyorum.” Kardeşim sonunda konuşmaya başladı.

“ Abi Başak rahatsızlandı. Seni aramışlar sanırım ama meşgul çalmış telefonun. Gelip söylememi istediler.” Kızım… Elim terlemeye başladı.

“ Ateşi mi çıktı?” Benim küçük kızım annesi öldüğünden beri sürekli hasta oluyordu. Şimdi ise durum farklıydı.

Doktorlar lösemi demişlerdi. İlik nakli gerekiyordu. Aileden örnek vermeyen kimse kalmamıştı. Tabii bir de kardeş olayı vardı. Doktor gecikmemem gerektiğini söylemişti.

“ Ateşi kırk dereceydi abi. Ambulans ile hastaneye götürdüler. Herkes hastanede. Ben de seni almak için geldim ama” Bakışları gene kızı buldu. Ben bu kızı cidden ne yapacaktım? Barda odalar vardı. Bazılarına kimse giremiyordu.

“ Alarayı benim odaya götürün. Kimse girmesin. Kızın da çıkmasına izin vermeyin. Gelince onunla konuşacağım.” Aklımda planlar vardı. Hasan yanıma gelip Alarayı kucağına aldı. Güvendiğim çalışanlarımdandı.

Onlar gözden kayboldu. Nil’in omzuna elimi attım.

“ Kızıma gidelim.”