แอบรัก

ใจของฉันที่มันเจ็บ

Part พิชชา

" โอเคๆ พิช...แค่นี้แหละ..เดี๋ยวไปหานะ เดี๋ยวพาเด็กไปส่งให้ละ " เสียงของนิวบอกก่อนจะกดวางสาย ในขณะที่หน้าจอโทรศัพท์ของฉันยังคงเปิดค้างไว้อยู่อย่างนั้น

แปล๊บ...." เจ็บจี๊ดที่หัวใจเลยชั้น "

การที่ได้เห็นเขา..คนที่อยู่ในใจของฉัน นั่งอยู่กับผู้หญิงคนอื่นด้วยตาของตัวเองทำให้ฉันนึกถึงคำพูดของชมพูที่เคยเล่าถึงวีรกรรมของเพื่อนแต่ละคนของตัวเองให้ฉันฟัง

" วันนี้พวกนั้นมันทิ้งชั้นไปกับสาวอีกละ "

" วันนี้อิ่มท้องเลย..มีสาวเอาขนมมาให้กวิน "

" พรุ่งนี้ชั้นต้องไปกับพวกนั้นอ่ะ.. มันนัดสาวไปทะเลกัน ชั้นต้องไปเป็นไม้กันหมาให้ปลาวาฬมัน..มันขอร้องมา..สงสัยช่วงนี้จะเบื่อสาว ไม่เหมือนพวกนั้น "

คำพูดหลากหลายที่ชมพูเคยเล่าให้ฉันฟังเกี่ยวกับเพื่อนของตัวเองประเดประดังเข้ามาในหัว ทำให้จิตใจที่ว้าวุ่นอยู่ก่อนหน้า...ยิ่งหม่นหมองและเศร้าขึ้นไปอีก

" ฉันมันจืดชืดขนาดนี้ใครจะมาสนใจ ดูคนที่นั่งอยู่ข้างๆเขาซิ สวยเซ็กซี่ขนาดนั้น ผู้ชายที่ไหนก็ชอบคนสวยๆทั้งนั้นแหละ "

เห้ออออ...อกหักซะแล้วเรา...

เช้าวันต่อมา

แอ๊ดด ... เสียงประตูห้องของชมพูเปิดออกพร้อมกับร่างสูงเพรียวของเจ้าของห้อง

" เมื่อคืนนอนเลยเหรอ...กลับมาเห็นเงียบเชียว เรียกแล้วก็ไม่มีเสียงตอบ ไอ้นิวมันอุตส่าห์อยากเจอแก " ชมพูว่า

" อื้ม..วางสายแล้วก็หลับเลย เพลียหน่ะ " ซะที่ไหนล่ะ..ฉันโกหกออกไปคำโตๆ ไม่ใช่ว่าไม่ได้ยินเสียงที่ชมพูเรียกหรอกเมื่อคืน แต่เพราะใจที่มันกำลังเศร้าอยู่ตอนนั้นทำให้ฉันไม่อยากคุยกับใครทั้งนั้น

" อ่อ..ก็ว่าอยู่..แล้วนี่แกจะไปกับชั้นเลยมั้ย "

" ไปๆ แต่แกส่งชั้นที่หน้ามหาลัยเลยนะ..ชั้นจะแวะทำธุระก่อน " โกหกอีกแล้วชั้น

" ธุระอะไร..ให้ชั้นไปด้วยมั้ย แล้วนี่ไม่ไปกินข้าวกับชั้นด้วยเหรอ " ชมพูเอ่ยถาม

" จะแวะไปเอาของให้เบียร์มันหน่อย..แล้วก็จะกินที่หน้ามอเลย วันนี้มีเรียน 10 โมงหน่ะ "

" อื้มๆ ...งั้นไปเลยมั้ย "

" ไปเลยก็ได้ "

@ หน้ามหาวิทยาลัย

" ขอบใจ..เย็นนี้เจอกัน " ฉันว่าพลางปิดประตูรถให้ชมพู

" เคๆ" ชมพูรับคำแล้วขับรถเข้ามหาลัยไป

เห้อออ...... "ถอนหายใจเป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วชั้น" คิดพลางฉันก็เดินมาตามริมฟุตบาทหน้ามหาลัย จริงๆ ฉันไม่ได้จะมาเอาอะไรให้เบียร์มันหรอก แต่เพราะไม่อยากไปนั่งกินข้าวเช้ากับชมพูเหมือนเช่นทุกวันไง...ฉันไม่อยากเจอหน้ากวิน ฉันกลัวหัวใจไม่รักดีของตัวเอง เมื่อคืนก็กว่าจะข่มตาให้หลับลงได้

..ขอเวลาสักพัก ขอเวลาให้ฉันได้ทำใจก่อนนะ...

