Siyah Zehir ( +18)

Hayatıma Hoşgeldin!

3. Bölüm ~ Hayatıma Hoşgeldin!

Alara Bozoğlu

Başım ağrıyordu. Deli gibi bir ağrı saplanıyordu şakaklarıma. İnleyerek elimi şakaklarıma götürdüm. Gözümü açmaya çalıştım ama görüş alanıma giren ışık buna engel oldu. Bir kez daha denedim. Bu sefer zorlansam da gözümü açmayı başardım. Çift kişilik bir yatakta yatıyordum. Otel odasını andıran bir yerdi. En çok içmiştim oysa. Korkarak üzerimdeki örtüyü hızla kenara ittirdim. Giyiniktim. Filmlerde de hep böyle olmaz mıydı? Gece deli gibi içen kız sabah bilmediği bir adamın koynunda gözünü açardı.

Yanımda kimse de yoktu.

“ Hey! Birisi var mı?” Ses gelmedi. Oflayarak ayaklarımı sarkıtıp oturur pozisyona geldim. Ayağa kalktığım an başıma saplanan ani ağrıyla inleyerek yatağa geri oturmak zorunda kaldım.

“ Lanet olsun! Neredeydim ben… Kimse yok mu?” Ayağa kalkıp kapıya doğru yürüdüm. Açmaya çalıştığım an kilitli olduğunu fark ettim. Beni kim buraya getirmişti? İçimde oluşan korkuya engel olamadım. Ya gecenin bir vakti Sarp bulduysa? Onun evinde miydim?

“ Sarp?” Gene ses gelmedi. “ Baba?” Neden kimse konuşmuyordu. Adım sesleri gelmeye başladı. Geriye doğru yürüyerek sırtımın duvara çarpmasına sebep oldum.

“ Lütfen Sarp olma. Lütfen o gelmiş olmasın. Dayanamam. Evlenmek istemiyorum.” Kapının kilidi açıldı ve arkasından kulpu çevrildi. Gözlerimi yumdum.

“ Sarp değilim, küçük!” Küçük mü? Bu o adamdı. Beni yargılayan adam… Gözlerimi hırsla araladım.

“ Sen? Beni sen mi kapattın buraya?” Çınar Ezel Darca üzerinde takımla bana bakıyordu. İki eli de cebindeydi.

“ Amacın ne? Dokundun mu bana?” Alayla güldü.

“ Dün gece sana dokunmamı istemiyor muydun? Parayı s*x karşılığı ödeyebileceğini hatırlıyorum. Yanılıyor muyum?” Bedenim öfkeyle gerildi.

“ Kabul mu ettin? Teklifimi kabul mu ettin ?” Hızlı adımlarla tam önünde durup yakasına yapıştım.

“ Cevap ver!” İki elimi de bileğimden kavrayıp ittirdi. Üzerini silkeleyip bana döndü.

“ Sana o zaman da söylemiştim. Öfkeni bedeninden çıkartma. Ben sana büyük kalırım.” Gene aynı şeyi yaptı. Beni kendince küçük duruma düşürdü.

“ Küstah!” Avazım çıktığı kadar bağırdım.

“ Aklınca ben üstünüm diyorsun bana. Ne yaşadığımı biliyor musun? Ne biliyorsun da bana bu şekilde konuşuyorsun?” Alayla güldüm.

“ Kim bilir kaç tane kadınla beraber oldun. Kaçı altında zevkle çığlık attı. Bunu ahkamını mı kesiyorsun şimdi bana?” Dişlerini gıcırdatıp bileğime yapıştı.

“ Sadece bir kadın ile tensel ilişkiye girdim. Düşüncenin aksine ben sevdiğim insanlara bağlı bir adamım.” Sevdiği insanlarmış…

“ Nerede o çok sevdiğin kadın? Bana bağlı numarası çekme. Bağlı olsaydın şu an beni buraya kapatmış olmazdın.” Eli bileğimden kaydı. Gözlerinde öfkeden çok nefret gördüm. Benden nefret ediyordu.

“ Bu yaşımda bana ders verdin. Eyvallah. Bir daha tanımadığım kimseye yardımda bulunmayacağım.” Arkasını dönüp kapıya doğru ilerledi. Kapının önünde durduğunda göz ucuyla omzunun arkasından bana baktı.

“ Karım beş sene önce öldü. Geriye sadece hasta kızımla ben kaldık.” Kapıyı çarpıp çıktı.

Kızı hastaydı. Kapıyı tekrardan kilitlemişti. Sanki beni buraya hapsetmeye çalışıyordu. Telefonum neredeydi? Babamın nasıl tepki verdiğini bile bilmiyordum. Bana çok kızmış mıydı?

**********

Günler geçti. Beni bu lanet olası odadan bir kere olsun çıkartmadı. Nefret ediyordum. Aşağıdan bağırış sesleri gelmeye başladı. Kapıya yaklaşıp kulağımı kapıya yasladım.

