" วิน ....วิน ....กวิน ถึงแล้ว " เสียงหวานปลุกผมให้ตื่น หลังจากเอนเบาะและหลับตาลงตั้งแต่อยู่ที่มหาลัย ผมก็ไม่ได้คุยกับเธอเลยเพราะหลับสนิท อาการแบบนี้นานๆทีผมจะเป็นสักครั้งนึง ปวดหัว ปวดตัวไปหมด อยากนอนอย่างเดียว
" วินไหวมั้ย ... โห!! ตัวร้อนจี๋เลย " ผมลืมตาขึ้นหลังจากเธอเอื้อมมือมาแตะที่มือของผม พอเห็นว่ามือร้อนเธอก็เอื้อมมาแตะที่หน้าผากอีกครั้ง
" อื้ออ ปวดหัวพิช " ผมบอกเธอไปขณะที่ตัวก็ยังนอนเอนบนเบาะอยู่
" ไหวมั้ย ไปหาหมอดีมั้ย เดี๋ยวพิชพาไป " เธอพูดพลางทำสีหน้ากังวล
" ไม่เอา แค่เป็นไข้ นอนพักหน่อยก็ดีขึ้นแล้ว " ผมว่า
" ไหวแน่เหรอ แต่ตัวร้อนมากเลย พิชว่าไปหาหมอเถอะ " เธอคะยั้นคะยออีกครั้ง
" ม่ายอาววว ไหววินไหว นอนพัก เดี๋ยวก็หายแล้ว แต่พิชพยุงวินหน่อยแค่นั้น " ผมว่า
" เอางั้นเหรอ...แต่ถ้านอนพักแล้วไม่ดีขึ้นต้องไปหาหมอนะ " เธอว่า
" โอเคครับ " พอจบคำพูดของผม เธอจึงเปิดประตูลงจากรถฝั