จึก...ภาพตรงหน้าทำให้ฉันที่กำลังเดินอยู่หยุดชะงักทันที ชายหญิงคู่หนึ่งกำลังเดินออกมาจากร้านกาแฟหน้ามอ หญิงสาวเดินเกาะแขนของเขาพลางหัวเราะยิ้มหน้าระรื่น

" ขนมร้านนี้อร่อยนะคะวิน ..กาแฟก็รสชาติดี " หญิงสาวเอ่ย

" อื้ม..." เขาว่าพลางหันมาสบตาของฉันพอดี

" หวัดดีพิช..มาร้านกาแฟเหรอ " เขาเอ่ยทัก ฉันรึก็อุตส่าห์หนีหน้าไม่อยากเจอ..เจ็บจี๊ดอีกแล้วชั้น

" อึ้ม...มาแวะเอาของให้เพื่อนด้วยหน่ะ "

" แล้วได้ของรึยังล่ะ กลับยังไง ไปกับเรามั้ย " เขาเอ่ยถามฉัน

" ไม่เป็นไรๆ..เดี๋ยวเราจะแวะกินกาแฟก่อน " ฉันตอบกลับพลางหันไปมองใบหน้าหวานที่ตอนนี้กำลังทำหน้าบึ้งอยู่

" วินคะ..ไปกันเถอะค่ะ เดี๋ยวแพนเข้าเรียนไม่ทัน "

" งั้นเราไปนะ.." ฉันที่ไม่รอให้กวินได้พูดอะไรก็รีบเดินออกจากเขาทั้งสองเข้าร้านไปทันที

เมื่อคืนแค่เห็นภาพในจอแต่วันนี้เต็มๆสองหูสองตาเลยชั้น..ทำยังไงดีน้ำตาของฉันกำลังจะไหล ฉันแอบชอบเขามาตั้งนาน ชอบตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอ..ยิ่งได้คุยยิ่งทำให้ฉันเทหัวใจให้เขาไปจนเกือบหมด ฉันชอบเขา..ฉันชอบกวิน

ติ๊ดดดดด...ฉันสะดุ้งทันทีเมื่อได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังจากในกระเป๋า

" ฮัลโหล " ฉันกดรับสาย

" ไม่ไปเรียนรึไงถึงมานั่งเหม่ออยู่อย่างงี้ "

" ห่ะ.." ฉันว่าพลางมองซ้ายมองขวา ก็เจอเข้ากับรถบีเอ็มสปอร์ตสีเหลืองของเบียร์คันที่เขาใช้เป็นประจำ

" ไป..แต่อยากกินกาแฟก่อน..เอาด้วยมั้ยจะสั่งเผื่อ " ฉันว่าพลางเอ่ยถามคนที่อยู่ในรถ

" ลาเต้ปั่น..รออยู่ในรถนะ "

" อื้ม.." ฉันว่าพลางลุกไปสั่งกาแฟให้คนตัวสูงที่นั่งอยู่ในรถ

ผ่านไปสักพัก

" อ่ะ..ลาเต้ปั่นค่ะคุณชาย " ฉันว่าพลางยื่นแก้วกาแฟให้เบียร์

" ขอบใจ มีปัญหาอะไรรึเปล่า บอกเราได้นะ " เบียร์รับแก้วกาแฟจากมือของฉันไปแล้วเอ่ยถามขึ้น

" ไม่มีอะไร..แค่อยากเปลี่ยนบรรยากาศหน่ะ "

" เราเห็นตั้งแต่ที่พิชเดินเข้าร้านแล้วนะ .. กับผู้ชายคนที่เจอกันหน้าร้านนั่นหน่ะ..มีอะไรมั้ยรึยังไง "

