ร่างสูงเดินออกจากห้องเรียนด้วยความเร่งรีบเพราะหญิงสาวซึ่งเป็นคนรักที่รอตนอยู่ข้างล่าง เขาเป็นกังวลเพราะกลัวจะมีหนุ่มๆมาเกาะแกะเธอ อีกทั้งเธอเองก็เป็นคนใจดีทักทายทุกคนที่มาคุยด้วยโดยไม่ได้ระมัดระวังตัวเองเลย
" สวัสดีครับ...มารอใครเหรอครับ "
" เอ่ออ..."
" รอคู่หมั้น " ผมตอบแทนพิชชาที่นั่งอยู่โดยมีชายหนุ่มซึ่งผมเองจำได้ว่าเป็นรุ่นพี่ปีสามที่อยู่คณะเดียวกันยืนอยู่ตรงข้าม
" คู่หมั้นที่ว่านี่...นายเองเหรอกวิน " คนตรงหน้ายกคิ้วแล้วเอ่ยถามผม
" ครับ " ผมตอบด้วยเสียงเรียบ ใจจริงอยากตอบมากกว่านี้แต่เพราะไม่อยากมีปัญหากับรุ่นพี่ผมจึงต้องข่มใจไว้
" สะใภ้วิศวะฯ ซินะ ..โอเค พี่ไม่กวนแล้ว ไปล่ะ"
" ครับ "
เมื่อคนที่เป็นรุ่นพี่เดินจากไปร่างบางตรงหน้าจึงเงยหน้ามาหาผมที่ยืนอยู่ ใบหน้าหวานตอนนี้มีเหงื่อผุดขึ้นอาจเป็นเพราะอากาศช่วงบ่ายที่ร้อนระอุแม้หน้าตึกวิศวะฯจะมีต้นไม้ต้นใหญ่ให้ร่มเงาก็ตาม แก้มนวล