“ Nerede! Kızım nerede!” Babam… Beni bulmuştu. Tedirginliğim ele verdi. Elim ayağım titriyordu. Koşturma sesleri gelmeye başladı. Adım sesleri arttıkça odanın içinde duyuluyordu, sanki buradaymış gibi.

“ Bulacağım! Bulduğum gibi de evlenecek o adamla. Söyleyin ona. Kaçamaz. Namusumu iki paralık etti. Kim bilir kimlerin altına yattı. Sarp ile evlenecek. Başka yolu yok.” Kaçmanın anlamı yoktu. Benden nefret ediyordu.

“ Kızını tacizci bir adamla mı evlendireceksin?” Bariton sesi tüm holde yankılandı. Çınar gelmişti.

“ Yalan söylüyor! Sarp öyle biri değil.” Ah be baba. Ne olurdu bir kere kızına inansaydın? Çok mu şey istiyordum.

“ Ya öyleyse? Hiç mi ihtimal olabileceği aklına gelmiyor. Kızının her gün acı çekmesini mi istiyorsun?” Babam korumamıştı ama başka bir adam sahip çıkmıştı. Odanın kapısı açıldı. Hasan görüş alanıma girdi.

“ Hasan?” Bana gülümseyerek kenara kaydı.

“ Hadi gel. Çınar Bey sizi çağırıyor.” Kafamı sallayıp odadan çıktım. Hızlı adımlarla arkadan gölgesini gördüğüm babama doğru yürüdüm.

“ Yıllarca karımın hayalini görerek yaşadım ben. Alara benim için katlanan gereken bir yaraydı sadece. Onun yüzünden karım öldü. Canımı kaybettim. Başına ne gelirse gelsin. O adamla evlenecek. Başka yolu yok!” Bir insanın nefreti hissetmesi berbattı. Gülümseye çalışarak Çınar’ın yanında yerimi aldım.

“ Annemin doğumda ölmesi benim suçum değil. Beni zorla evlendirmen senin suçun ama.” Babam bana dişlerini sıkarak baktı. Öne atılıp kolumdan yakaladı.

“ Ne düşündüğün umurumda mı sanıyorsun? Benimle geleceksin. Sarp bizi bekliyor. Vakit kaybedemem. Dini nikahınız kıyılacak.” Kolumu çekmeye çalıştım ama başaramadım.

“ Baba bırak! Evlenmek istemiyorum neden anlamıyorsun?” Sürüklemeye devam etti. Canımı yakıyordu. Kapı pervazına kadar sürükledi. Girişte onu gördüm. Yıllar önce bedenime dokunmaya çalışan şerefsiz tam karşımda gülerek bana bakıyordu.

************

“ Seni seviyorum diyorum! Benimle evleneceksin!” Geriye doğru yürüdükçe üzerime gelmeye devam etti. Durmuyordu.

“ Gelme! Gelme dedim sana.” Sırtım duvarla buluştu. Nefes alamadım. Eli yüzüme geldiğinde dudağıma parmaklarını değdirdi.

“ Benim olacaksın. Bu dudaklar benim olacak Alara. Benden kaçamazsın. Sana bu kadar yaklaşmışken olmaz.” İstemiyordum. Bu adamdan nefret ediyordum. Göğsünden var gücümle ittirdim ama kımıldamadı.

“ Git… Ne olursun bırak benim peşimi. Seni istemiyorum neden anlamıyorsun?” Kolu belimi sardı. Vücutlarımızı birleştirdiğinde beni kendisine iyice bastırdı. Hissettiğim sertlik midemi kaldırdı.

“ Senin için atan bir kalp var. Söyle şimdi? Seni nasıl bırakayım? Er ya da geç benim olacaksın. Ha şimdi ha sonra. Bunu o aklına sok.” Vücudum titredi. Kendimi zorla geriye çektim. Çıplak gibi hissediyordum.

Arkasına döndü ama bakışları sanki hala benim üzerimdeydi.

“ Unutma! Er ya da geç.”

*********

“ Bildiğim kadarıyla dinen evli bir kadın başka bir adamla evlenemiyor.” Kaşlarım çatıldı. Çınar’ın dediği şeyi anlamadım. Şaşkınlıkla ona baktım. Babam da ona bakıyordu. Bakışları ikimizin arasında mekik dokudu.

“ Herkes duysun!” Barda ki tüm herkes bize baktı. Çınar Ezel Darca arka cebindeki cüzdanı çıkarttı. Üzerinde evlilik cüzdanı yazıyordu. Babama uzattığında gerginliğim arttı. Bir halt anlamamıştım.

“ Bu? Bu nasıl olur?” Babam cüzdanı bize döndürdüğünde şokla baktım. Çınar ile evlenmiştik. Cüzdanda ikimizin fotoğrafı vardı.

Çınar elimden tutup kendisine doğru dönmemi sağladı. Eli elimden bir saniyeliğine bile ayrılmadı.

“ Hayatıma hoşgeldin.” Elini belime koyup yaklaşmamızı sağladı. Kulağıma doğru sadece benim duyabileceğim şekilde fısıldadı.

“ Alara Darca.”