"ไม่มีอะไร..ทักกันเฉยๆเค้าเป็นเพื่อนของเพื่อนหน่ะ "

" อื้ม..ไม่มีอะไรก็ดีแล้ว..ไอ้นั่นหน่ะ ไอ้วินวิศวะเสือผู้หญิงอันดับต้นๆของมอเชียวนะ..เป็นแค่เพื่อนก็ดีแล้วเเหละ นึกว่าเผลอไปชอบมันเข้า " เบียร์ว่า

" เบียร์รู้จักด้วยเหรอ.."

" ไม่รู้ได้ไงเที่ยวเจอกันบ่อย ช่วงนี้เห็นมันที่สปีดเกือบทุกคืน "

" เกือบทุกคืนเลยเหรอ " ฉันพูดออกมาเสียงเบาๆ

" ห่ะ..แกว่าอะไรนะ "

" เปล่าๆชั้นว่า ... เรารีบไปกันเถอะ เดี๋ยวไปเรียนไม่ทัน " ฉันพูดพลางหลบสายตาจากเบียร์ที่กำลังจ้องมาที่ใบหน้าของฉันอย่างจับผิด

:

:

12.00 น.

" เมื่อคืนแกกลับยังไงอ่ะพิช " เอมี่ถามฉันหลังจากที่พวกเราสามคนเดินออกจากห้องเรียนเพื่อไปยังโรงอาหาร

" พี่โอมมาส่งหน่ะ...พอดีมันง่วงแล้วก็เพลียมาก ชั้นเห็นแกสนุกอยู่เลยไม่กวน "

" เธอน่าจะลากมันกลับบ้านไปพร้อมๆกันนะ เมาแล้วเป็นภาระฉิบหาย " เบียร์ว่าพลางหันไปหาเอมี่

" ก็เพื่อนมั้ยล่ะ.." เอมี่ว่า

" ก็เพราะกลัวเพื่อนมันถูกทิ้งให้นอนอยู่ที่ร้านคนเดียวเนี้ยแหละ เลยอดไปกับสาวเลย..อุตส่าห์ได้เบอร์มาแล้วเชียว "

" จร้าาา..เป็นพระคุณอย่างสูงค่ะเพื่อนเบียร์ที่ไม่ทิ้งให้กรู..นอนที่ร้านให้ยุงมันหามไป " เอมี่ว่าพลางเดินเข้าไปเกาะแขนเบียร์แล้วเอาหน้าถูไปมาที่ต้นแขนของคนตัวสูง

ฉันเดินยิ้มตามหลังเพื่อนสองคนที่คนหนึ่งเดินเอามือสองข้างล้วงกระเป๋ากางเกงส่วนอีกคนก็เดินเอามือเกาะแขนพลางใช้ใบหน้าถูไปถูมาที่ต้นแขน...ยังกะแมวอ่ะ

@ โรงอาหาร

วันนี้คนเยอะจังแฮะ ... ฉันว่าพลางสอดส่ายสายตามองหาที่นั่ง เต็ม..เต็มทุกโต๊ะ

" นั่งไหนกันดีล่ะเรา เต็มหมดเลยไปกินข้างนอกดีมั้ย " เอมี่ว่าพลางหันมาหาฉันและเบียร์

" ไม่ไหวหรอก..อีกอย่างไม่น่าจะกลับมาทันเข้าเรียน โดดไม่ได้ด้วย วิชานี้วิชาอาจารย์แม่ " ฉันตอบกลับไป ใช่มั้ยล่ะ..ทุกคนก็รู้ว่าอาจารย์แม่หน่ะโหดแค่ไหน

" มาๆ ตามมามีที่นั่งแล้วเรา " เบียร์ว่าพลางเดินเข้าไปในโรงอาหาร

" หวัดดีครับพี่โอม..เหลือที่นั่งให้น้องๆสามคนนี้บ้างมั้ยครับ "

" อ้าวว่าไงพวกเรา..พึ่งเลิกเหรอ..โต๊ะเต็มหมดเลยสิ มาๆมานั่งด้วยกันนี่แหละ " พี่โอมว่าพลางลุกจัดที่นั่งให้พวกเรา

