ไม่รู้ว่าตอนนี้ใบหน้าของฉันเป็นแบบไหน แต่ที่แน่ๆฉันรู้สึกว่าภายในใจมันเหมือนมีเสียงตีกลองดังโครมครามอยู่ ร่างสูงเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของฉันพร้อมกับรอยยิ้มบางๆบนใบหน้า สายตาที่เขาจ้องมองมาทำให้ฉันรู้สึกเขินจนต้องเบือนหน้าหนีไปทางชมพู
" ไม่เห็นบอกว่าจะมา " ฉันเอ่ยถามชมพู
" ก็มีใครบางคนเค้าอยากเซอร์ไพรส์หน่ะ " ชมพูตอบพร้อมกับส่งสายตาล้อเลียนมาทางฉัน
" ว้นนี้มีหนุ่มวิศวะมากินข้าวด้วย เอมี่คนสวยต้องเจริญอาหารแน่ๆ มาค่ะมานั่งทุกคน " ทุกคนหันไปทางเอมี่และเดินไปนั่งที่โต๊ะ โชคดีที่วันนี้พวกฉันจองได้โต๊ะใหญ่ไม่อย่างนั้น ไม่พอกันนั่งแน่ๆ
" ใครอยากกินอะไรไปสั่งเลยนะคะ ของเอมี่สั่งแล้วเดี๋ยวเฝ้าโต๊ะให้ ไปได้เลยค่ะ " จบเสียงเอมี่ทุกคนจึงวางของแล้วแยกย้ายกันเดินไปร้านที่ตัวเองอยากจะกิน เมื่อวางของเสร็จเรียบร้อยฉันเองก็เดินมาที่ร้านข้าวมันไก่ของโปรดของฉันที่กินเกือบจะทุกวัน
" ไม่กลัวอ้วนเหรอกินข้าวม