" หวัดดีค่ะ พี่ๆทุกคน / หวัดดีค่ะพี่ๆ " ฉันและเอมี่เอ่ยทักทายรุ่นพี่ที่นั่งอยู่ ซึ่งก็มีพี่โอมพี่รหัสของฉัน พี่แพรคนสวยและเพื่อนพี่เขาอีกหนึ่งคน

" เอากระเป๋าวางไว้นี่แหละพิช..เดี๋ยวพี่ดูให้ อยากกินอะไรไปซื้อเถอะ รึจะให้พี่ไปซื้อให้ " พี่โอมเอ่ยถามฉัน

" แหม!!..มากันตั้งสามถามคนเดียวอ่ะ " เอมี่หันไปทำหน้าค้อนใส่พี่โอม

" ไม่ได้หรอกครับ เดี๋ยวพี่ก้องกับพี่ๆคนอื่นๆมาเล่นงานพี่ โทษฐานที่ดูแลน้องรหัสไม่ดี ดูแลดียิ่งกว่าแฟนอีกน้องคนนี้เนี้ย "

" ไม่เป็นไร..เดี๋ยวพิชไปซื้อเอง แต่ฝากกระเป๋ากับพี่ๆหน่อยนะคะ ..ไปกันเอมี่ " ว่าพลางฉันก็ชวนเอมี่มาต่อแถวซื้ออาหาร แต่เอ๊ะ !!..พี่แพรเงียบแปลกๆ ก่อนหน้าที่ฉันจะเดินเข้าไปยังเห็นพี่เค้าหัวเราะอยู่เลยนะ แต่พอเห็นหน้าฉันเท่านั่นแหละ เงียบเชียว..เอาไว้มีโอกาสฉันจะลองถามดูซิว่ามีอะไรรึเปล่า

ฉันไม่ชอบบรรยากาศแบบนี้เลย มันดูอึดอัด เหมือนพี่แกมีอะไรจะคุยกับฉัน

..............

" เออพิช..พี่ลืมบอก วันศุกร์นี้พี่ก้องบอกจะเลี้ยงสายรหัสนะ ..เบี้ยวไม่ได้เพราะนัดรวมสายรหัสกัน พี่ๆเค้าอยากเจอเราหน่ะ เค้าตื่นเต้นกันใหญ่ที่สายรหัสมีผู้หญิงเข้ามา.."

" อ่อคะ ได้ค่ะ..วันศุกร์ ที่ไหน กี่โมงคะ "

" สปีด..เดี๋ยวเวลาพี่บอกอีกทีเพราะไงพี่อาจจะเป็นคนไปรับเรา " พี่โอมว่า

" อ่อค่ะ ..แต่พี่โอม..พิชขอเอาเพื่อนไปด้วยได้มั้ยคะ..เขินอ่ะ..พี่คนอื่นๆพิชยังไม่เคยเจอเลย รู้จักแค่พี่โอมกะพี่ก้องเนี้ย "

" ด้ายยย..ไม่มีปัญหา ..เอมี่เหรอ "

" เอมี่ไม่ได้หรอกค่ะพี่โอม เพราะวันศุกร์เอมี่มีนัดกะหนุ่มแล้วค่ะ "

" อ้าวชั้นกะจะชวนแก "

" เราก็ไม่ว่าง อย่ามองหน้าเราเด็ดขาด " เบียร์ว่าพลางส่ายหน้าไปมา

" ชวนชมพูสิ ..ชมพูเพื่อนเราหน่ะ " พี่โอมว่า

" เออใช่ น่าจะได้นะคะ งั้นเดี๋ยวพิชไปกับชมพูก็ได้ค่ะ "

ฉันเองเป็นประเภทไม่ชอบเที่ยวสถานที่แบบนี้เท่าไหร่..เพราะไม่ชอบกลิ่นบุหรี่..นี่ก็เป็นอีกหนึ่งสาเหตุที่ทำให้ฉันชอบกวินเอามากๆ เพราะเขาไม่สูบบุหรี่หน่ะสิ..เขาเคยบอก ลองแล้วมันเหม็นแถมยังเสียสุขภาพอีก